فرسودگی تجهیزات، زحمت کارکنان مؤسسه رازی برای حفظ کیفیت را چند برابر کرده است / در شرایط مساوی، برای مسئولیت‌های مرتبط از ظرفیت دامپزشکان استفاده می‌کنیم

انتصاب جناب آقای دکتر مروتی به ریاست موسسه رازی بسیار مبارک است.اگر دکتر اسحاقی هیچ نقطه ضعفی نداشته باشد و فقط دامپزشک نبود برای تعویض او کافی بو..........

انتصاب دکتر حسن مروتی، استادتمام دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران و استاد نمونه کشوری، به ریاست مؤسسه رازی را به فال نیک می‌گیریم و از مسئولان محترم که صدای انزوا، عقب‌ماندگی و مشکلات این مؤسسه را شنیدند و برای اصلاح این وضعیت گام برداشتند، صمیمانه تشکر می‌کنیم.

امیدواریم حضور مدیری با پشتوانه علمی، تجربه مدیریتی و شناخت عمیق از مؤسسه رازی، زمینه‌ساز بازگشت این مجموعه ارزشمند به جایگاه شایسته و تاریخی خود در عرصه علم، پژوهش، تولید واکسن و تأمین سلامت دام و جامعه باشد.

برای دکتر مروتی در این مسئولیت مهم آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم این انتصاب، آغازگر فصل جدیدی از پویایی، پیشرفت و شکوفایی مؤسسه رازی باشد.

با توجه به اینکه در برنامه هفتم توسعه، دستیابی به سهم حداقل 70 درصدی واکسن طیور تولید داخل تا پایان برنامه به‌ عنوان یک هدف ملی تعیین شده و در اظهارات اخیر نیز میزان خوداتکایی کشور در این حوزه حدود 30 تا 32 درصد اعلام شده است، موسسه رازی دقیقا چه سهمی از بار تحقق این هدف ملی را بر عهده خواهد داشت؟ به‌طور مشخص، آیا موسسه برای افزایش سهم خود در تامین واکسن طیور از حدود فعلی به یک هدف کمی مشخص، مثلا 70 درصد، برنامه‌ ریزی کرده است یا قرار است این فاصله میان مجموعه رازی، شرکت‌ های خصوصی و سایر تولیدکنندگان داخلی تقسیم شود؟ همچنین برای این افزایش ظرفیت، چه میزان سرمایه‌ گذاری، افزایش ظرفیت تولید و توسعه خطوط منطبق با GMP در نظر گرفته شده و جدول زمانی تحقق آن چیست؟
در برخی اظهارات مدیران گذشته، سهم این موسسه در واکسنهای مورد استفاده صنعت طیور حدود 35 درصد اعلام شده و هدف افزایش آن به 70 درصد مطرح شده است؛ در حالی که در گزارش‌های اخیر، سهم تولید داخل در سطح ملی حدود 30 تا 40 درصد اعلام شده است. آیا این درصدها بر مبنای تعداد دوز، ارزش ریالی بازار، تولید، تأمین یا مصرف محاسبه شده‌ اند؟ و آیا مؤسسه رازی مبنای واحد و قابل استنادی برای سنجش سهم خود و پیشرفت به سمت هدف 70 درصدی دارد؟

چرا اینگونه مصاحبه می کنید. رازی صد سال قدمت دارد. تجهیزات فرسوده ندارد. واکسن هایش هم بیست است!
دیگر مصاحبه اینگونه نکنید. صد سال سابقه را زیر سوال نبرید.

به نظرم جناب آقای دکتر مروتی نباید وضعیت تحویل‌گرفته‌شده را ساده تلقی کنند و صرفاً به روایت مدیران و افراد فعلی اکتفا کنند. مسئله بسیار عمیق‌تر از فرسودگی چند دستگاه است.

یکی از موضوعاتی که حتماً باید در همان ماه‌های نخست با دقت بررسی شود، آمار جذب و ورود نیرو در چند سال اخیر، محل خدمت، نحوه جذب، پست‌های سازمانی و ارتباطات مدیریتی آنان است. خود مؤسسه نیز در آذر ۱۴۰۴ رسماً از ضرورت «استانداردسازی تعداد نیروی انسانی» و جذب بر اساس نیاز واقعی سخن گفته است.

اگر در سال‌های اخیر نیروهایی در بخش‌های مختلف مستقر شده‌اند که انتصاب یا ادامه حضورشان نیازمند بررسی است، مدیریت جدید باید این موضوع را پیش از آنکه روایت‌ها تثبیت یا اسناد پراکنده شوند** دقیقاً روشن کند. گاهی قدرت یک مدیریت فقط در مدیران منصوب‌شده نیست؛ در شبکه‌ای از انتصابات و نیروهایی است که در نقاط مختلف سازمان باقی مانده‌اند و می‌توانند بر روند اصلاحات اثر بگذارند.

بنابراین پیشنهاد جدی من این است: قبل از هر قضاوت، اسناد را حفظ کنید؛ آمارها را استخراج کنید؛ انتصابات و جذب نیرو را خط‌به‌خط بررسی کنید و عملکرد بخش‌ها را با عدد و سند بسنجید.

اگر واقعاً «صفحه سفید» هستید، اجازه ندهید دیگران تاریخ مؤسسه را برای شما روایت کنند؛ **خودتان اسناد ده سال گذشته را بخوانید. آن‌وقت بسیاری از پاسخ‌ها، چه درباره موفقیت‌ها و چه درباره خسارت‌ها، خودشان روی میز خواهند آمد.

مؤسسه رازی را نباید فقط از مدیر قبلی تحویل گرفت؛ باید حافظه، ساختار و شبکه انسانی ایجادشده در دوره قبل را نیز شناخت.

درود بر دکتر مروتی با اخلاق و گرامی

جناب دکتر مروتی یک دانشمند عاشق ایران است.