یکی از مهمترین نگرانیها، کنش سرطانزای هورمونهای استروژنی بر بافتهای غدهای بدن انسان است. مطالعات نشان دادهاند که هورمونهای استروژنی میتوانند رشد سلولهای غدهای مانند پروستات، غدد بولبوریترال و غدد بارتولین را تحریک کرده...

دکتر عباس معظمی گودرزی متخصص تغذیه دام
چرا در پرورش گوساله پرواری نباید از هورمون استفاده شود؟
افزودنیهای خوراکی هورمونی (مانند هورمونهای رشد و استروئیدهای آنابولیک) در صنعت دامپروری به منظور افزایش رشد، بهبود کارایی خوراک و ارتقاء صفات لاشه مورد استفاده قرار میگیرند. این هورمونها شامل ترکیبات طبیعی مانند استرادیول، پروژسترون و تستوسترون و همچنین انواع سنتتیک نظیر زرانول، ملنگسترول استات (MGA) و ترنبولون استات (TBA) هستند (Aroeira, 2021). با وجود مزایای اقتصادی و تولیدی، نگرانیهای جدی درباره ایمنی مصرفکنندگان و اثرات زیستمحیطی این افزودنیها مطرح شده است.
یکی از مهمترین نگرانیها، کنش سرطانزای هورمونهای استروژنی بر بافتهای غدهای بدن انسان است. مطالعات نشان دادهاند که هورمونهای استروژنی میتوانند رشد سلولهای غدهای مانند پروستات، غدد بولبوریترال و غدد بارتولین را تحریک کرده و خطر ابتلا به سرطان در این بافتها را افزایش دهند (Aroeira, 2021). این اثرات عمدتاً به دلیل برهمکنش هورمونهای خارجی با گیرندههای سلولی و تغییرات در مسیرهای سیگنالینگ سلولی رخ میدهد.
در پاسخ به این نگرانیها، اتحادیه اروپا از سال ۱۹۸۸ واردات گوشت گاو از کشورهایی که از هورمونهای رشد و استروئیدهای آنابولیک به عنوان افزودنی خوراک دام استفاده میکنند را ممنوع کرد. این تصمیم بر اساس اصل احتیاط و با هدف حفاظت از سلامت عمومی اتخاذ شد و تاکنون پابرجا مانده است (Aroeira, 2021). در مقابل، برخی کشورها مانند ایالات متحده و برزیل همچنان استفاده از این هورمونها را مجاز میدانند و معتقدند که شواهد کافی برای اثبات خطرات مستقیم برای مصرفکنندگان وجود ندارد، اما اتحادیه اروپا بر اساس ارزیابیهای علمی و نگرانیهای زیستمحیطی و انسانی، سیاست سختگیرانهتری اتخاذ کرده است.
در مجموع، استفاده از افزودنیهای خوراکی هورمونی در دامپروری علاوه بر مزایای تولیدی، با چالشهای جدی در حوزه سلامت مصرفکنندگان و ایمنی غذایی مواجه است. سیاستهای جهانی در این زمینه متفاوت بوده و عمدتاً بر اساس ارزیابی ریسک، شواهد علمی و نگرانیهای اجتماعی و زیستمحیطی اتخاذ میشوند.
منابع