
جنبشALF
یادداشت از : حسین محمد خانی
حکیم مهر: ALF (Animal liberation Front) یا جبهه ی آزادی حیوانات یکی از شناختهشدهترین جریانهای رادیکال (۱) در تاریخ جنبش حقوق حیوانات است.
این جنبش در دهه ۱۹۷۰ در اتگلستان شکل گرفت؛ زمانی که بخشی از فعالان حقوق حیوانات معتقد بودند
اعتراضات معمول و قانونی،برای پایان دادن به بهره کشی از حیوانات و انجام کار هایی که با ریشه های فکری Hunt و شکار کردن شکل میگیرد.
گروهی نیز قبل از جنبش ALF از دهه ۱۹۶۰ با ایجاد اختلال در شکار روباه تلاش میکرد مانع کشتهشدن حیوانات شوند.
در سال ۱۹۷۲، رونی لی و کلیف گودمن که از فعالان این جریان بودند، گروهی به نام Band of Mercy تشکیل دادند. این گروه بهتدریج از اعتراضات مستقیم به کار هایی چون تخریب اموال و حمله به مراکز مرتبط با آزمایش روی حیوانات روی آورد. پس از بازداشت و زندانیشدن اعضای اصلی، رونی لی در سال ۱۹۷۶ گروه را با نام Animal Liberation Front یا همان ALF را بازسازی کرد.
اهداف ALF :
1- رها سازی حیوانات و جلوگیری از سوئ استفاده
هسته اصلی رهایی حیوانات از شرایطی بود که اعضای آن بهرهکشی و رنج حیوانات تلقی میکردند.
آزمایشگاههای تحقیقات محور ، مزارع پرورش حیوانات برای پوست و شاخ و اعضای گران بها ، دامداریهای صنعتی و برخی فعالیتهای مرتبط با شکار از جمله اهداف این جنبش بودند
۲- ایجاد مرکز امن برای حیوانات
فعالان ALF همچنین تلاش میکردند حیوانات را از مراکز مورد نظر خود خارج کنند و به پناهگاهها یا محلهایی منتقل کنند که به اعتقاد آنها شرایط مناسبتری برای زندگی حیوان فراهم میکرد. در کنار این هدف، آسیب اقتصادی به صنایعی که از حیوانات استفاده میکردند و جلب توجه افکار عمومی به وضعیت حیوانات نیز از اهداف اعلامشده جنبش بود.
چالش ها در خارج از کشور :
۱- توسل به خشونت و خرابکاری
از چالش های اصلی این جنبش ، روش های رسیدن به اهداف خود بود.
بخشی از فعالیتهای منتسب به این جنبش شامل ورود غیرقانونی به مراکز، تخریب اموال، آتشسوزی و اقدامات خرابکارانه بود.
به همین دلیل، ALF در برخی کشورها و بهویژه در ایالات متحده در چارچوب بحث درباره افراطگرایی خشونتآمیز و جرایم مرتبط با آن مورد توجه نهادهای امنیتی قرار گرفته است.
۲- اختلاف نظر میان اعضا
در مقابل، حامیان جنبش، نظر به این دارند که بسیاری از اقداماتشان با هدف نجات حیوانات و آسیبرساندن به اموال، نه انسانها انجام شده است.
همین تفاوت دیدگاه باعث شده است که درباره ماهیت ALF اختلافنظر جدی وجود داشته باشد.
بعضی آن را بخشی افراطی از جنبش حقوق حیوانات تلقی میکنند .در نتیجه حقوق حیوانات را با ALF نباید یکی دانست.
چالش ها و معضلات این جنبش در ایران :
در دورنمای این جنبش در کشورمان با توجه به وجود توده ی فکری اکثریت جامعه برای حفاظت از حقوق حیوانات و وجود کثیر حامیان حیوانات ، انتظار میرود این جنبش نتایج خوبی بر خلاف انچه در انگلستان و غرب رخ داد، رخ دهد و حقوق حیوانات ، بیش از پیش مورد بررسی قرار بگیرد .
۱- عدم وجود نهاد نظارتی
از چالش های این جنبش در کشورمان در صورت شکل گیری ، عدم وجود نهاد نظارتی واحد بر اجرای درست حقوق برای حیوانات در پناهگاه ها ، سگ های ولگرد و باقی حیوانات طبیعت است و همین مسئله موجب این خواهد شد که هر کس مطابق میل و خواسته ی خود اقدام به نگهداری حیوانات کند .
۲- خلا قانونی
از معضلات دیگر ، نبود قانون گذاری متناسب این جنبش است که باعث ایجاد هرج و مرج و ساز زنی های گوناگون توسط اشخاص مختلف در خصوص قوائد و قوانین درست حفاظت از حقوق حیوانات است .
در صورت قانون گذاری درست توسط نهاد ها و دولت مرکزی در خصوص حیوانات و ابلاغ آن در کشور به عنوان قانون و در صپرت عدم پایبندی، جرم تلقی گردد( به مانند اکثر کشور های دنیا ) ، مسیر درست حفاظت از حقوق حیوانات بر همگان روشن و از پراکندگی افکار عمومی در این خصوص جلوگیری خواهد شد .
۳- تفاوت بافت اجتماعی و فرهنگی
نگرش جامعه ایران به حیوانات یکدست نیست. در کنار گروههای حامی حقوق حیوانات، بخش قابلتوجهی از جامعه نگاه متفاوتی به حیوانات دارد؛ بنابراین ایجاد یک جنبش گسترده با ایدئولوژی رادیکال، احتمالاً با چالش پذیرش اجتماعی مواجه میشود.
۴- فعالیت مخفی و عدم اعتماد
مدل فعالیت مخفیانه میتواند باعث ایجاد بیاعتمادی حتی در میان فعالان حقوق حیوانات شود. تشخیص اینکه چه کسی واقعاً عضو جنبش است، چه کسی صرفاً حامی است و چه کسی ممکن است اهداف دیگری داشته باشد و به مقاصد دیگری وارد حزب شده باشد، دشوار خواهد بود.
۵- مشکل تامین منابع:
جنبشهایی که فعالیت مخفی دارند، معمولاً با مشکلاتی مانند تأمین منابع، ارتباط امن، جذب نیرو، حفظ اعتماد اعضا و جلوگیری از نفوذ یا فروپاشی داخلی روبهرو هستند. این مسئله در ایران میتواند پیچیدهتر شود.
۶. مشکلتضاد با ساختارهای دامپزشکی و پژوهشی
اگر فعالیت جنبش متوجه آزمایشگاهها، مراکز تحقیقاتی، دامپزشکی، باغوحشها یا مراکز پرورش حیوانات شود، احتمال شکلگیری تقابل با بخشی از جامعه علمی وجود دارد. در چنین شرایطی، یکی از چالشهای اساسی، تفکیک نقد اخلاقی آزمایش روی حیوانات از مخالفت با کل فعالیتهای علمی و دامپزشکی خواهد بودم
نتیجه گیری:
تجربه ALF در کشور های اروپایی و شبه تجربه هایی از آن در امریکا و هندوستان نشان میدهد که وقتی مطالبات اخلاقی و اجتماعی برای مدت طولانی بیپاسخ بمانند، ممکن است بخشی از جنبش به سمت روشهای افراطی سوق پیدا کند. با این حال، تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که افزایش آگاهی عمومی، فعالیت علمی، مطالبهگری مدنی و ایجاد قوانین روشن و قابل اجرا توسط حکومت مرکزیمیتوانند مسیر متفاوتی برای حمایت از حیوانات ایجاد کنند؛ مسیری که در آن دفاع از حیوانات، خود به ایجاد خشونت و قانونگریزی منجر نشود.
(۱): جنبش ها و اصلاحات رادیکال
جنبش رادیکال به جنبشی گفته میشود که خواهان تغییرات اساسی و عمیق در یک وضعیت موجود است، نه صرفاً اصلاحات تدریجی و محدود.






چرا این جنبش ها ، بعد از لت و پار شدن کودکان زیر دندانهای سگها ، لال مونی میگیرند
|
به نکته جالبی اشاره کردید اما نگارنده پاسخ نخواهد داد
ممنون از آقای دکتر
|
متاسفم براتون
جنبشی که با ماسک و چهره مخفی اقدام به تخریب و حمله کند ، مقبول جامعه نیست و نخواهد بود
عقایدشان داعش گونه هست.
|
سیسم شان مثل داعش هست. نقاب و پرچم سیاه و تقابل با دولتها و اموال مردم
این جنبش در خود اروپا هم جایگاه ندارد وگرنه به صورت پوشیده و مخفیانه ، خرابکاری نمی کردند
رادیکال با افراطی یکی نیستند، زیاد وارد حاشیه نشید
الان ما قانونش رو داریم ولی این دست اون دست میکنند و تصویبش نکردند از طرفی هم با دامپزشکان مشورت نشده
در مدل آموزش دامپزشکی هم خدمتتون اشاره کردم، حالا اینجا هم همین داستان رو داریم منتظر نباش که قانونش تصویب بشه، با همین NGO ها ائتلاف کنید یه کودکس مجزا تدوین کنید
بچه های دامپزشکی رو بیارید داخل بگید ما میخوایم شفاف باشیم، چه در آزمایشگاه چه در صنعت
شبکه سازی کنید با NGOها و خودتون رو کانکت کنید با مجلس تا سرعت بدن به کار
باز هم آفرین، قشنگ بود
لپ بحث کامنت رو متوجه نشدید