حکیم مهر: یک بطانه سنجاب ایرانی که توسط یکی از دوستداران محیط زیست به سرپرستی منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل شهرستان پاوه تحویل داده شده بود، پس از بررسی و اطمینان از سلامت، در زیستگاه طبیعی خود در بخش باینگان این شهرستان رهاسازی شد.
به گزارش حکیم مهر به نقل از ایرنا، یک بطانه سنجاب ایرانی که توسط یکی از شهروندان دوستدار محیط زیست به سرپرستی منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل تحویل داده شده بود، پس از انجام بررسی‌های لازم و اطمینان از سلامت جسمانی و آمادگی برای بازگشت به طبیعت، در یکی از زیستگاه‌های مناسب بخش باینگان شهرستان پاوه رهاسازی شد.
«سردار رستمی» سرپرست منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل با تقدیر از اقدام مسئولانه این شهروند، اظهار داشت: مشارکت و همراهی مردم در حفاظت از گونه‌های حیات‌وحش، نقش مهمی در صیانت از تنوع زیستی و حفظ سرمایه‌های طبیعی کشور دارد.
وی افزود: از شهروندان تقاضامندیم در صورت مشاهده حیات‌وحش آسیب‌دیده یا نیازمند کمک، از نگهداری خودسرانه آن خودداری کرده و مراتب را به نزدیک‌ترین اداره حفاظت محیط زیست اطلاع دهند تا اقدامات تخصصی لازم برای تیمار، بازپروری و بازگشت جانور به زیستگاه طبیعی انجام شود.
سرپرست منطقه حفاظت شده بوزین و مرخیل تصریح کرد: حفاظت از گونه‌های ارزشمند حیات وحش همچون سنجاب ایرانی، نیازمند همکاری و مشارکت همگانی است که امیدواریم همه مردم به این موضوع مهم توجه داشته باشند.
به گزارش ایرنا؛ در میان رشته‌کوه‌های سر به فلک کشیده اورامانات و در نوار مرزی ایران و عراق، منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل همچون نگینی سبز در شمال غرب استان کرمانشاه می‌درخشد؛ منطقه‌ای که به واسطه طبیعت بکر، پوشش جنگلی غنی و زیستگاه‌های متنوع جانوری، از مهم‌ترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در غرب کشور محسوب می‌شود.
این منطقه با وسعتی بالغ بر ۲۵ هزار و ۴۷۲ هکتار در شهرستان پاوه واقع شده و پس از آنکه در سال ۱۳۷۵ به عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع معرفی شد، به دلیل اهمیت اکولوژیکی و ارزش‌های زیست‌محیطی، در سال ۱۳۷۸ به منطقه حفاظت‌شده ارتقا یافت.
بوزین و مرخیل در منتهی‌الیه مرز غربی کشور قرار دارد و به دلیل اختلاف ارتفاع قابل توجه، از تنوع اقلیمی و زیستی چشمگیری برخوردار است. ارتفاع این منطقه از حدود ۵۰۰ متر تا بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ متر از سطح دریا متغیر است و همین ویژگی، شرایط مناسبی را برای استقرار گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری فراهم کرده است.
پوشش گیاهی منطقه عمدتاً از جنگل‌های بلوط تشکیل شده و در کنار آن گونه‌هایی همچون بنه (پسته وحشی)، بادام وحشی، زیتون وحشی، آلبالوی وحشی، مورد، خرزهره و انواع گیاهان علفی و مرتعی نیز مشاهده می‌شود. این تنوع گیاهی نقش مهمی در حفظ خاک، تغذیه حیات وحش و پایداری اکوسیستم منطقه دارد.
منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل همچنین زیستگاه گونه‌های متعددی از پستانداران، پرندگان و خزندگان است. شوکا به عنوان کوچک‌ترین گوزن بومی ایران از مهم‌ترین گونه‌های شاخص این منطقه به شمار می‌رود و حفاظت از زیستگاه آن یکی از اهداف اصلی مدیریت منطقه است.
انواع پرندگان شکاری، کبوترسانان، گنجشک‌سانان و دارکوب‌ها نیز در این منطقه زندگی می‌کنند و شرایط طبیعی بوزین و مرخیل، آن را به یکی از زیستگاه‌های مهم پرندگان در زاگرس تبدیل کرده است.
