نقشه راه سلامت دام، طیور و آبزیان ایران در سال ۱۴۰۵ ترسیم شد/ حضور و عملکرد مسئولان فنی و بهداشتی در واحدهای تولیدی به‌طور مستمر پایش می‌شود

تمام نقشه هایی که این دوستان می کنند به نابودی بخش خصوصی دامپزشکی و تولیدکننده ختم میشه
خدا به خیر کنه
با این نقشه کشیدن هاشون . . .

چرا اینقدر ........ و امیدهای بیجا
پرونده sat1 بهمن ماه بسته شد؟
واکسن هگزاوالان تب برفکی فروردین ماه عرضه شد
امروز بیش از ۶ مورد تب برفکی از ۶ نقطه مختلف شهرستان فقط به شبکه مراجعه کرد و بعدش مصاحبه میکنیم پرونده sat1 مختومه شد...

فقط حضور و عملکردشون پایش میشه؟؟؟!!! دیگه حقوق دریافتیشون که منطبق با جدول انجمن صنفی باشه پایش نمیشه؟؟؟؟؟!!!!!!

خواهش میکنم به جای نقشه برا مسئول فنی، خلاء ارتباط مالی کارفرما و مسئول فنی رو حل کنید!

فقط میشینن نقشه میکشن که یک عده ای رو بدبخت کنن!!!!!!!!!
اقا برین دنبال استیفای حقوق مسئولین بهداشتی واحدها که اخر برج بایستی تاکمر جلوی کارفرما خم شه وشندرغاز حقوق رو بگیره!!!!!

با سلام و عرض ادب
مصاحبه مذکور بیشتر «بیانیه عملکرد مثبت» است تا «گزارش واقع‌بینانه». سازمان دامپزشکی درگیر «بحران هویت» است: آیا باید حافظ امنیت زیستی کشور باشد (که مستلزم سخت‌گیری و توقف واردات مشکوک است) یا باید ابزاری برای تسهیلِ سریعِ ورود کالا برای تنظیم بازار (که مستلزم کاهش نظارت است)؟ این دو رویکرد در متن کاملاً با هم در تضاد هستند

با سلام
چیزی در فرمایشات آقای دکتر ملموس‌تر است
عدم شفافیت آماری: آمارها بر اساس خروجی‌های ستادی است و با واقعیت‌های میدانی در کشتارگاه‌ها و نرخ ابتلا فاصله دارد.
تعارض منافع: سیستم نظارت بر مواد غذایی به دلیل ماهیت قراردادهای مسئولان فنی، قدرت بازدارندگی ندارد.
فشار سیاسی بر سلامت: تحت عنوان «شرایط جنگی» و «تأمین نهاده»، استانداردهای قرنطینه‌ای در گمرکات در حال تضعیف است که ریسک ورود بیماری‌های جدید و ناشناخته را به شدت بالا برده است.

با سلام خدمت همکارانمان در سازمان دامپزشکی
با تمامی احترامی که به آقای دکتر قائل هستم

نقاط ضعف پنهان فرمایشات آقای دکتر که بیشتر از اظهاراتش جلب توجه میکند

۱. ادعای پوشش ۱۰۰ درصدی واکسیناسیون (واقع‌گرایی یا آمارسازی؟)
دکتر حسینی از پوشش ۱۰۰ درصدی در بروسلوز و هاری سخن گفته است. از دیدگاه کارشناسی و سیاست‌های کلان (امنیت غذایی):

چالش: رسیدن به عدد «۱۰۰ درصد» در کشوری با وسعت ایران، پراکندگی جغرافیایی وسیع، و وجود دامداری‌های سنتی و عشایری غیرمجاز، به شدت مشکوک است. این عدد احتمالاً حاصل «تعداد دوزهای مصرفی» است تا «ایمنی واقعی گله‌ها».
نقد واقعیتر: وقتی واکسیناسیون به جای اثربخشی (Monitoring)، بر مبنای «تعداد واکسن تزریق شده» گزارش می‌شود، سازمان در حال بازی با اعداد است. در مناطق مرزی و روستاهای دورافتاده، بسیاری از دام‌ها نه تنها واکسینه نمی‌شوند، بلکه به دلیل عدم شناسایی، در آمار رسمی هم جایی ندارند.
۲. تناقض در تسهیل‌گری و امنیت زیستی (Security vs Speed)
معاون سازمان از «ترخیص شبانه‌روزی» و «تسهیل صدور مجوزها» خبر داده است.

چالش: در سیاست‌های کلی نظام و پدافند غیرعامل، «امنیت زیستی» (Biosecurity) بر سرعت ترخیص اولویت مطلق دارد.
نقد میتونی بر واقعیت موجود میدانی: فشار برای «تسهیل‌گری» و «ترخیص سریع» اغلب باعث کاهش دقت در بازرسی‌های قرنطینه‌ای می‌شود. این یک پارادوکس است: نمی‌شود از یک سو ادعای کنترل آنفلوانزا و تب برفکی داشت و از سوی دیگر زیر فشار برای ترخیص فوری نهاده‌ها و فرآورده‌ها بود. «تسهیل‌گری» در ادبیات اداری ایران معمولاً مترادف با «کوتاه آمدن از استانداردهای سخت‌گیرانه» است.
۳. مدیریت بیماری‌های دامی (تب برفکی و SAT-1)
ادعای مختومه شدن پرونده سویه SAT-1 تب برفکی.

چالش: تب برفکی در ایران یک بیماری اندمیک است. حذف یک سویه در سطح ملی به معنای حذف تهدید نیست.
نقد میدانی که ملموس‌تر است: سازمان دامپزشکی مدام از «تحت کنترل بودن» صحبت می‌کند، اما واقعیت میدانی (در کشتارگاه‌ها و میادین دام) با گزارش‌های ستادی متفاوت است. عدم شفافیت در مورد وضعیت واقعی واکسن‌های وارداتی (تأخیر در تأمین یا کاهش کیفیت به دلیل مشکلات ارزی) از نقاط کور این گزارش است.
۴. چالش نظارت فنی و فساد ساختاری
اشاره به «پایش مستمر مسئولان فنی» و «سامانه یکپارچه قرنطینه».

چالش: مسئولان فنی و بهداشتی در واحدهای تولیدی عملاً حقوق‌بگیرِ «کارفرما» هستند، نه «سازمان دامپزشکی».
نقد میدانی: تا زمانی که رابطه مالی مسئول فنی با واحد تولیدی قطع نشود، نظارت «مستمر» تنها یک شوخی اداری است. مسئول فنی اگر بخواهد با تخلف برخورد کند، اولین قربانی، قرارداد کاری خودش است. این سیستم به جای نظارت، به سمت «امضاهای طلایی» و «ظاهرسازی برای سامانه» حرکت کرده است.
۵. تناقض در بودجه و واقعیت روستایی
اذعان به «نیاز به اعتبارات بیشتر برای حمایت از دامداری‌های سنتی».

چالش: این جمله اعتراف به شکست سازمان در پوشش خدمات پایه در مناطق محروم است.
نقد مبتنی با واقعیت های میدانی: سازمان به جای تمرکز بر ریشه‌کن کردن بیماری‌ها در کانون‌های اصلی (دامداری‌های سنتی)، بخش بزرگی از توان خود را صرف نظارت بر واحدهای صنعتی بزرگ می‌کند که خودشان تیم‌های دامپزشکی دارند. این یعنی عدالت در سلامت دامی وجود ندارد و کانون‌های اصلی بیماری به دلیل «نبود بودجه» به حال خود رها شده‌اند.

سلام.با درود به همه مدافعان وطن .
به جرات می توانم بگویم سازمان دامپزشکی
در حال حاظر ، ضعیف ، ناتوان و بی برنامه ترین این سالها بوده است .
نظارت و بررسی عملکرد ادارات کل در حوزه فنی و اداری کاملا به فراموشی سپرده شده است ،
قوانین و دستورالعمل های به تمسخر گرفته می شوند و به راحتی کنار گذاشته می شوند و سازمان به راحتی انها را نادیده می گیرد .
اموزشهای علمی کارشناسان کلا تعطیل و نادیده گرفته می شوند ونظر مدیران ،بالاتر از قوانین و دستورالعمل ها است .
تا الان تحریم ها بهانه ی همه سوءمدیریت ها بود که شرایط جنگی هم به این بهانه ها افزوده شده است .
هر روز شاهد درد و رنج تولیدکنندگان هستیم که هیچ پناهی ندارند .بیماری‌ها بصورت کاملا عمدی گزارش نمی شوند و ..................................
یاد اساتید بزرگ سازمان بخیر .

معتقدم سازمان دامپزشکی در ضعیف ترین دوران خود به سر می برد.
1- نداشتن پلن های عملیاتی
2-عدم اموزش کارشناسان
3- عدم ارزیابی عملکرد مدیران کل
4- عدم اجرای قوانین و دستورالغمل ها
5- ارجحیت رانت و رابطه بر شایسته سالاری در انتخاب مدیران
6- عدم اشنایی مراکز قدرت در کشور با وظایف سازمان دامپزشکی و عدم درک درست از اهمیت سازمان دامپزشکی .
7- ...........و از مشکلات می توان نام برد .

جا دارد از ریاست سازمان درخواست تعیین یک نفر بعنوان بررسی غیر رانتی و بدور از رفاقت بازی ارزیابی مدیران کل را بر عهده بگیرد
البته آقایان دکتر که چندتا سرپرستی و مدیر کلی سازمان را برعهده دارد را از این موضوع استثنا کنید