
حکیم مهر: در پی حریقهای مکرر در زیستبوم ارزشمند میانکاله، اداره حفاظت محیط زیست بهشهر از طرح جدید خود برای تبدیل دامداران به «بازوی دیدهبانی» منطقه خبر داد. این اقدام با هدف پایش مستمر، شناسایی سریع آتشسوزیها و ایجاد همکاری میان دامداران و محیطبانان برای صیانت از این ذخیرهگاه جهانی انجام میشود.
به گزارش حکیم مهر به نقل از پیام ما، «رضا احمدی»، رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان بهشهر، با اشاره به حریقهای متعدد و اخیر در منطقه میانکاله، تأکید کرد که حفاظت از این زیستبوم حساس تنها با تکیه بر توان اداری و عملیاتی دستگاههای دولتی میسر نیست. وی با اشاره به حضور مستمر دامداران در این منطقه، آنها را یکی از ارزشمندترین ظرفیتها برای پایش میدانی و شناسایی سریع دود و آتش دانست.
برنامه گفتگوهای چهرهبهچهره برای تقویت همکاریها
به منظور ایجاد یک ارتباط پایدار و سازمانیافته، محیط زیست بهشهر برنامهای را برای گفتوگوهای مستقیم و حضوری با دامداران در دستور کار قرار داده است. هدف از این رویکرد، فراتر از برگزاری نشستهای عمومی، بررسی دغدغههای معیشتی دامداران و در عین حال، شناسایی زمینههای مشارکت آنها در حفاظت از محیط زیست است.
احمدی تصریح کرد: «اطلاعرسانی بهموقع توسط دامداران درباره مشاهده هرگونه نشانه حریق، میتواند زمان واکنش نیروهای عملیاتی را کاهش داده و از گسترش آتش در این پهنه آبی حیاتی جلوگیری کند.»
تالاب میانکاله؛ ذخیرهگاه جهانی و بهشت پرندگان
تالاب میانکاله که از شهرستان بهشهر تا آشوراده گلستان امتداد دارد، تنها یک پهنه آبی ساده نیست؛ این منطقه به عنوان سی و ششمین تالاب ثبتشده در جهان و نخستین تالاب ثبتشده در کنوانسیون رامسر شناخته میشود.
تنوع زیستی و اهمیت اکولوژیک میانکاله
این تالاب با وسعت ۴۸ هزار هکتار و دارا بودن پناهگاه حیات وحش، یکی از ۶۵۰ ذخیرهگاه زیستکره جهان است که ویژگیهای زیر را داراست:
- میزبانی از پرندگان: سالانه حدود ۱.۵ میلیون بال از ۱۳۰ گونه پرنده مهاجر و بیش از ۱۰۰ گونه پرنده بومی در این منطقه مستقر میشوند.
- تنوع گونهای: این زیستبوم بیش از ۵۰۰ گونه جانوری را در خود جای داده است.
- پناهگاه زیستی: وجود درختان سازیل و انار وحشی، چرخه غذایی حیاتی برای پرندگان مهاجر را فراهم میکند.
با توجه به اینکه از اواسط شهریور ماه، تالابهای مازندران پذیرای گونههای متنوع پرندگان از مناطق سردسیر هستند، تقویت نظارتهای میدانی در این بازه زمانی برای حفظ این میراث جهانی امری ضروری است.