حکیم مهر: یکی از مخاطبین محترم حکیم مهر در پاسخ به نامه اعتراضی ۳۹ تشکل دانشجویی دامپزشکی سراسر کشور به وزیر علوم درباره برگزاری آزمون واحد دستیاری دامپزشکی (اینجا)، یادداشتی برایمان ارسال نمودهاند که به شرح زیر میباشد:
پیش از آنکه درباره آزمون واحد موافق یا مخالف باشیم، ابتدا باید محل اختلاف را درست بشناسیم
در روزهای گذشته، بحث بر سر برگزاری آزمون واحد دستیاری دامپزشکی، به یکی از جدیترین موضوعات جامعه دانشگاهی تبدیل شده است. موافقان از استانداردسازی و یکپارچگی نظام پذیرش سخن میگویند و مخالفان از تفاوت ماهوی دامپزشکی با پزشکی، حذف تدریجی هویت رشتههای تخصصی و آثار آموزشی این تغییر ابراز نگرانی میکنند.
با وجود تفاوت این دیدگاهها، به نظر میرسد هر دو طرف، ناخواسته، اختلاف را از نقطهای آغاز کردهاند که شاید هنوز زمان پرداختن به آن نرسیده باشد.
پیش از آنکه درباره خوب یا بد بودن آزمون واحد بحث شود، باید روشن شود که محل واقعی اختلاف چیست.
هر اختلافی از یک نقطه آغاز نمیشود. گاهی اختلاف بر سر محتوای یک تصمیم است، گاهی بر سر مرجع اتخاذکننده آن، گاهی بر سر رعایت تشریفات قانونی، و گاهی بر سر نحوه اجرای تصمیم نسبت به اشخاصی که پیش از تغییر، بر اساس ضوابط سابق برنامهریزی کردهاند. تا زمانی که این مرزها از یکدیگر تفکیک نشوند، استدلالهای کاملاً صحیح نیز ممکن است در جای نادرست مطرح شوند.
بخش عمده واکنشهای منتشرشده تاکنون، مستقیماً وارد نقد علمی آزمون شدهاند. از تفاوت دامپزشکی با پزشکی گرفته تا نقش مصاحبه تخصصی، تجربه سال ۱۳۹۵ و مقایسه با نظامهای آموزشی سایر کشورها. این مباحث، بدون تردید، بخشی از گفتوگوی علمی هستند اما پیش از همه آنها، پرسشی وجود دارد که پاسخ به آن، مسیر هر اقدام بعدی را تعیین میکند:
این تغییر، بر اساس کدام فرآیند قانونی، توسط کدام مرجع صلاحیتدار و با اتکاء به چه مستندات کارشناسی تصویب شده است؟
اگر پاسخ این پرسش روشن باشد، آنگاه میتوان درباره اعتبار مطالعات کارشناسی، تناسب تصمیم، آثار آموزشی، کیفیت طراحی آزمون و حتی امکان نقد علمی آن گفتوگو کرد. اما اگر منشأ تصمیم، حدود صلاحیت مرجع تصمیمگیر یا رعایت تشریفات قانونی محل ابهام باشد، اختلاف دیگر صرفاً آموزشی نیست، بلکه وارد قلمرو حقوق عمومی و نظارت بر تصمیمات اداری میشود.
در همین نقطه، یکی از مهمترین جابهجاییهای استدلالی رخ میدهد. مخالفان میکوشند ثابت کنند آزمون واحد تصمیم مناسبی نیست و موافقان نیز میکوشند کارآمدی آن را اثبات کنند، در حالی که ممکن است پرسش مقدم، نه درستی یا نادرستی تصمیم، بلکه قابلیت دفاع از فرآیند اتخاذ آن باشد. توجه داشته باشید که مشروعیت یک تصمیم تنها از اختیار مقام صادرکننده ناشی نمیشود؛ بلکه به قابلیت دفاع از مبانی، دلایل و فرآیند اتخاذ آن نیز وابسته است.
از سوی دیگر، موضوع دیگری نیز وجود دارد که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بخشی از داوطلبان آزمون سال جاری، ماهها پیش از اعلام تغییر، برنامه مطالعاتی خود را بر مبنای ساختار پیشین تنظیم کردهاند. اگر قواعد جدید بدون پیشبینی یک دوره گذار نسبت به این افراد اجرا شود، پرسشهایی درباره امنیت حقوقی، ثبات مقررات و حمایت از انتظارات مشروع آنان مطرح میشود. این موضوع، مستقل از ارزیابی علمی آزمون واحد است و باید با بررسی دقیق زمان ابلاغ، زمان اجرا و آثار عملی تصمیم تحلیل شود، نه صرفاً با موافقت یا مخالفت کلی.
در کنار این مباحث، نباید از یک نکته مهم نیز غافل شد. طی سالهای اخیر، مقررات مربوط به رسیدگی به برخی تصمیمات علمی و آموزشی دستخوش تغییر شده است. از این رو، پیش از طراحی هرگونه اقدام حقوقی، باید ابتدا مشخص شود که تصمیم مورد بحث از چه ماهیتی برخوردار است، در صلاحیت کدام مرجع قرار میگیرد و اساساً مسیر صحیح اعتراض به آن چیست. در غیر این صورت، این احتمال وجود دارد که تمام انرژی صرف اثبات ماهیت علمی یا غیرعلمی تصمیمی شود که اختلاف اصلی درباره آن، در جای دیگری قرار دارد.
شاید به همین دلیل، مهمترین مطالبه امروز، نه دفاع بیقیدوشرط از آزمون واحد باشد و نه رد قاطع آن؛ بلکه روشن شدن مبانی تصمیم است. انتشار مستندات کارشناسی، فرآیند تصویب، گزارشهای ارزیابی و دلایل تغییر، بیش از هر چیز به نفع خود نظام تصمیمگیری است؛ زیرا هر تصمیمی که بر پایه مطالعات معتبر اتخاذ شده باشد، از نقد مستند نه تنها آسیب نمیبیند، بلکه اعتبار بیشتری پیدا میکند.
شاید بزرگترین خطای هر دو سوی این مناقشه آن باشد که هنوز درباره درستی یا نادرستی آزمون گفتوگو میکنند، در حالی که پرسش مقدم این است که این تصمیم، اساساً از چه جنسی است و باید در کدام مرجع، با کدام معیار و بر پایه کدام مستندات مورد ارزیابی قرار گیرد. تا پیش از پاسخ به این پرسش، حتی دقیقترین استدلالهای علمی نیز ممکن است در مسیری مطرح شوند که اساساً محل رسیدگی به آنها نیست.
اگه قراره از پزشکی کپی برداری کنید،چرا آزمون پره اینترنی رو مثل پزشکی،دندانپزشکی و داروسازی با معدل کل جایگزین نکردید؟فقط جاهایی که به ضرر دانشجو باشه،با پزشکی مقایسه میکنید! | بابا ما الان سال آخر رسیدیم و آزمون رو خیلی وقت پیش دادیم | آخه مشکل اینه که نه حال خوندن هست | و نه اینکه اصلا فرقی داره بخونن و یا نخونن اخرش بیکاریه!!! برین امتحان بدین اهل ادا و اطوار نباشید . آزمونهای دستیاری و فلوشیپ رشته های پزشکی پولکی و سفارشی شده شما که جای خود دارین. 
اقا اون یه وزارت خانه جداست و و کلا شرایطشان فرق داره!
آن زمان که مطالبه دارید مسئولان کوتاهی کرده اند و از پزشکی الگو نگرفته اند!!!!!!!