حکیم مهر- دكتر حسن بازيار- دامپزشک - اداره کل دامپزشکی استان بوشهر:
در روزگاری که جهان با چالشهای جدی کمآبی، تغییر اقلیم و بازنگری در سيستم هاي پرورش دام روبهروست، این پرسش بیش از هر زمان دیگری جدی میشود: چرا حیوانی که اینقدر با اقلیم ایران سازگار است، هنوز در حاشیه توجه علمی، آموزشی، پژوهشی و سیاستگذاری قرار دارد؟
شتر، با تمام ویژگیهای منحصر بهفرد خود، یکی از سازگارترین و ارزشمندترین گونههای دامی برای زیستن در اقلیمهای خشک و نیمهخشک است؛ حیوانی که قرنها در ایران و منطقه، ستون معیشت جوامع انسانی بوده است. با این حال، امروز در عمل، هنوز در بسیاری از ابعاد دامپزشکی کشور از آموزش و پژوهش گرفته تا درمان و سیاستگذاری، جایگاه مناسب خود را پیدا نکرده است.شتر شاید کمتر از یک درصد جمعیت دامی کشور را تشکیل دهد، اما اهمیت آن بسیار فراتر از این اعداد است. در کشوری با اقلیم عمدتاً خشک و نیمهخشک، این گونه نه یک دام حاشیهای، بلکه یک سرمایه راهبردی برای آینده دامپروری محسوب میشود.البته مسیر طیشده خالی از تلاش نبوده است. نامهایی همچون پروفسور نوری، دکتر نیازی، دکتر زیبایی، دکتر بارانی، دکتر مقدسی ، دکتر حاجیکلاهی، مرحوم پروفسور بازرگانی، دکتر عریان و دیگر بزرگاني كه يا نامشان را فراموش كرده ام يا بنده شناختي از اين بزرگان ندارم(كه در همين جا عذرخواهي ميكنم)، بنیان دانش شتر در ایران را شکل دادهاند. با این حال، این تلاشها هنوز در برابر ظرفیت واقعی این گونه، کافی و نظاممند نیست.
از سوی دیگر، کشورهای حوزه خلیج فارس با سرمایهگذاری گسترده در حوزههای ژنتیک، تولیدمثل، صنایع لبنی، فناوریهای نوین و حتی فرهنگ و اقتصاد مرتبط با شتر، این گونه را به یک صنعت و مزیت رقابتی تبدیل کردهاند؛ کشورهایی که عملاً نشان دادهاند شتر میتواند بخشی از اقتصاد آینده منطقه باشد. نکته قابل تأمل دیگر آن است که هرچه جستجو میشود، روز ملی مشخصی برای شتر در تقویم رسمی کشور دیده نمیشود. امیدوارم یا اینجانب از وجود چنین مناسبتی بیاطلاع باشم، یا اینکه متولیان امر در سالهای آینده با تعیین یک روز ملی برای شتر، گامی در جهت توجه بیشتر به این گونه ارزشمند بردارند؛ گونهای که بیتردید شایسته دیده شدن فراتر از یک مناسبت غير رسمي جهانی است. شاید روز جهانی شتر بهترین فرصت برای یک بازنگری جدی باشد؛ بازنگری در اینکه چگونه آموزش، پژوهش، درمان و سیاستگذاری دامپزشکی میتواند از حاشیه به متن آوردن این گونه ارزشمند حمایت کند.
شتر شاید امروز سهم کوچکی از جمعیت دامی ایران داشته باشد، اما اگر درست دیده شود، میتواند سهم بزرگی در آینده دامپروری ایران داشته باشد؛ آیندهای که از دل اقلیمهای سخت آغاز میشود، اما به امنیت غذایی و تابآوری ملی ختم خواهد شد.
درود بر دکتر بازیار پرتلاش 
تماشای گله های شتر در بیابان های خشک همزمان یاداور سخاوتمندی طبیعت و ارزشمندی این حیوان است
مسئولین امر باید با این صحنه ها رو به رو شوند و زیست داشته باشند... .