کد خبر: ۳۶۴۴۳
تعداد نظرات: ۱۲ نظر
گفت‌وگوی حکیم مهر با استاد برجسته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران:
«دکتر مهدی سلطانی» افزود: متاسفانه رشد بی‌رویه دانشکده‌های دامپزشکی، موجی از جمعیت فارغ‌التحصیلان دامپزشک با بنیه علمی ضعیف ایجاد نموده است که بسیار نگران‌کننده است ...
 

حکیم مهر- محسن طاهرمیرزایی: سال ۱۳۴۳ در فریدن اصفهان از تبار بختیاری یا همان پارسیان ایرانی متولد شد. تحصیلات مدرسه را در فریدن، نجف آباد و اصفهان گذراند و همزمان از مدال آوران تیم کشتی استان بود. همیشه شاگرد اول بود به‌طوری که معلم علوم اجتماعی او همواره بچه‌های نجف آباد را به رقابت درسی با او تشویق می‌کرد. سال ۶۲ در کنکور سراسری در دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. ۳ سال بعد به‌عنوان دانشجوی ممتاز رشته دامپزشکی برگزیده و از رئیس جمهوری وقت لوح تقدیر گرفت. سال ۶۸ فارغ‌التحصیل شد. «دکتر مهدی سلطانی» متخصص بهداشت و بیماری‌های آبزیان و استاد برجسته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، اکنون در عرصه آموزش و تحقیق به یکی از نام‌آوران عرصه دامپزشکی تبدیل شده است.

حکیم مهر: آقای دکتر، چه شد که به این نقطه رسیدید؟

پس از فراغت از تحصیل توسط ریاست وقت دانشگاه شیراز، استاد عزیز جناب دکتر قاضی به همکاری دعوت شدم اما یک روز که در دانشکده جناب دکتر مخیر را دیدم، ایشان ضمن گلایه این مثل را به بنده گفتند که "چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است"؛ دست بنده را گرفته و فرمودند که حالا که تصمیم به ماندن در دانشگاه گرفتی، باید اینجا پیش خودم مشغول شوی. البته در این راستا لازم می‌دانم که یاد کنم از برخی استادان عزیزم، آقایان دکتر تاج‌بخش، دکتر اسلامی، دکتر کیایی و دکتر رهبری و دوستان گرانقدرم دکتر حسینی، دکتر عرب، دکتر صفاریان و دکتر حدادزاده که برای خدمت در دانشگاه مشوق من بودند.

پس از کنکور سراسری اعزام به خارج و قبولی بورس اینجانب، بنا به درخواست ریاست وقت دانشگاه تهران جناب دکتر محمد رحیمیان که الحق در مورد سجایای اخلاقی، علمی و عرفانی ایشان هر چه بگویم کم است، به دانشگاه تهران محول و این جانب دوره تخصصی خود در زمینه بهداشت و بیماری‌های ابزیان را در استرالیا طی سال‌های ۷۱ الی ۷۴ اتمام و در آبان ۷۴ به عنوان استادیار در گروه تازه تاسیس بهداشت و بیماری‌های آبزیان دانشکده دامپزشکی تهران مشغول شدم.

پس از آن و طی ۸ سال و در سن ۳۷ سالگی استاد شدم و جالب اینکه در حین طرح پرونده استادی این جانب در هیات ممیزه دانشگاه به ریاست برادر دانشمند جناب دکتر فرجی دانا که آن زمان رئیس دانشگاه تهران بودند، متوجه شدند که رکورد جوانترین استادی دانشگاه تهران توسط این جانب شکسته شد. فکر کنم پس از حدود ۱۴ سال هنوز این رکورد متعلق به رشته دامپزشکی باشد.

 در سال‌های پس از استادی به عنوان پژوهشگر ممتاز دانشگاه تهران و مدیر پژوهشی برجسته وزارت علوم و نیز مدیر ممتاز قطب علمی بهداشت و بیماری‌های آبزیان وزارت علوم  برگزیده شدم. توفیق تربیت بیش از ۳۰ دانشجوی  تخصصی و چاپ ۷ جلد کتاب دانشگاهی و بیش از ۲۰۰ مقاله علمی پژوهشی و نیز ساخت اولین واکسن‌های آبزیان (واکسن بیماری‌های استرپتوکوزیس، لاکتوکوکوزیس، یرسینویوزیس و بیماری ویروسی نکروز پانکراس) در کشور را پیدا کردم.

حکیم مهر: تا آنجا که بنده در اطلاع هستم، پست‌های اجرایی زیاد هم به شما پیشنهاد شد. چرا آنها را نپذیرفتید؟

واقعیت این است که بسیار خوشحالم که دست رد به پست‌های اجرایی از جمله معاون وزیر و ریاست سازمان شیلات زدم؛ زیرا وقتی وارد یک مزرعه ماهی می‌شوم، شاهد استفاده از واکسن‌هایی هستم که دستاورد زحمات علمی خودم است و فکر می‌کنم مفهوم ارتباط دانشگاه و صنعت اینجا شکوفا می‌شود. شما کمتر کسی را سراغ دارید که ابلاغ معاون وزیری برایش صادر و قول اختیارات تام داده شود، اما آزمایشگاه و کلاس و دانشجو را ترجیح دهد. البته بنده ۳ سال مشاور پژوهشی دانشگاه تهران بودم و حدود ۹ سال معاون پژوهشی دانشکده دامپزشکی که توفیقی بود برای خدمت‌رسانی علمی و پژوهشی به همکاران عزیزم در دانشگاه تهران.

حکیم مهر: در حال حاضر چه می‌کنید؟

الان دبیر قطب‌های علمی دامپزشکی در وزارت علوم و عضو حقیقی کمیسیون ارزیابی نشریات علمی کشور هستم که مایلم یک وقتی جداگانه در مورد خدمات این جانب به حرفه دامپزشکی در بعد مجلات علمی دامپزشکی و قطب‌های علمی دامپزشکی با شما گفتگو کنم.

همچنین رئیس انجمن علمی بهداشت آبزیان ایران و مدیر مسئول مجله انگلیسی زبان بهداشت آبزیان ایران هستم که یکی از مجلات علمی پژوهشی مصوب وزارت علوم است.

حکیم مهر: آن زمان که شما دانشجوی دامپزشکی بودید، جایگاه این رشته کجا بود و الان کجاست؟ آیا دچار افول شده‌ایم یا رشد؟

آن زمان که ما دانشجو بودیم دامپزشکی واقعا به این اندازه شناخته شده نبود. شاید هم اگر بخواهیم این دنیای الکترونیک امروزی را با ان زمان که حتی کامپیوتر هم نبود، مقایسه کنیم، بتوان گفت که شناخت جامعه از دامپزشکی تفاوت چندانی نکرده است. به هر حال امروز در فضای مجازی به خوبی می‌توان حرفه‌ای را اطلاع‌رسانی کرد، حالا با دید مثبت یا منفی.

به هر حال آن زمان دامپزشک کم بود و همان تعداد کم هم شان علمی خاص خود را داشتند. انصافا عمده آنها علمی بودند اما مانند پزشکی که از هند و پاکستان وارد می کردند، کشور کمبود دامپزشک داشت. یادم هست که جناب آقای دکتر زالی آن موقع وزیر کشاورزی بودند و آقای مهندس خوانساری قائم مقام وزراتخانه. این بزرگواران تصمیم گرفتند برای خدمات دامپزشکی ۲۵۰ دامپزشک از هند یا پاکستان وارد کنند. عده‌ای از دانشجویان سال بالا از جمله آقایان دکتر عرب، دکتر خلج، دکتر کیانی‌زاده، دکتر رفیعی، دکتر حسینی و از سال پایینی‌ها هم بنده به نشانه اعتراض وقت گرفتیم و به وزارتخانه رفتیم. اگرچه دکتر زالی وقت ملاقات ندادند، اما موفق شدیم با قائم مقام دیداری داشته باشیم. ایشان به ما تشری زد و گفت شما را چه به این کارها؟ بروید دنبال درس و مشقتان. همه ماندیم که چه بگوییم و تنها همدیگر را نگاه می‌کردیم. من که کوچکتر بودم تاب نیاوردم و محکم جواب ایشان را دادم. پس از آن دوستان نیز شروع کردند و ادامه دادند و ایشان دیدند که ما تنها دانشجویان ساده نیستیم، بلکه به اوضاع کشاورزی و دامپزشکی هم مسلطیم. خلاصه از بر خورد تند خودشان عذرخواهی کردند و واردات دامپزشک هندی هم‌ متوقف شد.

حکیم مهر: در حال حاضر مهمترین مشکلات این رشته را چه می‌دانید؟

از نظر بنده اگر چه دامپزشکی خیلی بیشتر در جامعه مطرح شده ولی متاسفانه به لحاظ رشد بی‌رویه دانشکده‌های دامپزشکی به‌ویژه در بخش خصوصی، موجی از جمعیت فارغ‌التحصیلان دامپزشک با بنیه علمی ضعیف ایجاد نموده است که بسیار نگران کننده است. تا دیر نشده باید جذب و پذیرش دانشجو در دکتری عمومی دامپزشکی سریعاً اصلاح شود. آن زمان رتبه‌های مثلا ۱۵۰۰ و ۲۰۰۰ دامپزشکی قبول می‌شدند، الان رتبه‌های ۵۰۰۰ و ۶۰۰۰؛ این یعنی افت شدید در فارغ‌التحصیلان و باطبع افت خدمات دامپزشکی به جامعه. لذا اگر گاهی کسی بگوید دانشکده‌های دامپزشکی ضعیف شده، منظور همین مباحث است. البته دوست دارم یک وقتی همکاران دیگر، نسل قبلی استادان دانشکده‌های دامپزشکی را با نسل جدید مقایسه‌ای منصفانه کنند.

حکیم مهر: ریشه مشکلات آموزش دامپزشکی را در چه می‌دانید؟

مشکل دامپزشکی در حوزه آموزش و پژوهش منفک کردن آن از گروه مربوطه یعنی گروه پزشکی است. همه مشکلاتی که امروز در حوزه آموزش و پژوهش و محصول آنها یعنی فارغ‌التحصیلان داریم، از همین‌جا شروع شد.

درست است که توسعه بدون برنامه و خارج از نیاز آموزش و فارغ‌التحصیلان بیش از حد، یکی از این مشکلات است، اما باید دید چرا نتوانستیم جلوی آن را بگیریم. به نظر من وقتی در شورای گسترش آموزش عالی و یا در بخش آموزش عالی خصوصی، دامپزشکی در کنار رشته‌های دیگر مانند ادبیات و ... مطرح می‌شود، نتیجه آن همین توسعه دانشکده‌های دامپزشکی دولتی و غیر دولتی است، زیرا در ساختار کلی، این رشته یکی از رشته‌های وزرات علوم است و لذا ممکن است برای توسعه آن مدیران متخصص ارشد بالادستی اما متخصص در رشته‌های دیگر تصمیم بگیرند و اینجاست که می‌بینیم هر ساله چند برابر ظرفیت دانشجو پذیرش می‌شود و هر چه رئیس گروه دامپزشکی هم اصرار کند، راه به جایی نمی‌برد، زیرا نهایتا مدیر بالادست ایشان تصمیم می‌گیرد که او فاقد تخصص از گروه پزشکی است، یعنی شناخت کافی از رشته ندارد.

حکیم مهر: اشاره کردید که مشکل دامپزشکی در حوزه آموزش و پژوهش منفک کردن آن از گروه پزشکی است. آیا با انتقال آموزش دامپزشکی به وزارت بهداشت موافق هستید؟ این انتقال چه فرصت‌ها و چه تهدیدهایی ایجاد می‌کند؟

بنده با ادله با الحاق آموزش دامپزشکی به گروه مربوطه یعنی گروه پزشکی موافقم و از اول هم چنین نظری داشتم. حالا همکاران عزیز موافق و مخالف این الحاق ادله‌هایی دارند. من فقط به یکی از آنها اشاره می‌کنم و آن این است که آموزش و پژوهش دامپزشکی طی این سال‌های جدایی، سال‌ها عقب افتاده است. علت‌ آن هم این است که آموزش عالی امروزی باید پژوهش محور باشد. یعنی استاد تحقیق و تولید علم کند و بعد حاصل علم خود و دیگران را تدریس کند، نه اینکه فقط یافته‌های دیگران را در کلاس درس مرور کند. استاد برای چنین تولیدات علمی به تجهیزات و آزمایشگاه و مواد مصرفی و خلاصه منابع مالی نیاز دارد که با جذب دانشجوی نخبه به تولید کننده علم تبدیل می‌شود. حال سوال این است آیا با یک و نیم میلیون تومان اعتبار برای هر طرح تحقیقاتی می‌توان علم و دانش تولید کرد؟ در حالی که در گروه پزشکی حداقل ۱۵ میلیون تومان به همراه تجهیزات آزمایشگاهی به روز در اختیار است. در زمینه قطب‌های علمی و مجلات و خرید تجهیزات ازمایشگاهی هم داستان از همین قرار است. در این مورد جای طرح مطالب بیشتری است که فرصت جداگانه می‌طلبد.

حکیم مهر: اما برخی منتقدان الحاق به گروه پزشکی را یک چالش می‌دانند و معتقدند که با این الحاق، دیگر توجهی به دامپزشکی نخواهد شد.

جواب این است که وجود و عدم وجود یک رشته یا حرفه به وجود و عدم وجود نیروی انسانی لایق شایسته علمی و با توان آن رشته بستگی دارد. پس جایگاه دامپزشکی بستگی به توان ما متولیان آن دارد. اگر خود ضعیف باشیم و دانشجوی با رتبه پایین جذب کنیم و فارغ‌التحصیل ضعیف تحویل دهیم، نتیجه معلوم است و عکس آن هم صادق است.

حکیم مهر: اگر یک قدم بالاتر برویم، آیا با انتقال سازمان دامپزشکی از وزارت جهاد کشاورزی به وزارت بهداشت موافق هستید؟

در اوایل دولت دهم وزیر وقت کشاورزی تصمیم گرفت تا دامپزشکی را در استان‌ها در حد دفتر تنزل و از اداره کل خارج نماید، یعنی مستقیما زیر نظر رئیس سازمان جهاد استان باشد و این یعنی عملا حذف سازمان دامپزشکی کشور. یکی از خدمات ماندگار بنده به حرفه این بود که به لحاظ دوستی و آشنایی با معاون وقت برنامه‌ریزی وزارت یعنی آقای دکتر خلیلیان که از همکاران دانشگاه هستند، با ارائه ادله کارشناسی از این کار جلوگیری کردیم. البته لازم می‌دانم از ایشان مجددا تشکر نمایم.

بعد از آن همواره این دلهره برای حرفه وجود داشت و به همین دلیل بحث انتقال تشکیلات اجرایی دامپزشکی به وزارت بهداشت مطرح شد. من فکر می‌کنم هم مسئولین دامپزشکی و هم کارشناسان مجرب حرفه باید در قالب میزگرد و سمینار با هم‌ هم‌اندیشی کنند و پس از جمع‌بندی از دیدگاه‌های واحد خود دفاع کنند.
یکی از مشکلات ما در این حرفه این است که هم‌افزایی نداریم. موضوعی در مقطعی مطرح و هر کس نظری می‌دهد ولی پس از مدتی به فراموشی سپرده می‌شود. ما تشکل‌هایی نداریم که در کلان موضوع، این موضوعات را به شکل مستمر کارشناسی و پیگیری نماید. البته جوامع و سازمان نظام تلاش خود را می‌کنند که در حد خود قابل تقدیر است.

حکیم مهر: از بحث انتقال که بگذریم، اجرای کامل ماده ۱۹ آیین‌نامه نظارت بهداشتی دامپزشکی یکی دیگر از درخواست‌های مسئولین فنی است. نظر شما در این خصوص چیست؟

معتقدم سازمان دامپزشکی قوانین خوبی برای نظارت دارد. مانند آیین‌نامه مذکور اما چون سازمان دامپزشکی خود جزئی از وزراتخانه تولیدی است، لذا گاهی نمی‌تواند ضوابط و مقررات نظارتی و بهداشتی خود را با قدرت اعمال کند. اتفاقا یکی از ادله موافقان انتقال سازمان دامپزشکی به وزرات بهداشت هم همین است. اجرای ضوابط نظارتی و بهداشتی سازمان تضمین کننده سلامت دام و انسان است و این امری بدیهی است.

حکیم مهر: به‌عنوان حرف آخر...

در آخر همه متولیان و دست اندرکاران حرفه شریف دامپزشکی را به انسجام و هم‌افزایی برای تعالی بیشتر این رشته کلیدی فرا می‌خوانم و انتظار دارم تا جوامع دامپزشکی و سازمان نظام و سازمان دامپزشکی با همدلی، هر ساله سمینارهای هم‌اندیشی با هدف ارتقای این حرفه و رشته برگزار و همه با گرایش‌های مختلف و به‌ویژه دانشگاهیان را به مشارکت فعال فرا بخوانند.

حکیم مهر:‌ ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.
 
 
انتشار یافته: ۱۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۳
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۵۰ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۵
1
0
صرف نظر از درستي ويانادرستي ادغام در وزارت بهداشت اگه اومديم و فرداي روز پرداختي وزارت بهداشت به پزشك ها پايين اومد همه دلائل إلحاق أموزش دامپزشكي به وزارت بهداشت را چكونه ماست مالي ميكنيم، واقع قضيه اينه كه تا حالا سمت وزارت علوم هم قدرت داشت وهم پول ولي حالا سمت وزارت بهداشت برا ... أسانيد بهتره٠
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۳۹ - ۱۳۹۶/۰۵/۲۱
یعنی فکر می کنید که همه مثل شما دنبال منافع پست مادی هستند؟

چرا ذره ای فکر نمی کنید که همه چیز پول، ریاست و پست و مقام گذرا نیست که شما و هم پالگی های تان
نگران از دست آن در وزارت جهادکشاورزی هستید؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۱:۰۸ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۶
0
1
درود بر مرد خستگی ناپذیر دانش و پژوهش.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۳۳ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۶
0
0
آقای دکتر در بیا اظهار نظر باید منصف بود چون با دکتر خلیلیان وزیر جهاد کشاورزی دوست هستید نباید طرفداری ایشان رو بکنید یکی از دلایل نا کارآمدی و نابسامانی دامپزشکی آقای خلیلیان هستند که با انتصابات سیاسی افراد نا کارآمدی دامپزشکی را به خاک ذلت انداختند
دامپزشک
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۰۶ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۶
0
0
یکی از ضعیفترین و ..........ترین وزیر جهاد تا حالا خلیلیان بوده ................
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۴۰ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۶
0
1
خداییش همه توانتون رو جم کنین از جهاد کشاورزی جدا شیم ...من کارشناس دامپزشکی ام..رفتم جهاد کشاورزی واس مرکز جمع اوری شیر..قبلا یکیو گذاشتن بعنوان ناظر علوم دام هست رشتش...بعد پررو پررو ,ورداشته ب من میگه اگ واقعا میخای کار کنی بفرستمت اونجا ..ک کارکنی ..ناظر داره ..منظورش همون علوم دامی بود...حالا نمیگه ک اصلا مدرکش رو قبول نمیکنن...خلاصه از خودشون کشاورزیا...تو مراکز و کارخانجات شیر مخصوصا نفوذی گذاشتن...ب شدت با همه توان سعی در تضعیف دامپزشکی دارند...جدا ادم زورش میاد از حرفاشون..ما ک مردیم و نموندیم ولی حدقل واس شادی روحمون و ایندگان ب وزارت بهداشت بپیوندیم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۴۵ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۶
0
0
بیاین اگ چاهم هس...ب نظر اکثریت احترام بذارین و مارو بندازین تو همین چاه...ما میخایم ب وزارت بهداشت بپیوندیم...اصن حرفای همو نمی فهمیم تو جهاد کشاورزی...دغدغه هامون ..حرفامون یکی نیس...ما دغدغه هامون در یه برهه هایی امکان داره با تولید مغایر شه برای سلامت جامعه ولی جهاد وایمیسه جلومون .صدای مام ب هیج جا نمیرسه
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۲۳:۵۸ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۶
منظورتون از ما چه کسانی هست؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۱۸ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۷
0
0
اگر حدقل حکیم مهر رو مطالعه بفرمایید متوجه خواهید شد منظورم از ما کیست..منظورم از ما اکثریت جامعه دامپزشکی ست..منظورم از ما مسیولین فنی دامپزشکی ست ک در بخش های مختلف مشغولند در نهایت ناامنی شغلی و مسیولیت سنگین بهداشت موادغذایی ملت که باعدم اجرای ماده نوزده ب یک معضل تبدیل شده ...منظورم از ما اساتید محترم و دلسوز دامپزشکی هست..پیشکسوتان اشنا ب درد های دامپزشکی,,منظورم از ما دانشجویان تحصیلات تکمیلی دامپزشکی ست ک ب دلیل حقوق و مزایای کم باوجود علاقه حتی,,,در پی رها شدن از پسوند دامپزشکی هستند.دانشجویانی ک نه حقوق و مزایای دانشجویان علوم پزشکی رو دارند و نه امنیت شغلی .منظورم کلیه کاردان ها..کارشناس ها و دکترهای دامپزشکی هست ک در شرایط سخت کار میکنند .طی پروسه ی درمان .واکسیناسیون..در ازمایشگاها در معرض انواع بیماری های مشترک قرار می گیرند و در نهایت کسی نیست تاازشون دفاع کنه و حرفه شون رو جزو مشاغل سخت ببره.منظورم همه اون هایی هستند ک سالها چشم انتظار اجرای ماده۱۹هستند.ک حتی بخشی ازون هم تحقق پیدا نکرده زیر سایه ی جهاد و روسای عزیزمون
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۱۵ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۷
1
0
با سلام ،متاسفانه صدای دهل از دور خشه ،از مسئولین فنی فعال حوزه بهداشت بپرسید چه وضعیتی دارن،جایی که بنده کار میکنم در مراکز شیر شبکه دامپزشکی مسئول فنی میزاره البته به دلیل درامد پایین این بخش دکتر دامپزشک حاصر به انجام وظیفه نیست و از کاردان یا کارشناس دامپزشک استفاده میشه ، کارخانجات شیر تحت نظارت وزارت بهداشت هستن و ربطی به دامپزشکی و وزارت جهاد ندارن
بهترین گزینه سازمان مستقل زیذچر نظر نهاد ریاست جمهوری و همچنین در نظر گرفتن یگان حفاظت در سازمان است
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۴۵ - ۱۳۹۶/۰۵/۲۱
خنده تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است... (۳)

سالهاست بحثهای مختلفی در مورد چارت سازمانی دامپزشکی مطرح است. عده‌ای استقلال این سازمان را خواستارند، عده‌ای الحاق به وزارت بهداشت را بهتر می‌دانند و عده‌ای الحاق با سازمان محیط زیست را به عنوان یکی دیگر از گزینه روی میز مطرح می‌کنند، عده‌ای روایتها دارند از نحوه رفتن سازمان دامپزشکی تحت لوای وزارت جهاد کشاورزی، عده‌ای گله‌ها دارند از طعنه‌ها و نامردمیها و اجحافهایی که در حق دامپزشکان می‌شود، عده‌ای به تعدد دانشکده‌های دامپزشکی و آمار بالای پذیرش دانشجو معترضند، عده‌ای در مقابل هرگونه تغییر در چارت سازمانی دامپزشکی مخالفت می‌کنند و...
چندی پیش و در زمره آخرین تیرهایی که به سمت دامپزشکان و بویژه قشر زحمت‌کش مسئولین فنی بهداشتی پرتاب شد، یکی از مسئولین رده بالای جهاد کشاورزی در اظهار نظری غیرمسئولانه بر عدم تعیین حقوق مسئولین فنی دامپزشکی توسط سازمان دامپزشکی تاکید کرد!
در خبری دیگر داشتیم که وزارت جهاد کشاورزی طی بخشنامه‌ای وزارت سازمان دامپزشکی را به کاهش نظارت بهداشتی در کشتارگاههای خارجی که گوشتهای وارداتی در آنجا کشتار می‌شوند (عدم اعزام دامپزشک ناظر مقیم در کشتارگاههای مبدا) ملزم کرده است!
تصمیمی که صرفنظر از علت آن، جز به خطر انداختن بهداشت عمومی نتیجه دیگری نخواهد داشت.
مواردی از این دست باعث می‌شود به این نتیجه برسیم که تا وقتی یک ارگان تولید کننده (جهاد کشاورزی) در راس ارگان نظارتی (سازمان دامپزشکی) باشد، به قول معروف همین آش است و همین کاسه.
در درس علوم مبحثی داشتیم به نام اینرسی سکون؛ در آن مبحث مطرح می‌شد که به حرکت درآوردن جسم ساکن بعلت اینکه دارای اینرسی سکون است نیروی بیشتری می‌طلبد. حال و پس از اتفاقات سالیان اخیر به نظر می‌رسد دیگر سکون جایز نیست و این اینرسی سکون حاکم بر جامعه دامپزشکی باید شکسته شود و قطعا به حرکت درآوردن این گوی، اندکی نیروی بیشتر می‌طلبد. عده‌ای از همکاران بحث استقلال را مطرح می‌کنند که پیامد آن علی‌القاعده باید تشکیل وزارت دامپزشکی و یا معاونت دامپزشکی رئیس‌جمهور باشد که طرحهایی بلندپروازانه به نظر می‌رسند و با توجه به سیاستهای کلان در مورد کوچک سازی دولت، احتمال رای‌آوری آنها در مجلس نیز در حد صفر است. گزینه الحاق با سازمان محیط زیست هم عملی به نظر نمی‌رسد و آن سازمان خود دارای دل‌مشغولیهایی حتی بیشتر از یک وزارتخانه هست. اما گزینه الحاق به وزارت بهداشت در صورت جدایی از وزارت جهاد کشاورزی به نظر می‌رسد بهترین گزینه باشد مخصوصا که وزیر محترم بهداشت اخیرا در این خصوص چراغ سبزی نشان داده است و احتمال حضور وی در کابینه بعدی نیز بیشتر بوده و با توجه به نزدیکی شروع به کار دولت دوازدهم، بهترین فرصت برای شروع حرکتی اصولیست. امید که بهترین سرنوشت در انتظار رشته مهجور دامپزشکی باشد...

ناشناس
|
United Kingdom
|
۲۱:۵۴ - ۱۳۹۶/۰۷/۲۸
0
0
با سلام و احترام. اگر این جانب از دکتر خلیلیان نام بردم منظور ارزیابی کارایی ایشان نبوده تنها لطفی بود که به سازمان دامپزشکی کرد. شاید من هم با دوست عزیز در مورد عملکرد ایشان موافق باشم.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه