پژوهش و بالین دو روی سکه اند؛ بدون تحقیق ، در برابر بیماری ها شکست می خوریم

از آقای دکتر هوشمند بابت اینکه با صراحت و صمیمیت مسیر علمی خود را در اختیار مخاطبان گذاشتند و از تیم حکیم مهر بابت اینکه فضایی برای شنیده شدن صدای پژوهشگران جوان علوم پایه دامپزشکی باز کرده‌اند، باید تشکر کرد. این نوع گفت‌ وگوها در جایگاه خودشان، یعنی روایت مسیر رشد علمی و ایجاد انگیزه برای دانشجویان و دانش‌آموزان علاقه‌مند، به خوبی نشسته‌اند و بخش‌ هایی از آن، مثل اشاره به ایمنی تطبیقی پرندگان، نقش کمپلکس MHC و پیوند میان سلامت دام و انسان، نشان می‌دهد ظرفیت خوبی برای ورود عمیقتر به این مباحث در همین گفت‌ و گو وجود داشت.

با توجه به ترکیب مخاطبان حکیم مهر که شامل دانشجویان، دامپزشکان و فعالان حوزه علوم زیستی است، شاید جای یک بخش کوتاه درباره خودِ پژوهش‌ های مهمان هم خالی بود، سؤالاتی درباره مهمترین پروژه‌ای که تاکنون روی آن کار کرده‌اند، بزرگ‌ ترین چالش یا بن‌ بست پژوهشی‌ شان، یا اینکه یافته‌ های ایشان در عمل چه کاربردی برای سلامت دام یا مفهوم سلامت واحد می‌تواند داشته باشد. چنین بخشی نه از ارزش روایت انگیزشی مصاحبه کم می‌کرد، نه فضای صمیمی آن را بر هم می‌زد، بلکه می‌توانست پلی باشد میان مسیر رسیدن به علم و خودِ علم.
یک نکته دیگر هم در همین راستا قابل بررسی است، جایی که درباره ظرفیت بیشتر دامپزشکی برای کشف علمی نسبت به پزشکی صحبت شده و دلیل آن محدود بودن پزشکی به مطالعه یک گونه، یعنی انسان، عنوان شده است. این مقایسه به همان شکل کلی که بیان شده، چندان دقیق نیست، چون بخش بسیار بزرگی از پژوهش‌های پایه در پزشکی و ایمنی‌ شناسی انسانی هم اساسا روی گونه‌های غیرانسانی انجام میشود، از موش و رت گرفته تا زبرافیش، پریمات‌ ها و حتی همان مگس سرکه‌ای که خودشان به‌ درستی به کشف خانواده پروتئین‌های Toll در آن اشاره کردند. آنچه واقعا محدود به گونه انسان میماند، کاربرد نهایی بالینی پزشکی است، نه لزوماً دامنه پژوهشی آن. به همین دلیل شاید دقیق‌تر این باشد که بگوییم دامپزشکی در کاربرد بالینی دامنه گونه‌ای وسیع‌تری دارد، نه اینکه به‌طور کلی ظرفیت کشف علمی بیشتری نسبت به پزشکی داشته باشد؛ تمایزی که در متن مصاحبه کمی مبهم مانده است.
نکته دیگری هم درباره بخشی از توضیحات علمی مصاحبه قابل ذکر است، چون این بخش دیگر روایت شخصی نیست و ادعای علمی به شمار می‌رود. در توضیح مربوط به مقاومت آنتی‌بیوتیکی و مثال باکتری‌های پان‌رزیستنت، جهش و فشار انتخابی ناشی از سرعت بالای تولیدمثل میکروارگانیسم‌ها قطعاً بخشی از واقعیت را نشان می‌دهد، اما در بسیاری از پاتوژن‌های بیمارستانی، به‌ویژه در باکتری‌هایی مانند Acinetobacter baumannii، انتقال افقی ژن از طریق پلاسمیدها و عناصر ژنتیکی متحرک نقش بسیار مهمی، و در بسیاری موارد تعیین‌کننده‌ تری، در گسترش سریع مقاومت دارد. طرح این نکته در کنار توضیح مربوط به سرعت جهش، تصویر کامل‌ تر و دقیق‌ تری از پدیده به مخاطب می‌داد، به‌ویژه که خود ایشان در جای دیگری از مصاحبه، در تمایز میان ویروس برونشیت عفونی طیور و کرونای انسانی، دقت علمی قابل تحسینی نشان داده‌ اند.
در مجموع، این مصاحبه در چارچوبی که برایش طراحی شده، یعنی معرفی یک پژوهشگر جوان و روایت مسیر علمی او، موفق عمل کرده است. آنچه مطرح شد نه نقدی بر اصل این گفت‌وگو، بلکه پیشنهادی برای غنی‌ تر شدن نسخه‌ های آینده این سلسله‌مصاحبه‌ هاست ، شاید در ادامه این مسیر، ترکیب روایت زندگی علمی با چند سؤال تخصصی کوتاه بتواند ارزش افزوده بیشتری برای مخاطبان حرفه‌ای‌تر این رسانه ایجاد کند.

همین که یه دامپزشک المپیاد تدریس میکنه خیلی عالیه و سطح علمی بالای دامپزشکی رو میرسونه

والا در امد ایشان از تدریس درس زیست است نه دامپزشک بودن
خود گواه حال هست این انتخاب!

سلام دکتر
چه تجهیزاتی بنظرتون تو بالین کمک کننده هستند برای تشخیص
لطفا حدود قیمت هم بفرمایید
پدرم هم معلم بود تمام حمایتشون هزینه های دانشگاهم هست. 3میلیون اگر هر دو هفته برم خونمون هزینه رفت و آمدم هست.

لطفا هزینه سل کانتر
میکروسکوپ
سانتریفیوژ
بن ماری
گوشی پزشکی ریشتر
تب سنج اتوماتیک
سونوگرافی دو پرتوی
رادیولوژی سیار
هم بفرمایید
اگر قیمت ها در توانم باشه علم رو بیارم با خودم در بالین اگر. نه همین روش گذشته گان که تب سنج و گوشی بوده رو ادامه بدم....

تشکر از وقتی که گذاشتید والا خودتون توی مصاحبه رک گفتید از علامه حلی ۱ و ۳ و فرزانگان و انرژی اتمی اومدید پس المپیاد شده مال یه حلقه خاص تو تهران بچه بیجار یا زابل دیگه چه سهمی تو این بازی داره

اون آماری که میگید از چند ده هزار تا چهار نفر خب قشنگه ولی وقتی کتابای اصلی مثل کمپبل و لنینجر رو میذارید که تو ارشد خونده میشه به نظرتون یه دانشآموز عادی بدون پشتیبون مالی اون شبکه میتونه بخونهشون نه دیگه این یعنی غربالگری بر اساس پول و شبکه است نه استعداد

جالبتر اینکه خودتون میگید مدالآورا رو آوردیم دانشکدهمون تا جذب دامپزشکی کنیم یعنی المپیاد شده یه وسیله برای بردن نخبهها به یه رشته خاص با سهمیه ۲۰ درصدی و معافیت کنکور دقیقاً همون چیزی که بهش میگن مافیای آموزشی

حالا سوال اینجاست که ۱۲ سال شما تو این حلقه تدریس کردید هزینه این دورههای خصوصی رو کی تأمین میکنه باشگاه دانشپژوهان چه نظارتی روی تعارض منافع داره که یه نفر هم مدرسه هم طراح سواله هم ارزیابه هم نیرو جذب میکنه برای دانشکده خودش

بسیار مصاحبه ی عالی و قابل توجهی بود.

حالا که امدید در دامپزشکی حتما سرخورده خواهید شد

چون دامپزشکی به فرد باهوش نیاز ندارد چه بخش دولتی و چه بخش خصوصی تحت اختیار کاردانهای دامپزشکی است و بدون نیاز به پروانه و علم و هوش و ... همه کار میکنند از جراحی تا اعزام به خارج و ...
ولی در عوض دست و پای دامپزشکان در همه امور بسته است