
حکیم مهر: رئیس شعبه شمال شرق موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، گفت: با اتمام عملیات بازسازی و بهینهسازی بخش بیهوازی شعبه مشهد، خط تولید واکسن هپاتیت عفونی گوسفند و بز با بهرهگیری از فناوری پیشرفته «فرمانتوری اتوماتیک» و در محیط استریل آغاز به کار کرد.
به گزارش حکیم مهر به نقل از روابط عمومی شعبه مشهد موسسه رازی، «حمیدرضا فرزین» با اعلام خبر آغاز به کار خط تولید یکی از واکسن های مهم دامی در شعبه مشهد موسسه رازی اظهار کرد: پس از بازسازی و تجهیز زیرساختی بخش بیهوازی شعبه شمال شرق که از بیستم اردیبهشتماه سال جاری اجرایی شد، تولید واکسن هپاتیت عفونی گوسفند و بز به روش فرمانتوری اتوماتیک، پس از بازسازی کامل در فضای اتاق تمیز (clean room) به بهرهبرداری رسید.
وی ضمن قدردانی از حمایتهای هیئترئیسه موسسه رازی برای تحقق این پروژه، در خصوص اهداف این اقدام گفت: علاوه بر ارتقای کیفی و افزایش ظرفیت تولید انواع واکسنهای بیهوازی، برنامهریزیهای لازم برای تولید واکسنهای توکسوئیدی و واکسنهای ترکیبی (توکسوئید-باکترین) پنجگانه و ششگانه در این شعبه تدوین شده است.
فرزین، در ادامه با اشاره به تأمین نیاز بازار مصرف افزود: واکسن هپاتیت عفونی گوسفند و بز در ویالهای ۴۰ و ۱۰۰ دُزی تولید و به سراسر کشور عرضه شده و این تحول گامی بزرگ به منظور افزایش کمی و کیفی تولیدات واکسنهای دامی کشور محسوب میشود.
رئیس شعبه شمال شرق موسسه رازی، تصریح کرد: شعبه مشهد به عنوان یکی از قطبهای دیرینه تولید واکسنهای بیهوازی در ایران، همواره سهمی به سزای در تأمین واکسنهای استراتژیک دامی و ارتقای امنیت زیستی دامپروری کشور ایفا کرده است و بهرهبرداری از این خط تولید جدید، ظرفیتهای این مجموعه را در پاسخگویی به نیازهای ملی دوچندان میکند.



این چه بیاریه دیگه؟ نخوندیم هپاتیت نکروزان منظورتون نیست؟
|
همین که نگفتن براکسل! جای شکر داره
|
چرا نمیگند قانقاریا؟ مگه شعبه کرج تولید نمیکرد؟ خورد به آلودگی و توقف تولید؟
|
هربار یک شایعاتی برای هیات رئیسه مطرح می شود این اخبار یکهو از شعب که قابلیت راستی آزمایی کمتر دارند منتشر می شود. یکهو یک لیست بروشور محصول جدید اضافه می شود، یک عکس اتاق تمیز می اندازند و یک ویال با یک برچسب محصول
مشکل اصلی این نیست که یک خط تولید کجا راهاندازی شده؛ مشکل، تصمیمهای متناقض مدیریتی است. سالها یک مسیر را درست معرفی کردند، بر همان اساس نیروها و امکانات را جابهجا کردند، اما امروز مسیر دیگری را میروند. هزینه این تغییرات را همیشه کارشناسان و تولید کشور میپردازند، نه مدیرانی که این تصمیمها را گرفتهاند.