حکیم مهر: نشست «اولویت‌سنجی در مبارزه با بیماری‌های انگلی با تاکید بر بحث سگ‌های بلاصاحب و جانوران موذی شهری» در حاشیه سومین کنگره ملی انگل‌شناسی دامپزشکی برگزار شد.
به گزارش حکیم مهر، همزمان با سومین کنگره ملی بیماری‌های انگلی دام و انگل‌های مشترک انسان و حیوان به میزبانی دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، نشست تخصصی با موضوع «اولویت سنجی در مبارزه با بیماری های انگلی با تاکید بر بحث سگ های بلاصاحب و جانوران موذی شهری» در تاریخ ۲٧ شهریورماه ۱۴۰۴ برگزار شد.
در این جلسه که با حضور جمعی از متخصصان و صاحب نظران تشکیل شد، ابعاد پیچیده مسئله سگ‌های بلاصاحب از جنبه‌های مختلفی مورد بحث و تحلیل قرار گرفت.
شرکت‌کنندگان با توجه به ابعاد بهداشتی و تهدیدات بیماری‌زا مسئله سگ‌های بلاصاحب بر خطرات ناشی از بیماری‌های مشترک بین حیوان و انسان،از جمله هاری و کیست هیداتید، تأکید کردند و ارزیابی دقیق ریسک‌های بهداشتی این حیوانات برای جامعه را خواستار شدند.
در بخشی دیگر از این نشست راهکارهای عملی همچون اجرای برنامه‌های کنترل جمعیت، سیستم‌های شناسایی و کدگذاری، و همچنین تقویت همزمان زیرساخت‌های سنتی و مدرن مورد بررسی قرار گرفت.
موضوع دیگری که در خصوص آن صحبت شد ابعاد انسانی،اجتماعی و فرهنگی این مسئله بود در این قسمت تأثیرات روانی حضور سگ‌های بلاصاحب بر آرامش شهروندان و همچنین نگاه‌های عاطفی و فرهنگی جامعه به این حیوانات مورد تحلیل قرار گرفت.
خلأهای قانونی و چالش‌های حقوقی بخش دیگری از موارد مطرح شده در این نشست بود، شرکت‌کنندگان به کاستی‌ها و چالش‌های موجود در چارچوب‌های قانونی مرتبط با حقوق حیوانات و وظایف سازمان‌های متولی اشاره کردند و در خصوص آن‌ها به تبادل نظر پرداختند.
شرکت‌کنندگان بر این نکته توافق داشتند که حل مسئله سگ‌های بلاصاحب نیازمند یک نگاه جامع، بین‌رشته‌ای و هماهنگ بین سازمانی است که علاوه بر ملاحظات بهداشتی و امنیتی، ابعاد اجتماعی، فرهنگی و روانی را نیز به طور جدی در نظر بگیرد.
این نشست تخصصی، گامی در جهت تدوین راهکارهای علمی و عملی برای مواجهه مؤثر با چالش سگ‌های بلاصاحب در کشور ارزیابی شد.
دو صد گفته، چون نیم کردار نیست. پرداختن به موضوع سگ‌های ولگرد در قالب نشست‌های علمی یک ضرورت است، چون این مسئله فقط به دامپزشکی خلاصه نمی‌شود و ابعاد مختلفی مثل سلامت عمومی، آرامش روانی شهروندان و حتی مباحث حقوقی و فرهنگی را هم در بر می‌گیرد. امیدواریم نتیجه چنین گفت‌وگوهایی به برنامه‌های منسجم و قابل اجرا بین نهادهای مختلف منجر شود تا هم از خطر بیماری‌ها پیشگیری گردد و هم برخورد با این حیوانات رویکردی انسانی و پایدار داشته باشد. 
