کد خبر: ۸۷۱۹۹
تعداد نظرات: ۳ نظر
یادداشت از «دکتر پریسا قلوبی» دامپزشک و فعال حوزه دانشجویی:

بیمه حیوانات خانگی ضرورت یا انتخاب؟

مفهوم بیمه ی درمانی برای حیوانات درواقع قرار دادی است که میان صاحبین و شرکت های بیمه و مراکز پشتیبانی برقرار شده و به پذیرش و پرداخت بخشی از مبالغ درمانی کمک خواهد کرد .خلا نبود همچین حمایتی کاملا احساس شده و نیازمند پیگیری و بازنگری است...

حکیم مهر :همزمان با بهبود آگاهی و افزایش تمایل به نگه داری حیوانات خانگی و افزایش تعرفه های دامپزشکی (به خصوص سرپرستانی که بیش از یک حیوان خانگی داشته باشند )،در مراجعات اخیر بارها این فکر از ذهنشان عبور کرده است که چطور انقدر اختلاف هزینه بین تعرفه های درمانی در دامپزشکی با انسانی وجود دارد ؟

از مهمترین علت های این امر نبود بیمه و پشتیبانی های از این قبیل برای حیوانات خانگی و امور دامپزشکی است.

بسیاری از مراجعین ضمن اظهار ناتوانی در پرداخت هزینه ها مجبور به اقداماتی از قبیل رهاسازی و یا واگذرای شده و در موارد شدیدتر ناامیدی از جانب حامیان منجر به اقداماتی از لحاظ نادیده گرفتن و یا حتی رها کردن کیس ارجاعی در مراکز شده است ، که قطعا موارد مشابه برای تمامی همکاران اتفاق افتاده و از نزدیک ملموس بوده است.

مفهوم بیمه ی درمانی برای حیوانات درواقع قرار دادی است که میان صاحبین و شرکت های بیمه و مراکز پشتیبانی برقرار شده و به پذیرش و پرداخت بخشی از مبالغ درمانی کمک خواهد کرد .خلا نبود همچین حمایتی کاملا احساس شده و نیازمند پیگیری و بازنگری است.

اما آیا چالش های مسیر پیش رو برای شرکت های بیمه قابل هضم و پذیرش خواهد بود؟

خدمات قابل ارائه برای اعضا می توانند شامل موارد زیر باشند؛

ویزیت و معاینه دامپزشکی

آزمایش‌ها و کیت های تشخیصی

تصویربرداری مانند رادیوگرافی و سونوگرافی

جراحی

بستری

داروها

درمان بیماری‌ها و حوادث

مراقبت‌های اورژانسی

درمان بیماری‌های مزمن

برخی خدمات پیشگیرانه، در صورت وجود پوشش مربوط

قطعا برای ورود به این مرحله و جااندازی فرهنگ استفاده از بیمه در میان صاحبین و دامپزشکان نیز  با چالش های زیادی رو به رو هستیم .که در ادامه به برخی موارد میپردازیم؛

۱-اگاهی پایین صاحبان حیوانات از هزینه ها و اهمیت پوشش بیمه

دکتر - می گوید :مراجعی داشتم که سگی را برای ویزیت اولیه آورده بودند ،پس از اطلاع از هزینه ها ،مبالغ دریافتی جهت کیت های تشخیصی ،آزمایش و دریافت رژیم غذایی مناسب گفتند که من برای غذای خودم هم در ماه همچین مبلغی رو درنظر نگرفتم !بهتر نبود قبل از اقدام به سرپرستی به این مسائل فکر و یا راجبش تحقیق میکردند؟حال که این تصمیم گرفته شده اگر پوشش مناسبی برای تامین حداقلی وجود داشته باشد، شاید احتمال رهاسازی و یا پشیمانی به صفر نزدیکتر شود.

بسیاری از سرپرستان تا زمانی که با هزینه های جدی و مشکلات بزرگ مسیر درمان  رو به رو نشوند متوجه میزان و بازه ی متغیر بودن این هزینه ها و اهمیت پوشش بیمه نخواهند شد و برای پذیرش و ورود از همان ابتدا و قبل از درگیری با موارد خاص احتمالا نیازمند مسیر دقیق برای اگاه سازی خواهیم بود.

۲-دشواری ارزیابی و نبود استاندارد کافی در قیمت گذاری

دکتر — در مصاحبه ی خود گفتند که مراجع پس از شنیدن هزینه ها به این نکته اشاره کرده که سگ دوستم هفته ی پیش که مراجعه کرده مبلغ خیلی کمتری پرداخت کرده است!

نکته چیست؟اینکه سگ شیتزوی نهایت شیش کیلویی هرگز در مخارج درمانی و رژیم غذایی با سگ ژرمن سی کیلویی برابری نخواهد کرد ،چرا که حتی برای حداقل ترین امور مثل قرص ضدانگل شما نیازمند استفاده ی بیشتر از دو برابر داروی مصرفی خواهی بود!

از انجایی که سن ،نژاد ،گونه ،سابقه ی بیماری و حتی محل اقامت و سکونت موارد هائز اهمیتی برای تعیین حق بیمه هستند احتمالا برای مشخص کردن دقیق مبلغ تحت  پوشش تا حدودی با مشکل رو به رو شویم.و تعیین این امر باید با دقت بالا و همچنین پیش آگاهی همراه باشد.

اینجا یک سؤال مهم مطرح می‌شود:

آیا حیوانی که سابقه ی بیماری دارد باید حق بیمه بیشتری بپردازد یا اصلاً از پوشش برخی بیماری‌ها خارج شود؟

-سو استفاده از بیمه

دکتر- بیان کردند که یکی از‌مراجعین حین صحبت و پیشنهاد مبحث بیمه برای حیوانات اشاره کردند که خب ، دکتر شما دستت بازه دیگه میتونین گواهی بدین که مبلغ دریافتی در این تاریخ سی ملیون بوده درحالی که فرد نهایتا با سه ملیون کارش پیش میرود.

و یا گواهی  کنین که مشکل دررفتگی کشکک این سگ همزمان با تصادف اتفاق افتاده،  پیش آمده است!!

جعل ،دستکاری ،اعلام نادرست تاریخ درگیری بیماری ،ارائه ی فیش های واریزی تقلبی و غیر واقعی برای دریافت خسارت ،نیازمند پیگیری های عمیق و ثبت اینترنتی و قابل پیگیری مشخصات خواهد بود که احتمالا کار دشواری است.

اگر قرار باشد بیمه حیوانات جدی شود، شرکت بیمه باید بتواند سابقه حیوان را بررسی کند.

مثلاً:

شماره میکروچیپ

پرونده پزشکی

سابقه واکسیناسیون

بیماری‌های قبلی

جراحی‌ها

آزمایش‌ها

نسخه‌ها

تاریخ مراجعه

۴- محدودیت‌های بیمه‌نامه

سقف سالانه پرداخت، دوره انتظار، محدودیت سنی، محدودیت نژادی و استثنائات درمانی می‌توانند باعث شوند پوشش واقعی بیمه کمتر از تصور صاحب حیوان باشد.

۵-چگونگی پرداخت حق بیمه و توان مالی شرکت های بیمه

ممکن است صاحب حیوان هزینه را پرداخت کند اما شرکت بیمه با اختلاف زمانی نامشخص حق بیمه را پرداخت کند و این درموارد درگیری با بیماری های مزمن و طول درمان طولانی و یا موارد اورژانسی غیر قابل پیش بینی می تواند دغدغه ی مهمی برای صاحبین باشد.

آیا صاحبین موظف به پرداخت کامل هزینه بوده و بعد منتظر بازپرداخت بماند؟یا بیمه مستقیما با کلینیک تسویه خواهد کرد؟

اگر مراجع نیازمند جراحی ارتوپدی ، سرطان ،بستری در ICU و غیره باشد، یا اگر تعداد مراجعین زیاد و درگیر با بیماری های پرهزینه باشند ، شرکت بیمه چگونه ریسک مدیریت این موارد را به عهده خواهد گرفت؟

درنتیجه پس از آگاه سازی های عمیق شرکت های بیمه و تعیین محدودیت های درست و مرزبندی شده برای آنان، بیمه نیز می تواند بخشی از ریسک مالی برای سرپرستان را کاهش داده و و انجام خدمات درمانی پرهزینه را آسان تر کند.

همچنین ارائه ی توضیحات و شفاف سازی به سرپرستی گرفتن و حمایت کردن از حیوانات توسط سرپرستان و حامیان که نگهداری از حیوان خانگی تنها به تأمین غذا و واکسیناسیون محدود نمی‌شود و هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده درمان نیز باید از ابتدا مورد توجه قرار گیرد.

قطعا وجود همچین فاکتوری بسیار مسیر به سرپرستی گرفتن را هموارتر کرده و حمایت خوبی برای علاقمندان کمک به حیوانات خانگی و بی سرپرست بوده و در صورت شفاف سازی مورد استقبال قرار خواهد گرفت.همچنین تحقق این هدف نیازمند همکاری میان شرکت های بیمه، دامپزشکان و سرپرستان است.

 

انتشار یافته: ۳
در انتظار بررسی:
غیر قابل انتشار:
مصطفی قلاوند
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۱۶:۲۰ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۲
1
6
ممنون مقاله خوب و چالش واقعی رو مطرح کردید دکتر ولی یک بخش مهم که نیاز به حمایت مالی و امکان پذیری بیمه رو وصل میکنه رو جا انداختین که نگاه خود بیمه گر و نگاه اکچوئری هستش
بالا بودن هزینه درمان حیوان نمیتونه توجیه کننده این باشه که برای بیمه گر اقتصادی بخصوص که در دام کوچک ما قیمت واحد برای بخش خصوصی نداریم
حالا بیمه گر باید بدونه در یک جامعه مشخص چند درصد از حیوانات خسارت می‌بینند و میانگین و پراکندگیش چقدر هستش و خسارت های سنگین چقدر تکرار میشه و اعداد بین سن و نژاد و گونه و حتی محل زندگی چقدر تفاوت دارن
فرمولش در ساده ترین شکل میشه
هزینه مورد انتظار = احتمال وقوع خسارت * شدت متوسط خسارت

حالا میانگین هم کافی نیست چون ممکنه بیشتر خسارت کوچک باشه ولی چند پرونده مثل کنسر و ارتو یا بتسری طولانی مدت بشه بزرگی از کل خسارت رو ایجاد کنند پس توزیع خسارت و احتمال خسارت خیلی بزرگ هم باید وارد مدل بشه

بذار یک مثال بزنم تا بهتر دید بگیری، مثلا از هر 1k حیوان بیمه شده، حدود 150 مورد در سال خسارت داشته باشند و مجموع خسارت هاشون 3میلیارد ت باشه
فراوانی خسارت میشه 15 درصد و شدت متوسط خسارت هر پرونده خسارت دیده هم میشه حدود 20م و هزینه مورد انتظار خسارت برای هر حیوان قبل از سایر هزینه ها حدود 3م میشه
حالا این 3م هم حق بیمه نیست!

حق بیمه نهایی باید علاوه بر هزینه مورد انتظار خسارت، هزینه صدور و فذوش کارمزد و فناوری و نگهداری سوابق و غیره هم پوشش بده
ساده ترین شکلش میشه

حق بیمه نهایی = هزینه مورد انتظار خسارت + هزینه های بیمه گری + هزینه بینه اتکایی+ حاشیه اطمینان + سود مورد انتظار

حالا شما نگاه بکنی به طراحی بیمه نامه هم برای بیمه گر هزینه داره و اثر مستقیم میذاره. فرانشیز، درصد پرداخت بیمه و سقف سالانه و سقف حادثه و دوره انتظار و و و میتونند خسارت نهایی رو تغییر بدند

بذار یک مثال ساده بزنم متوجه بشید داستان چیه
مثلا هزینه درمان یک کیسی شد 200م تومن، 30م فرانشیز وجود داشته باشه سهم پرداخت بیمه گر 80درصد باشه سقف باقی مونده اش 100م باشه، میشه این

خسارت قابل پرداخت = حداقل [80درصد *(200-30)، 100]

خسارت قابل پرداخت = حداقل [100،136] = 100م

بیمه گر هم 200م رو بهتون بازپرداخت نمیکنه

تورم هزینه درمان هم در سال تغییر میکنه، اگر امروز 50م بود سال بعد 80م بشه بیمه گر که نرخ و سقف تعهد رو بدون لحاظ تورم تعیین نمیکنه

مباحث‌ گسترده تر از این هست و حوصله سر بر
پیشنهادی که دارم اینه که همیشه مشکلات رو به قسمت های کوچکتر تقسیم کنید تا مساله براتون شفافتر بشه
در اینجا بهتره به جای ورود مستقیم و گسترده شبکه بیمه ای، اول از خود بنگاه ها و شبکه های ارائه خدمات شروع کنید، از کلینیک و بیمارستان ها و پت شاپ ها
خدمات قابل پیش‌بینی رو توی پکیج های عضویت مجموعه هاتون (برای شما انشالله در آینده نزدیک) قرار بدین و برای خسارت های سنگین و غیر قابل پیش‌بینی بیمه وارد بشه، و البته این بخش رو هم برای مجموعه ها جذاب تر میبینم که خودشون وارد بحث فروش پکیج خسارات سنگین بشند به شرطی که مارکت جای کار بده و اون gross premium رو توش ببینیم.

در باره میکروچیپ یادم رفت، میکروچیپ فقط شناسه حیوانه و خودش سابقه پزشکی و خسارت ایجاد نمیکنه و تنها ارزشش برای بیمه‌گر فقط اتصالش به پرونده است که البته این زیرساخت رو ندارند چون مشکل تقلب رو حل نمیکنه
پاسخ ها
ناشناس
| India |
۲۲:۳۴ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۳
شما هم خودت رو سر کار گذاشتیا
ناشناس
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۰۸:۱۳ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۳
1
6
چغندر پخته بعد خواندن این مطلب به خنده می افتد!

در کجا سیر میکنید؟ پارک را عوض نمایید
نظر شما
(به حروف کوچک و بزرگ حساس نیست)
captcha
ادامه