
حکیم مهر: پژوهشگران دانشگاه واشنگتن با بررسی ۱۰۰ کایوت در منطقه پوگت ساوند (Puget Sound) دریافتند که ۳۷ مورد از آنها این انگل را با خود حمل میکنند. این میزان آلودگی برای منطقهای که تا همین اوایل امسال هیچ گزارشی از این انگل نداشت، بسیار بالا و نگرانکننده ارزیابی میشود. نتایج این تحقیق در مجله علمی PLOS Neglected Tropical Diseases منتشر شده است.
به گزارش حکیم مهر، «یاسمین هنتاتی» نویسنده اصلی این مطالعه و دکترای علوم محیطی از دانشگاه واشنگتن، گفت: «این انگل نگرانکننده است؛ چون در حال گسترش در سراسر آمریکای شمالی است. موارد متعددی از بیماری در سگها گزارش شده و تعدادی از انسانها نیز به آن آلوده شدهاند. یافتن این انگل در یکسوم کایوتهای ما بسیار تعجبآور بود.»
کایوتها و سگسانان میزبان اصلی این کرم هستند و میتوانند هزاران کرم بالغ در رودههای خود داشته باشند بدون آنکه نشانهای از بیماری نشان دهند. تخمهای کرم از طریق مدفوع وارد محیط میشوند. جوندگان با خوردن غذای آلوده مبتلا میشوند و کیستها در کبدشان رشد میکنند. سرانجام کایوتها با خوردن این جوندگان، دوباره آلوده شده و چرخه ادامه مییابد.
انسانها و سگهای خانگی میزبانهای «تصادفی» این انگل محسوب میشوند. آلودگی از طریق بلعیدن تخم کرم رخ میدهد. بیماری ناشی از آن با نام آلوئولار اکینوکوکوز شناخته میشود؛ کیستهایی با رشد آهسته که ممکن است ۵ تا ۱۵ سال پس از آلودگی هیچ علامتی نداشته باشند. بدون درمان، این بیماری میتواند کشنده باشد.
تحلیلهای ژنتیکی نشان میدهد سویهای که اکنون در حال گسترش است با نوع قدیمیتری که دههها پیش در آلاسکا مشاهده شده بود، متفاوت است. سویه جدید منشأ اروپایی دارد و مسریتر از نوع بومی است. دانشمندان هنوز مطمئن نیستند این انگل چگونه در آمریکای شمالی مستقر شده، اما یک احتمال این است که سگهای واردشده به این قاره که تحت درمان ضدکرم قرار نگرفته بودند، عامل اصلی ورود آن باشند.
این بیماری سومین بیماری مهم غذازاد در جهان شناخته میشود و در فهرست ۲۰ بیماری گرمسیری مغفول سازمان جهانی بهداشت (WHO) قرار دارد. گرچه عفونت انسانی در ایالات متحده هنوز نادر است و هیچ موردی در ساحل غربی گزارش نشده، اما کارشناسان تأکید میکنند که آگاهی عمومی نسبت به این خطر ضروری است.
حداقل بگید کدام انگل کدام کرم یه چیزی ترجمه میکنید میزارید اینجا ... ........
اکینوکوکوس مولتی لوکولاریس