حکیم مهر- محسن طاهرمیرزایی: «دکتر مهسا حسینی‌پور» دامپزشک و کلینیسین فعال در حوزه دام کوچک، از جمله افرادی است که مسیر حرفه‌ای خود را آگاهانه و بر پایه علاقه شخصی انتخاب کرده و از نخستین ترم‌های تحصیل وارد فضای کار عملی شده است.
او که فارغ‌التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر و دارای پیشینه تحصیلی در رشته میکروبیولوژی است، در گفت‌وگو با حکیم مهر از تجربه زیسته خود در آموزش دامپزشکی، ضعف ساختاری برنامه‌های درسی، ضرورت کارآموزی طولانی‌مدت پیش از ورود به طبابت، نگاه جنسیتی به فیلدهای کاری، و تناقض‌های جدی میان قوانین، فرهنگ و نیازهای حرفه‌ای دامپزشکان دام کوچک سخن می‌گوید.
این مصاحبه روایتی صریح از دغدغه‌های یک دامپزشک بالینی است که معتقد است آینده دامپزشکی، به‌ویژه در حوزه دام کوچک، نیازمند اصلاحات بنیادین در آموزش، قانون‌گذاری و جایگاه نهادی این حرفه در نظام سلامت کشور است.
حکیم مهر: لطفاً بفرمایید ورودی چه سالی هستید و در کدام دانشکده تحصیل کرده‌اید؟
من ورودی سال ۱۳۹۲ دانشگاه شبستر هستم.
حکیم مهر: چه شد که رشته دامپزشکی را انتخاب کردید؟ آیا از ابتدا علاقه‌مند بودید یا شرایط شما را به این سمت سوق داد؟
بله، من از ابتدا علاقه‌مند بودم. از کودکی دوست داشتم دامپزشک شوم. اولین باری که در کنکور شرکت کردم، در رشته میکروبیولوژی دانشگاه تهران قبول شدم. به‌دلیل اینکه دانشکده دامپزشکی در شهرستان و مسیر دور بود، ابتدا میکروبیولوژی را خواندم و آن را به پایان رساندم. اما چون علاقه‌ام به دامپزشکی از بچگی با من بود، دوباره کنکور دادم و این بار در رشته دامپزشکی قبول شدم. در واقع هم مدرک کارشناسی دارم و هم مجدداً برای دامپزشکی کنکور دادم.
حکیم مهر: زمانی که در رشته دامپزشکی قبول شدید، خانواده مخالفتی نداشتند؟
خیر، اصلاً هیچ مخالفتی نبود.
حکیم مهر: الان که چند سال از فعالیت حرفه‌ای شما می‌گذرد، پشیمان نیستید؟
اصلاً. اگر هزار بار دیگر هم متولد شوم، باز هم دامپزشکی را انتخاب می‌کنم. اما مشکل بزرگ دامپزشکی در ایران این است که حدود ۹۰ درصد افرادی که وارد این رشته می‌شوند، انتخاب اولشان دامپزشکی نیست. بسیاری دوست دارند پزشکی قبول شوند و وقتی موفق نمی‌شوند، وارد دامپزشکی می‌شوند و بدون علاقه ادامه می‌دهند. متأسفانه هنوز هم بسیاری از دامپزشکان ما واقعاً حیوان‌دوست نیستند.
حکیم مهر: وقتی وارد دانشکده شدید، فضای رشته دامپزشکی با تصورات ذهنی شما همخوانی داشت؟
بله، در کل همخوانی داشت، اما از نظر دام کوچک، تقریباً همه دانشگاه‌های ایران ضعیف هستند.
حکیم مهر: چه سالی فارغ‌التحصیل شدید و بعد از آن چه مسیری را طی کردید؟
در سال ۱۳۹۸ فارغ‌التحصیل شدم و بلافاصله وارد بازار کار شدم.
حکیم مهر: ورود شما به عرصه کار به چه صورت بود و از کجا شروع کردید؟
در چندین مرکز و بیمارستان فعالیت داشتم تا با دکتر کریمی از سال ۹۸ شروع کردیم. از همان سال ۱۳۹۸ تا الان، به‌صورت مداوم در فیلد دام کوچک مشغول به کار هستم.
حکیم مهر: به نظر شما مهم‌ترین مشکلات حوزه دام کوچک چیست؟
اول اینکه رفرنس‌های آموزشی ما قدیمی است. دوم اینکه به دام کوچک هنوز اهمیت کافی داده نمی‌شود. بیشتر سرفصل‌های آموزشی ما مربوط به دام بزرگ است. خیلی بهتر است که بعد از دوره پره‌اینترنی، آموزش‌ها تخصصی‌تر شود. یعنی کسی که قرار است دام کوچک کار کند، مجبور نباشد درس‌هایی را بخواند که عملاً به کارش نمی‌آید و برعکس، کسی که دام بزرگ انتخاب می‌کند، مسیر خودش را برود. مباحث آموزشی ما خیلی گسترده اما کم‌پرکتیکال است و عملاً کاربردی نیست.
حکیم مهر: آیا فارغ‌التحصیلان دامپزشکی می‌توانند بلافاصله وارد بازار کار شوند یا نیاز به دوره‌های بازآموزی دارند؟
خیر، به‌هیچ‌وجه. خود من از ترم یک مشغول به کار بودم. اصلاً امکان‌پذیر نیست کسی بدون کار عملی بخواهد بعد از فارغ‌التحصیلی طبابت کند. حتماً باید از قبل کارآموزی و بازآموزی انجام شود. خیلی از دانشجویان دوست دارند در این دوره‌ها حقوق هم دریافت کنند، اما من خودم آن زمان هیچ حقوقی نمی‌گرفتم و کار می‌کردم. به نظر من حتی اگر رایگان هم باشد، باید سال‌ها کار کرد؛ وگرنه بعد از فارغ‌التحصیلی اصلاً امکان طبابت وجود ندارد.
حکیم مهر: جدا از مشکلات آموزشی، چه چالش‌های دیگری در حوزه دام کوچک وجود دارد؟
در مجموع حوزه دام کوچک حوزه بدی نیست. مردم آگاه‌تر شده‌اند و پیشرفت علمی ما نسبت به شرایط کشور خوب است. حتی در بعضی موارد تخصصی، کارهایی که در ایران انجام می‌شود از برخی مراکز اروپایی هم جلوتر است.
حکیم مهر: چرا به نظر می‌رسد بیشتر دامپزشکان به سمت حوزه دام کوچک می‌روند؟
اتفاقاً در ورودی ما تقریباً همه به سمت دام بزرگ رفتند و فقط من و یکی دو نفر دیگر دام کوچک را انتخاب کردیم. اما در شهرهای بزرگ، دام بزرگ برای خانمها خیلی مناسب نیست؛ چون معمولاً در محیط‌های دورافتاده و کارگری انجام می‌شود و شرایط کاری آن برای خانمها دشوار است.
حکیم مهر: از مسئولان، مانند رئیس سازمان دامپزشکی یا نظام دامپزشکی، چه انتظاری دارید؟
اول اینکه سیستم دامپزشکی باید مستقل باشد و زیر نظر وزارت کشاورزی نباشد. ما قرابت زیادی با پزشکی داریم و اینکه زیرمجموعه کشاورزی باشیم، به نظر من اشتباه است. دوم اینکه تناقض‌های قانونی زیادی وجود دارد؛ از یک طرف گفته می‌شود نگهداری سگ ممنوع است، اما از طرف دیگر ما دامپزشک هستیم و با حیوانات خانگی سروکار داریم. یک روز می‌گویند پت‌شاپ ممنوع است، روز دیگر می‌گویند این خدمات باید ارائه شود. این بی‌قانونی و تناقض به‌دلیل شرایط فرهنگی و دینی، کار را بسیار سخت کرده است. اگر واقعاً قرار است همه‌چیز ممنوع باشد، پس نباید دامپزشکی دام کوچک، سگ و گربه و این فیلد اصلاً وجود داشته باشد؛ اما در عمل وجود دارد و این تناقض بسیار آسیب‌زاست.
حکیم مهر: چه توصیه‌ای برای خانم‌هایی دارید که به دامپزشکی علاقه‌مند هستند اما در انتخاب این رشته مرددند؟
هر رشته‌ای در دنیا، اگر علاقه واقعی و قلبی داشته باشید، می‌توانید در آن موفق شوید. دامپزشکی هم فرقی ندارد. باید واقعاً علاقه‌مند باشید و برای حیوانات از جان مایه بگذارید. اگر فقط به‌خاطر وجهه پزشکی آن وارد این رشته شوید، اصلاً نباید بیایید.
حکیم مهر: به‌عنوان حرف آخر، اگر نکته‌ای باقی مانده بفرمایید.
بزرگ‌ترین خواسته من این است که دامپزشکی تحت نظر وزارت بهداشت قرار بگیرد، نه وزارت جهاد کشاورزی؛ چون این موضوع برای آینده حرفه‌ای ما بسیار حیاتی و ضروری‌تر است.
حکیم مهر: ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.
با سلام و درود | فقط انتقال به وزارت بهداشت یا استقلال سازمان | تولیدات دامی یا همان بحث پرورش خانم دکتر مطلع و اگاه و دلسوز که با عشق به حیوانات انها را درمان میکنند | مگه بقیه همکاران دامپزشک اینطور نیستن ؟ خانم دکتر مهسا حسینی پور واقعا دکتر مهربونی هست از رفتارش با حیوانات میشه متوجه شد که خیلی مهربون هستش واقعا دکتر مهربون و دلسوزی هستش ......... درود بر دکتر حسینی پور عزیز کلینیسین عالی و دلسوز این چه حرفی هست؟ فرموده اند که ۹۰ درصد قبول شدگان دامپزشکی ، انتخاب اول شان دامپزشکی نبود | حرف بدی نزدند، دقیق نیست ولی حقیقت داشته و داره اگه دقیق نیست، پس نباید می گفت چرا خانمها فکر می کنند که آقایان ، کار بلد نیستند؟؟؟ 
بسیار افتخار آمیز هستید،
هم به عنوان یک خانم دامپزشک
و
هم به عنوان یک انسان موفق،
که آگاهانه عمر و انرژی خودش رو هزینه کرده و موفق درخشیده.
ایولا و خوشا به حالت.
در پناه پروردگار