ذبح گوشت اسب در سنندج نیازمند بررسی فرهنگی و اجتماعی است

تا زمانی که عده ای در اداره فقط پینگ پنگ بازی کنند چنین مسائلی کماکان پابرجا خواهد بود

توجیه‌تراشی به‌جای اقدام در توضیحات کاملا مشهود است.طرح موضوع به‌عنوان مسئله‌ای چندبعدی با ابعاد فرهنگی، مذهبی، اقتصادی و اجتماعی می‌تواند از منظری صحیح باشد، اما در عمل به بهانه‌ای برای به تعویق‌انداختن اقدام عملیاتی فوری تبدیل می‌شود. بررسی علل ریشه‌ای نباید جایگزین برخورد آنی با تخلف جاری شود؛ این دو باید هم‌زمان پیش برود، نه به‌جای هم. خبرهای کشتار اسب از چندین شهرستان در کردستان در همین حکیم مهر پخش شده که نشانه ابعاد بزرگ ماجراست و عدم ورود جدی و مستمر جهت مقابله با کشتار اسب.

گل گفتی تیم پینگ پنگ بازی قوی تر از تیم های نظارتی و عملیاتی است

حقیقتاً دکتر زیباکردار حرف درست، عقلانی و منطقی را در مورد کشتار تک‌سمیان بیان نموده‌اند.
دقیقاً مثل سایر موضوعات؛ کشتار اسب نیز نیازمند بررسی همه جانبه در سطح ملی است.
آیا موضوع گرانی کالاها، صرفاً طی برخورد با چند مغازه‌دار گران‌فروش حل و فصل می‌شود یا با تثبیت نرخ ارز و اصلاح سیاست‌های اقتصادی؟!
آیا موضوع اعتیاد، صرفاً با بگیر و ببند چند نفر خرده فروش مواد حل و فصل می‌شود یا با اصلاح ناهنجاری‌های اجتماعی و اقتصادی؟!
آیا موضوع اجاره مسکن، صرفاً با بخش‌نامه‌های دستوری کنترل می‌شود یا با افزایش نرخ ساخت و ساز و رونق اقتصادی؟!
قاعدتاً در تمام مشکلات موجود در کشور، موضوع اول اقتصاد نابه‌سامان مملکت است. وقتی گوشت گاو و گوسفند بالای دو میلیون تومان شده، طبیعتاً بسیاری از اقشار توان خرید آن را ندارند لاجرم نمی‌توانند مهمترین منبع پروتئینی خود را که همان گوشت قرمز است، از سفره غذایی خذف کنند لذا به سمت خرید گوشت اسب می‌روند.
تا جایی که بنده خبر دارم در فقه اسلامی خوردن گوشت اسب حرام نیست. برخی از مذاهب اسلامی آن را حلال و برخی نیز مکروه دانسته‌اند. لذا پیشنهاد بنده این است که مسئولین شرعی و‌ مسئولین بهداشتی کشور برای موضوع کشتار اسب جلسه بگذارند و بحث کنند و در نهایت خروجی طوری شود که اگر جنبه مذهبی مصرف گوشت اسب ایرادی نداشته باشد، حداقل در کشتارگاهها و زیر نظر بازرسان دامپزشکی کشتار و بین مصرف‌کنندگان خاص آن توزیع گردد تا از لحاظ بهداشتی نیز مورد تأیید باشد.

با عدم نظارت، دامپزشکی استان در حال حاضر در سطح کشور در این زمینه اول است مایه تاسف است تمام زحمات مرحوم ورمقانی در کنترل کشتار اسب نقش بر آب شد ابتدا در نایسر سنندج مواردی پیش می آمد اما در حال حاضر کل شهرهای استان درگیر است عملا هیچ نظارت و برخوردی توسط دامپزشکی صورت نمی گیرد و زحمت این کار به دوش دلاوران نیروی انتظامی است و الا با پشت میز نشینی و پینگ پنگ کردن و صبحانه خوردن نمی شود این معضل را حل کرد جامعه چشم امید را به دامپزشکی دوخته است .بزگوار منظورت از ساماندهی چیه ؟ واضحتر صحبت کن مستحضرید اسبی که مریض است را دارند کشتار می کنند!! و الا اسب سالم که برای این سودجویان صرفه نداره تا شما ساماندهی کنید بعد در فرهنگ این مرز و بوم چنین پدیده ایی مکروه و حرام است و تنها تکفیریها و فرقه سلفی به این کار مبادرت و حلال می شمارند . مقامات استان و سازمان عملکرد مدیران را ساماندهی کنند شاهد چنین مسایلی در استان و کشور نخواهیم بود

دامپزشکی در زمینه نظارت بهداشتی کلا تعطیله!! دلیلش عرضه مقدار متنابهی ماهی با یک کف دست یخ روی ان در استان ما (خراسان رضوی)

آقایان متولی و مسئول تهیه غذای مردم ایران، همه جور گوشتی در سفره مردم نجیب ایران گذاشتند. آقای زیبا کردار که امید است کردارتان همچون نام خانوادگی‌اتان زیبا باشد. عده‌ای هم به دلایل منافع شخصی، گروهی و مافیایی خود، قصد دارند آن را اشاعه داده و لباس شرع به آن بپوشانند، از گذاشتن گوشت اسب در سفره مردم شریف کردستان و به طریق اولی، ایران خودداری کنید.
از طلا گشتن پشیمان گشته‌ایم
لطف فرموده ما را مس کنید

تا جایی که به خاطر دارم تنها به مدت 2 روز و آن هم به منظور مسابقه و در ساعت غیر اداری چند نفر از همکاران از میز پینگ پنگ استفاده کردند دوست عزیزی که به خاطر دریافت پست خود را به هر جایی آویزان می کنید تا کی تلاش می کنید این همه زحمت همکاران اداره را زیر سوال ببرید کمی هم وجدان داشته باش همه که شما را می شناسند و می دانند که حداقل سه شماره تلفن دارید و مدام در حال .... هستی

ظاهرا مدیرکل محترم بجای تلاش جهت مقابله با کشتار اسب و انجام شرح وظایف خود و مجموعه اش قصد رسمیت دادن به کشتار اسب توسط عده ای با عقاید مذهبی خاص را دارد

یک مقام دولتی نشسته و درباره‌ی فروش گوشت غیرمجاز اسب به مردم، به‌جای برخورد، دارد سخنرانی جامعه‌شناسی می‌کند.

«نیازمند نگاه چندبعدی است» یعنی چه؟ یعنی وقتی گوشت اسب را به‌جای گوشت گاو و گوسفند به مردم می‌فروشند، مسئول دستگاهی که باید همان لحظه پلمب کند و پرونده بسازد، نشسته و می‌گوید بگذارید ببینیم ریشه‌ی فرهنگی و اقتصادی و مذهبی قضیه چیست. این جمله دقیقاً همان جمله‌ی کلاسیکِ «مسئولیت را جابه‌جا کن» است؛ یک تکه گوشت تقلبی روی میز مردم است و جواب، دعوت به «جلسه‌ی مشترک با دستگاه‌های فرهنگی»!

چند نکته که در این اظهارات به‌عمد گم شده:

- تقلب در گوشت، جرم ساده‌ی اقتصادی-بهداشتی است، نه پدیده‌ی فلسفی.** کسی که گوشت اسب را جای گوشت گاو می‌فروشد، انگیزه‌اش فرهنگی و مذهبی نیست؛ سود مالی است. این را با کلمه‌ی «پدیده» پیچیده نکنید.

- وقتی مسئول دامپزشکی یک استان می‌گوید «نمی‌توان فقط به معلول پرداخت»، دارد به‌طور ماهرانه از «علت» یعنی نظارت ضعیف بازار و کشتارگاه‌های غیرمجاز طفره می‌رود و بار را می‌اندازد گردن «شرایط اقتصادی جامعه» — چیزی که قرار نیست خودش پاسخگویش باشد.

- عبارت «با جدیت پیگیری می‌شود» در ادبیات برخی مسئولان معمولاً پیش‌درآمد چیزی است که هیچ‌وقت به نتیجه نمی‌رسد. اگر واقعاً جدی بود، الان باید اسم کشتارگاه‌ها و اسم متخلفان اعلام شده باشد، نه اینکه بعد از رسانه‌ای‌شدن قضیه، یک نشست شورای سلامت برگزار شود و حرف‌های کلی زده شود.

- «همکاری و هم‌افزایی همه‌ی دستگاه‌های مسئول» یعنی: هیچ‌کس به‌تنهایی جواب‌گو نیست. این دقیقاً فرمول استانداردِ فرار جمعی از مسئولیت است — وقتی مسئولیت پخش می‌شود، هیچ‌کس آن را حمل نمی‌کند.

خلاصه: مردم گوشت اسب را به‌جای گوشت مجاز خورده‌اند و پاسخ رسمی، به‌جای بازداشت و پلمب، یک سخنرانی درباره‌ی «ابعاد فرهنگی و مذهبی پدیده» است. این نه مدیریت بحران است، نه پاسخ‌گویی؛ این هنر حرف‌زدن بدون گفتن هیچ چیز است.

درود بر شما ناشناس .واقعا مدیر باید در خدمت مردم و اجتماع باشد و این موضوع هم بجای ریشه یابی نیاز به جراحی دارد مشکل اساسی بی مدیریتی و کوتاهی دامپزشکی است و اگر این‌مسئله جراحی نشود مردم اعتماد خود را به مراکز عرضه و غذاخوری ها از دست می دهند و به دنبال آن کشتارهای خانگی به دلیل بی اعتمادی زیاد خواهد شد و از طرف دیگر کشتار غیرمجاز بیشتر می شود .و بعد از مدتی تمام فرهنگ سازی که سازمان دامپزشکی انجام داده به دلیل اهمال و کم کاری از بین می رود.

آن‌چه در کامنت شما مطرح شده، نمونه‌ی کلاسیک مغالطه‌ی قیاس نادرست است، به‌همراه یک مغالطه‌ی ثانویه به‌نام «شیب لغزنده‌ی معکوس/ ساده‌سازی کاذب مسئله. بگذارید دقیق باز کنم:

۱. مغالطه‌ی قیاس نادرست
شما کشتار اسب را در کنار گرانی کالا، اعتیاد، و اجاره‌ی مسکن قرار می‌دهد و نتیجه می‌گیرد چون آن‌ها راه‌حل ریشه‌ای اقتصادی دارند، این هم باید همین‌طور باشد. اما این قیاس باطل است، چون شرط لازم برای یک قیاسِ معتبر، شباهت در ماهیت مسئله است، نه صرفاً در ریشه‌ی اقتصادی داشتنش. گرانی کالا، اعتیاد و اجاره‌بها مسائلی هستند که در آن‌ها ضرر مستقیم و فوری جانی برای مصرف‌کننده متصور نیست. اما کشتار اسب برای مصرف انسانی یک ریسک مستقیم ایمنی غذایی دارد. این دو مقوله از جنس هم نیستند؛ شما با کنار هم چیدنشان، فقط شباهت ظاهری ریشه در اقتصاد داردرا جای شباهت واقعی می‌نشانید. این دقیقاً تعریف مغالطه‌ی قیاس نادرست است: نتیجه‌گیری بر پایه‌ی شباهتی سطحی و نامرتبط با موضوع اصلی.

۲. مغالطه‌ی ساده‌سازی کاذب
شما می‌گویید چون گوشت گران شده، مردم به گوشت اسب روی می‌آورند، پس باید مجوز کشتار داد. این استدلال،تقاضای موجود را دلیل کافی برای توجیه عرضه می‌گیرد. اما وجود تقاضا برای چیزی، به‌خودی‌خود هیچ دلیلی بر ایمنی، مجاز بودن یا مصلحت آن نیست. با همین منطق می‌شود گفت چون تقاضا برای موادمخدر ارزان‌قیمت هست، پس باید تولیدش را رسمی کرد وجود مسئله، دلیل بر درستی راه‌حل پیشنهادی نیست.
۳. مغالطه‌ی جابه‌جایی صورت‌مسئله
بحث حلال و حرام بودن فقهی گوشت اسب را وارد می‌کند تا توجه از مسئله‌ی اصلی (ریسک بهداشتی داروهای دامی، نبود زیرساخت نظارتی مستقل) منحرف شود. این دقیقاً یک رِد هرینگ است: طرح یک بحث جانبی (فقهی) به‌جای پاسخ به بحث اصلی (بهداشتی-اقتصادی)
با کنار هم چیدن چند مغالطه، یک تصمیم پرخطر را زیر پوشش «تحلیل عقلانی و همه‌جانبه» جا می‌زنید. اما تحلیل واقعی نشان می‌دهد که راه‌حل مشکل گرانی گوشت قرمز، نه در باز کردن پای یک دام غیرگوشتی و پرخطر به سفره‌ی مردم، بلکه در اصلاح سیاست ارزی و حمایت هدفمند از پروتئین‌های جایگزین ارزان‌تر است.

....... واقعاً باید به این هنر شما تبریک گفت که یک مسئله‌ی به این سادگی -کشتار غیرمجاز اسب برای فروش گوشتش به‌جای گاو و گوسفند- را این‌قدر چندبعدی، فرهنگی، مذهبی و اجتماعی جلوه دادید که آدم فکر می‌کند دارید از یک بحران تمدنی حرف می‌زنید، نه از یک کشتارغیرمجاز

نگاه چندبعدی اصطلاح زیبایی است، اما وقتی از دهان مسئولی می‌آید که وظیفه‌اش دقیقاً همان یک بُعد -یعنی سلامت و بهداشت عمومی- است، بیشتر شبیه فرار رو به جلو به نظر می‌رسد تا تحلیل کارشناسی. انگار می‌خواهید بگویید این به من ربطی ندارد، برادر، این یک پدیده‌ی اجتماعی-فرهنگی-اقتصادی است، در حالی‌که مردم منتظر یک جواب ساده هستند: آیا گوشتی که این روزها در استان تحت مدیریت شما دست به دست می‌شود، سالم است یا نه؟

جالب‌تر این‌جاست که می‌فرمایید نباید فقط به معلول پرداخت؛ درست می‌فرمایید، اما ظاهراً معلولِ اصلی که باید به آن پرداخته شود، همان بشقاب غذای مردمی است که نمی‌دانند گوشتی که می‌خرند از کجا آمده. شما به‌جای رسیدگی به این معلولِ فوری، مشغول کشف علت‌های فلسفی و جامعه‌شناختی پدیده هستید؛ انگار قرار است ابتدا یک رساله درباره‌ی علل ریشه‌ای گرایش به گوشت اسب در جامعه‌ی معاصر کردستان تدوین شود، بعد نوبت به کشتار اسب برسد!

اگر واقعاً دامپزشکی مسئولیت‌های خود را دنبال می‌کند همان‌طور که فرمودید، جامعه منتظر است ببیند نتیجه‌ی این پیگیری، یک بازرسی و توقیف واقعی است یا یک بیانیه‌ی مطبوعاتیِ دیگر با همین ادبیات چندبعدی و پرطمطراق!
جناب دکتر، آدم از این‌همه ادبیاتِ رسمی و پرطمطراق شما به این نتیجه می‌رسد که ای‌کاش به همان اندازه که در چیدن کلمات مسلط هستید، در چیدن یک برخورد قاطع هم مسلط بودید. جدیت، نگاه چندبعدی، هم‌افزایی دستگاه‌ها - این‌ها را که کنار هم می‌گذاریم، دقیقاً یک نمونه‌ی درسیِ کامل از ادبیات مدیریتیِ بدون ثمر؛ گزارشی که خوب نوشته شده اما هیچ کاری نمی‌کند.
راستش را بخواهید، مردم استان منتظر بُعد چهارم و پنجم ماجرا نیستند؛ منتظرند بدانند وقتی گوشت اسب را جای گوشت گاو در یخچال خانه‌شان گذاشته‌اند، فردا صبح باید نگران سلامتی بچه‌هاشان باشند یا نه. شما اما دارید برایشان از عمق فرهنگی و مذهبیِ پدیده حرف می‌زنید؛ انگار قرار است یک همایش علمی برگزار کنید تا مشخص شود اسب خوردن از نظر مذهبی چه حکمی دارد، درحالی‌که کسی از شما فتوا نخواسته، از شما قاطعیت و پیگیری خواسته!
و این جمله‌ی باید علت‌ها بررسی شود، نه فقط معلول - این جمله را که این‌قدر با غرور بیان می‌کنید، دقیقاً برعکسِ وظیفه‌ی سازمانی شماست. دستگاه قضایی باید علت‌های اجتماعی را ریشه‌یابی کند؛ وظیفه‌ی دامپزشکی، همان معلول است: نظارت بر گوشتی که سر سفره‌ی مردم می‌رود. وقتی مسئول بهداشت، وظیفه‌ی خودش را کم‌اهمیت و بحث فرهنگی-اجتماعی را اصل ماجرا جا می‌زند، این دیگر نه تحلیل، که فرافکنیِ آشکار مسئولیت است.

در دوره مدیریت قبلی با مدیرکل پینگ پنگ بازی میکردی !!! هیچ مشکلی نداشت تا اون رو به فنا دادی
اما الان که پست و مقام از دست دادی دنبال پیدا کردن یار جدید میگردی ......

جناب آشنا به برکت خون شهدا پشت میزت نشستی ورمقانی مرد میدان بود و پدرش بخاطر این وطن شهید شد و مرحوم دکتر ورمقانی تا زمانی که در قید حیات بود با لباس دامپزشکی همچون پدر بزرگوارش خود را سرباز وطن می دانست و فقط هدفش خدمت بود چون خون پاک شهیدان در وجودش بود . در این ایام جنگ اخیر که تو و امثال تو قایم شده بودید و جرات نداشتید شبی بخاطر پاسداری و اعلام وجود به میدان بیای همرزمان پدر این مرحوم با جان و خون مشغول پاسداری بودند .

دوست عزیز با کمال احترام باید بگویم این استدلال از سر تا ته پر از مغالطه است و به‌جای روشن کردن بحث، آن را کاملاً منحرف کرده.

۱. مثال تریاک، دقیقاً نقطه‌ی ضعف استدلال شماست، نه نقطه‌قوتش:
شما با افتخار از سیستم کارت‌دهی تریاک در دوران پهلوی یاد می‌کنید تا الگویی برای «کانالیزه کردن» گوشت اسب بسازید. اما نتیجه‌ی آن سیاست چه بود؟ ایران را به یکی از بالاترین آمار اعتیاد جهان رساند و میراثی از اعتیاد بین‌نسلی به‌جا گذاشت که هنوز گریبان‌گیر جامعه است. شما دارید یک سیاست شکست‌خورده و فاجعه‌بار را به‌عنوان «راه‌حل خردمندانه» معرفی می‌کنید! این نه تنها استدلال شما را تقویت نمی‌کند، بلکه دقیقاً نشان می‌دهد «رسمی‌سازی و کانالیزه کردن» یک رفتار پرخطر، تقاضا را کم نمی‌کند، نهادینه‌اش می‌کند.

۲. مغالطه‌ی قیاس نادرست با چین:
مقایسه‌ی ایران با چینی که «هرچه راه برود قابل‌خوردن است» یک مغالطه‌ی آشکار است. چین یک نظام غذایی-فرهنگی کاملاً متفاوت با میلیاردها نفر جمعیت دارد که از قرن‌ها پیش این الگوی مصرف را داشته، با زیرساخت نظارتی خاص خودش (که آن‌هم مشکلات بهداشتی متعدد دارد، از جمله همین منشأ کووید-۱۹ که از بازار حیوانات وحشی ووهان سرچشمه گرفت!). این‌که یک کشور دیگر با شرایط کاملاً متفاوت کاری می‌کند، هیچ دلیلی برای درست بودن یا لزوم اجرای آن در ایران نیست.

۳. تناقض در استدلال شما:
شما می‌گویید «هر حیوانی که در کشتارگاه و زیر نظر بازرس کشتار شود، قابل مصرف است» - اما این ادعا از نظر علمی نادرست است. مسئله‌ی اسب صرفاً نظارت لحظه‌ی کشتار نیست؛ اسب برخلاف دام‌های گوشتی، در طول عمرش داروهایی دریافت می‌کند که در بافتش تجمع پیدا می‌کند و هیچ بازرسی در لحظه‌ی کشتار نمی‌تواند این را تشخیص یا خنثی کند. شما این حقیقت علمی را نادیده گرفتید تا استدلالتان قشنگ‌تر جلوه کند.

۴. مغالطه‌ی شیب لغزنده‌ی ترسناک:
می‌گویید برخورد قهری «جمعیت مخاطب را جری‌تر می‌کند». با همین منطق باید بگوییم اصلاً با هیچ تخلفی برخورد نکنیم، چون برخورد باعث لجاجت می‌شود! این استدلال، توجیه‌گر هر نوع تخلفی می‌شود؛ قاچاق، تخلف رانندگی، هرچه - همه را می‌شود با «برخورد نکنید، جری‌تر می‌شوند» توجیه کرد.

۵. نکته‌ی آخر و مهم‌تر از همه:
شما کل بحث را حول محور «تقاضا هست، پس عرضه را رسمی کنیم» چیدید. اما در مورد یک ماده‌ی غذایی که ریسک بهداشتی جدی و اثباتی دارد (نه فرضی)، وجود تقاضا هرگز دلیل کافی برای رسمی‌سازی عرضه نیست. راه‌حل واقعی، رسیدگی به علت تقاضا (گرانی گوشت قرمز) از طریق اصلاح اقتصادی است، نه باز کردن دروازه‌ی یک منبع پروتئینی ناسالم و غیرقابل‌کنترل.

پس این «خرد جمعی» که از آن حرف می‌زنید، وقتی از پایه بر چند مغالطه بنا شده باشد، فقط توهم عقلانیت است، نه خودِ عقلانیت.

تشویش اذهان و فرقه سازی و ساختن آیین وکیش جدید بٌعد دیگر قضیه میتواند باشد شاید ناشنال! وشاید اینتر ناشنال آیا به غیر از ابعاد بهداشتی واجتماعی ومذهبی واقتصادی بعد دیگری ندارد این مشکل ........