کد خبر: ۳۸۲۷۸



این حیوان عجیب در قاره آمریکا زیست می‌کند و همانند سایر اعضای خانواده‌اش، جنگل‌های حاره‌ای را به عنوان زیستگاه انتخاب کرده است.

به گزارش حکیم مهر به نقل از فرادید، آمریکای مرکزی و جنوبی از جنوب مکزیک گرفته تا برزیل میزبان ۷ گونه مختلف از آن‌ها است. اغلب این ۷ گونه نیز در معرض خطر انقراض هستند. از میان این ۷ گونه، دو مورد وضعیت خطرناک‌تری دارند و از نظر تقسیم‌بندی حفاظتی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی (آی‌یو‌سی‌ان)، با یوزپلنگ‌های آسیایی هم‌رده بوده و به عنوان گونه‌های به شدت در معرض خطر شناخته می‌شوند. اما نام این زیبارویان طبیعت چیست؟

عنکبوت‌هایی که میمون شدند

داده‌های حاصل از مطالعات علمی مفهومی (Meta- Analysis) بر روی نخستی‌سانان نشان داد که میمون‌های عنکبوتی در اصل جزو باهوش‌ترین میمون‌های نر جدید (قاره آمریکا) هستند. بررسی‌ها حاکی از آن است که آن‌ها توانایی تولید اشکال مختلفی از صداها را دارند و در هنگام احساس خطر، نوع خاصی از صدا را که در زبان انگلیسی (Barking) گفته می‌شود، از خود تولید کرده و از این طریق با یکدیگر مکالمه می‌کنند.



میمون‌های عنکبوتی سیاه (Ateles fusciceps) که در باغ‌وحش اوماهای ایالت نبراسکای آمریکا عکسبرداری شده‌اند

میمون‌های عنکبوتی، پستاندار و همه‌چیزخوار هستند. آن‌ها ۲۲ سال عمر می‌کنند و اغلب هم زندگی اجتماعی در گروه‌های ۲۰ الی ۳۰ نفری را ترجیح می‌دهند. یکی از خصلت‌های رفتاری آن‌ها در شب، کاهش تعداد اعضای گروه است که این کاهش تعداد حتی تا مرز نصف هم می‌رسد. میمون‌های عنکبوتی این رفتار را حتی در زمان جستجوی غذا هم از خود نشان می‌دهند. مردم بومی قاره آمریکا اغلب این میمون‌ها را برای غذا شکار می‌کنند چرا که جثه آن‌ها به نسبت بزرگ است و می‌توانند منبع پروتئینی خوبی قلمداد شوند. برداشت الوار و جنگل‌زدایی از جمله مهم‌ترین عواملی است که جمعیت آن‌ها را کاهش داده است. میمون‌های عنکبوتی به شدت نسبت به بیماری مالاریا حساس هستند و به همین دلیل مطالعات آزمایشگاهی بسیاری بر روی آن‌ها در دست انجام است.



یکی از بازی‌های خاص میمون‌های عنکبوتی علاقه مفرط‌شان به آویزان شدن با دم از شاخه درختان جنگل‌های استوایی می‌باشد

میمون‌های ناقص

نام این جنس به زبان لاتین (Ateles) می‌باشد که این نام در زبان فارسی به معنای «ناقص» است و علت این نامگذاری را هم باید در انگشت شست تحلیل رفته‌ میمون‌های عنکبوتی جستجو کرد. انگشت شست میمون‌های عنکبوتی یا تحلیل رفته یا اصلا وجود ندارد. نکته جالب این‌جاست که این مساله نه‌تنها در مهارت جابجایی و تحرک آن‌ها تاثیری ندارد بلکه بالعکس اغلب این میمون‌ها علاقه دارند که بیش‌تر اوقات خود را بر بالای درختان بمانند و از درختی به درخت دیگر تاب بخورند.

دانه‌های مختلف گیاهان، میوه، برگ، تخم پرندگان و عنکبوت‌ها از جمله مهم‌ترین مواد غذایی مورد علاقه این میمون‌ها هستند. یکی از دلایل تحلیل جمعیت میمون‌های عنکبوتی، نرخ زادآوری پایین آن‌ها است چرا که ماده‌ها هر ۲ الی ۵ سال یک ‌بار تنها یک فرزند به دنیا می‌آورند و فرزندان نیز در حدود ۱۰ هفته به طور کامل به مادرشان وابسته هستند و در خلال این مدت احتمال خطر برای مادر و نوزاد چند برابر حالت معمول است. میمون‌های عنکبوتی مادر، یک سال تمام مراقب فرزندان خود هستند و عادت دارند که فرزندشان را بر پشت خود حمل کنند.



یک میمون عنکبوتی پرویی (Peruvian Spider Monkey) که توسط همیاران یک پروژه حفاظتی در کشور پرو بزرگ شده و با نظارت کارشناسان حیات‌وحش در آینده در زیستگاه اصلی‌اش رهاسازی خواهد شد

روابط خویشاوندی

فرضیه‌های مختلفی در زمینه روابط خویشاوندی میمون‌های عنکبوتی مطرح شده است: یک فرضیه آن‌ها را خویشاوندان نزدیک میمون‌های عنکبوتی پشمالو (Wolly Spider Monkeys) معرفی می‌کند اما در کل این میمون‌ها با میمون‌های عنکبوتی پشمالوی جنگل‌های کم ‌ارتفاع آمریکای جنوبی تمایزات آشکاری دارند. واقعیت این است که هیچ مدرک فسیلی دال بر اثبات این فرضیه تاکنون ارائه نشده است.