حکیم مهر- محسن طاهرمیرزایی: «دکتر مرضیه نقوی» دامپزشک، ساکن اهواز و یکی از مسئولین فنی
بهداشتی استان خوزستان است که در یک دوره پنج ساله مسئول فنی یک شرکت تولیدکننده خوراک
دام و طیور بوده و در حال حاضر نیز مسئول فنی یک مرکز پرورش آبزی است.
وی معتقد است که جابجایی مسئولین فنی بین
مجموعه‌ها یکی از معضلات دامپزشکان است: «من به مدت پنج سال مسئول فنی یک
مجموعه کارخانه خوراک بودم و یک تخصص و تجربه پیدا کردم. اگر قرار باشد که جابه جا
شوم، بهتر است که دوباره در یک مجموعه خوراک دیگر کار کنم تا بتوانم از آن تجربه برای
جای بعدی استفاده کنم. اما در دامپزشکی این اتفاق رخ نمی دهد و اگر شما بخواهید جای
خود را عوض کنید، صرفا به اینکه کجا خالی باشد نگاه میکنند و اصلا توجهی به تخصص و تجربه مسئولین فنی بهداشتی نمی‌شود که این حیف است. در واقع یک نیروی انسانی تجربه کسب می‌کند، اما نمی‌تواند از تجربه خود استفاده
کند.»
حکیم مهر: ورودی چه سالی و کدام دانشگاه هستید؟
بنده ورودی سال 88 دانشگاه شهید چمران اهواز
و فارغ‌التحصیل سال 94 در مقطع عمومی دامپزشکی هستم.
حکیم مهر: بعد از فارغ التحصیلی چه کردید؟
حدود یک سال پیگیر یافتن شغل بودم و می‌خواستم در شهر خودم اهواز کار کنم که متاسفانه حاصل نشد. یکی از
کارخانه‌های خوراک دام دزفول نیازمند نیرو بودند که من معرفی شدم و طی یک
پروسه که شامل مصاحبه و ارائه رزومه بود، من را به عنوان دکتر خود استخدام کردند و
به مدت پنج سال در آنجا مشغول به کار بودم.
حکیم مهر: دیدگاه شما در خصوص اشتغال زنان
در رشته دامپزشکی چیست؟ در این مدت نگاه دیگران به شما چگونه بود؟
پاسخ به این سوال چند وجه دارد؛ یکی اینکه
شما در کجا و با چه کسانی کار میکنید و نظر آن افراد در
مورد کار کردن خانم‌ها چیست؟ یک وجه قضیه هم فرم حضور پیدا کردن و عملکرد همان خانم
است که اینها مکمل هم هستند. در جایی که من قبلا کار می‌کردم و همچنین در جایی که در حال حاضر مشغول به کار هستم، احترام
به خانم‌ها جزو اصول افراد بوده است. با این حال من بین همکاران، شرکت‌هایی را می‌شناسم که متاسفانه یا خود
کارفرما یا محیط کار، حرمت‌گذاری به خانم را ندارند
که این مساله مصادیق مختلفی دارد. اما خوشبختانه خود من هیچ‌وقت به مشکل بر نخوردم، چون در محیط‌هایی کار کردم که به خانم احترام می‌گذاشتند. از طرفی عملکرد شما به عنوان یک نیروی علمی خیلی موثر است
و مورد بعدی اینکه خودم هیچ‌وقت انسانی نبودم که بخواهم
طوری رفتار کنم که به کسی اجازه رفتار غیرمتعارف بدهم.
حکیم مهر: از لحظ سنگینی کار چطور؟ آیا کاری بود که نتوانید
انجام دهید؟
خیر، مساله بخصوصی نبوده است، اما قطعا در حین کار از این موارد
به وجود می‌آید.
مثلا یک جاهایی خانم‌ها
نمی‌توانند
به برخی موقعیت‌های
خاص مثلا ارتفاعات بالا بروند. این مسائل هست اما محدودیت خاصی که به واسطه آن من نتوانم
کار خود را انجام دهم، نبوده است.
حکیم مهر: به طور کلی مهمترین مشکلات مسئولین فنی در استان
خوزستان چیست؟
یکی از معضلاتی که وجود دارد، جابه‌جایی
مسئولین فنی بین مجموعه‌هاست؛ مثلا من به مدت پنج سال مسئول فنی یک
مجموعه کارخانه خوراک بودم و یک تخصص و تجربه پیدا کردم. اگر قرار باشد که جابه‌جا شوم،
بهتر است که دوباره در یک مجموعه خوراک دیگر کار کنم تا بتوانم از آن تجربه برای جای
بعدی استفاده کنم. اما در دامپزشکی این اتفاق رخ نمی‌دهد
و اگر شما بخواهید جای خود را عوض کنید، صرفا به اینکه کجا خالی باشد نگاه میکنند
و اصلا توجهی به تخصص و تجربه مسئولین فنی بهداشتی نمی‌شود
که این حیف است. در واقع یک نیروی انسانی تجربه کسب می‌کند،
اما نمی تواند از تجربه خود استفاده کند.
مشکل دیگر مربوط به بحث قراردادها و رویدادهای مالی و همان
حرفهای
تکراری است که وجود دارد و متاسفانه دامپزشکان استان خوزستان هم با این مساله که کشوری
است و جنبه استانی ندارد، روبرو هستند. مهمترین معضل ما این است که امنیت شغلی نداریم
و کارفرما این قدرت را دارد که هر زمان بخواهد، مسئول فنی را تغییر دهد. آن حمایت‌هایی
که باید از مسئول فنی صورت گیرد، نمی‌شود و نبود امنیت شغلی و مباحث مالی از مهمترین
مسائل ما هستند.
حکیم مهر: چه راهکاری به ذهن شما می رسد؟
راهکار به شکل واضح در قانون وجود دارد، اما متاسفانه به آن
عمل نمی‌شود.
قانون برای این معضل فکر کرده اما مجری عمل‌کننده،
یا سهل‌انگاری
می‌کند،
یا اصلا وجود ندارد که این وضعیت پیش آمده است.
حکیم مهر: منظور شما از راهکار قانونی، ماده 19 است؟
بله، دقیقا. ماده 19 کاملا موضوع را تصریح کرده اما متاسفانه
اجرا نمی‌شود.
حکیم مهر: در این چند سال که به عنوان مسئول فنی فعالیت می
کنید، آیا خاطره خوب یا اتفاق جالبی برای شما رقم خورده است؟
بله، زمانی که در محیط قبلی کارم بودم، به عنوان یک دامپزشک
آن‌قدر
توانسته بودم سوار بر کار شوم و در آن تخصص پیدا کنم که قادر به تشخیص انواع تقلب‌های
ممکن در محموله‌ها
شده بودم. تشخیص آن تقلب‌ها برای شرکتی که در آن کار می‌کردم،
بسیار ارزشمند و تاثیرگذار بود. قسمت شیرین ماجرا همین‌جاست
که شما می‌توانید
کاری انجام دهید که یک مجموعه از تخصص شما استفاده کنند و به قول معروف کلاه سر آنها
نرود.
حکیم مهر: آیا تا به حال در حین انجام وظیفه، تهدید هم شده
اید؟
خیر، تهدید آنچنانی نشدم. زمان‌هایی
اتفاق افتاده که تن صدا بالا برود، اما تهدید نشدم.
حکیم مهر: هیچ وقت به ادامه تحصیل فکر نکردید؟
فکر کردم اما چون دوره تخصص با کار من تداخل داشت، امکان آن
را نداشتم. علت دیگر این بود که برای متخصصین امنیت شغلی وجود ندارد. ما الان همکارانی
را داریم که با داشتن تخصص، همان کار مسئول فنی عمومی را انجام می‌دهند
و همان حقوق را می‌گیرند.
این مساله باعث می‌شود
که دامپزشک راغب نباشد به سمت تخصص برود.
حکیم مهر: به عنوان حرف آخر...
خواسته من از مسئولین همان درخواست همیشگی مسئولین فنی و مباحث
مالی آنهاست که موضوع امنیت شغلی آنها حل شود.
حکیم مهر: ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.
اونوقت یکی از برنامه های سازمان نظام دامپزشکی اینه که کل کار رو به دست بگیره و مسئولین فنی و جابجا کنه انگار که اینا کارگر خدماتی هستن 
سلام اینکه دامپزشکی هرجایی که بخواد تغییر بده این مسئله خوبه. دلیل نمیشه وقتی کسی وارد بازار کار می خواد بشه وتجربه نداره بهش راه ندن. واینکه متاسفانه هیچ کسی پشت مسئول فنی نیست کارفرما یه ادم سرمایه داره که ازشبکه گرفته تا اداره کل باهمشون رفیقه وبه راحتی مسئول فنیشو می بره زیر سوال واذیت میکنند وعوضش میکنند وشخصیتشو خورد میکنند. مسئول فنی دامپزشکی شانش با یه کارگر یکی هیچ فرقی نمیکنه نظام وبقیه ام هیچ کسی به فکر مسئول فنی نیست. همه چی شده پارتی بازیو رابطه مسئول فنی هیچ قدرتی ازخودش نداره همه روی گرده ی مسئول فنی سوارند. جای تاسف داره 
وقتی بدون فکر، ابراز نظر میکنید، آتو میدید همین میشه که برایتان برنامه ریزی میکنند خوش به حالتون من سال ۸۴ خورشیدی سرکاررفتم سال ۹۵ بیکارشدم هنوز در اصفهان درلیست انتظار شغل مسول فنی ام و یک جواب نامه هم نمیدهندم شادزی مهرافزون 
