کد خبر: ۸۶۴۴۵

گفت‌وگوی حکیم مهر با دکتر احمدرضا چراغی، دامپزشک و سرپرست جدید هیات سوارکاری استان تهران

اجازه نمی‌دهیم هیچ مسابقه‌ای بدون حضور دامپزشک برگزار شود / منافع مالی برخی افراد، فرهنگ مبارزه با دوپینگ را به حاشیه می‌راند / بیش از ۹۰ درصد محل‌های برگزاری مسابقات، امکان اسکان اسب‌ها را ندارند

سرپرست هیئت سوارکاری استان تهران تأکید دارد که دانش و تجربه دامپزشکی می‌تواند مبنای تصمیم‌گیری‌های اجرایی این هیئت قرار گیرد؛ از انتخاب ساعات مناسب‌تر برای برگزاری مسابقات در روزهای گرم گرفته تا اجرای دقیق‌تر مقررات ملی و بین‌المللی مرتبط با سلامت و رفاه اسب‌ها.

صفحه نخست » عمومی

تعداد بازدید: ۱۰۶۰

تاریخ انتشار: 12 August 2026 - ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۱۹

حکیم مهر- دکتر محسن طاهرمیرزایی: انتصاب دکتر احمدرضا چراغی، دانش‌آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، دامپزشک و داور بین‌المللی رشته‌های سوارکاری، به‌عنوان سرپرست هیئت سوارکاری استان تهران، فرصتی بود تا «حکیم مهر» به بهانه حضور یک دامپزشک در رأس مهم‌ترین هیئت سوارکاری کشور، در گفت‌وگویی تفصیلی با وی، مسیر فعالیت حرفه‌ای او و نقش دانش دامپزشکی در مدیریت این رشته را بررسی کند. چراغی که فعالیت خود در سوارکاری را از دوران دانشجویی آغاز کرده و طی نزدیک به چهار دهه در مسئولیت‌های مختلفی از جمله ریاست کمیته دامپزشکی و مبارزه با دوپینگ، کمیته داوران، کمیته استقامت و کمیته تیم‌های ملی حضور داشته است، در این مصاحبه از برنامه‌های خود برای سامان‌دهی فعالیت‌های هیئت، ارتقای کیفیت مسابقات و افزایش توجه به سلامت و رفاه اسب‌ها سخن گفت.
او همچنین به جایگاه تعیین‌کننده دامپزشکان در مسابقات، ضرورت حضور نظام‌مند دامپزشکان آموزش‌دیده، آموزش و جذب دامپزشکان جوان، پیشگیری از آسیب‌های اسکلتی‌ـ‌عضلانی و لنگش، مشکلات ناشی از کمبود امکانات اسکان اسب‌ها در محل رویدادها و امکان ایجاد پرونده جامع سلامت و شناسنامه الکترونیکی برای اسب‌های ورزشی پرداخت. موضوع دوپینگ، فقدان آزمایشگاه معتمد داخلی، هزینه و دشواری ارسال نمونه‌ها به خارج از کشور، ضرورت مقابله با خشونت علیه اسب‌ها و فاصله زیرساختی مسابقات ایران با رویدادهای معتبر جهانی، از دیگر محورهای این گفت‌وگو بود.
سرپرست هیئت سوارکاری استان تهران تأکید دارد که دانش و تجربه دامپزشکی می‌تواند مبنای تصمیم‌گیری‌های اجرایی این هیئت قرار گیرد؛ از انتخاب ساعات مناسب‌تر برای برگزاری مسابقات در روزهای گرم گرفته تا اجرای دقیق‌تر مقررات ملی و بین‌المللی مرتبط با سلامت و رفاه اسب‌ها.

حکیم مهر: لطفاً خودتان را معرفی کنید. ورودی چه سالی و کدام دانشکده بودید و چه شد که دامپزشکی را انتخاب کردید؟
من احمدرضا چراغی، متولد سال ۱۳۴۴ در اصفهان هستم. واقعیت این است که ما حیاط بزرگی داشتیم و انواع و اقسام حیوانات را در آن نگهداری می‌کردیم. به حیوانات علاقه‌مند بودیم، از آن‌ها نگهداری می‌کردیم، دوستشان داشتیم و ارتباط خوبی با آن‌ها برقرار می‌کردیم. همین مسئله پیش‌زمینه‌ای برای انتخاب دامپزشکی شد.
از طرف دیگر، همیشه علاقه‌مند بودم که بتوانم یک حیوان را درمان کنم. در نهایت، تلفیق این دو علاقه باعث شد رشته دامپزشکی را انتخاب کنم. من در بهمن‌ماه سال ۱۳۶۹ از دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شدم.

حکیم مهر: پس از فارغ‌التحصیلی چه مسیری را طی کردید که امروز به‌عنوان سرپرست هیئت سوارکاری استان تهران انتخاب شده‌اید؟
از زمان فارغ‌التحصیلی، به دلیل اینکه در تهران حضور داشتم، همکاری خود را با هیئت سوارکاری استان تهران آغاز کردم. البته هر زمان که هیئت‌های سوارکاری سایر استان‌ها نیز درخواست همکاری داشتند، با آن‌ها همکاری می‌کردم. همچنین به‌عنوان دامپزشک با فدراسیون سوارکاری همکاری داشتم.
بعدها به دلیل علاقه‌ای که به داوری داشتم، در کلاس‌های مربوط به این حوزه شرکت کردم و مراحل مختلف آن را پشت سر گذاشتم. در حال حاضر، در چند رشته سوارکاری به‌عنوان دامپزشک بین‌المللی فعالیت می‌کنم و در دو رشته سوارکاری نیز داور هستم. البته در مسابقات سوارکاری، مسئولیت‌های فنی دیگری نیز غیر از داوری وجود دارد که اسامی آن‌ها ممکن است برای عموم مردم چندان آشنا نباشد و من در برخی از این حوزه‌ها نیز فعالیت داشته‌ام.

حکیم مهر: غیر از حضور در مسابقات، چه مسئولیت‌های اجرایی و مدیریتی در سوارکاری داشته‌اید؟
در کنار فعالیت حرفه‌ای خودم و حضور اجرایی در مسابقات، با کمیته‌های اجرایی و ستادی فدراسیون و هیئت سوارکاری همکاری داشته‌ام. در مقاطع مختلف، رئیس کمیته دامپزشکی و مبارزه با دوپینگ، رئیس کمیته داوران، رئیس کمیته استقامت و رئیس کمیته تیم‌های ملی بوده‌ام. این سوابق به‌تدریج و طی چندین سال شکل گرفت و در نهایت مسئولان من را شایسته دانستند که به‌عنوان سرپرست هیئت سوارکاری استان تهران فعالیت کنم.

حکیم مهر: انتخاب یک دامپزشک و داور بین‌المللی به‌عنوان سرپرست هیئت سوارکاری استان تهران چه فرصت‌هایی برای ارتقای این رشته ایجاد می‌کند؟

با توجه به اطلاعات گسترده و تجربیاتی که در زمینه مقررات، قوانین مسابقات و ضوابط دامپزشکی دارم، به‌ویژه آشنایی با جزئیات مربوط به حمایت از سلامت و رفاه اسب، می‌توانم برنامه‌ریزی‌های هیئت را بر همین اساس انجام دهم و این موضوع را سرلوحه فعالیت‌های خود قرار دهم. برای مثال، برگزاری مسابقات در ساعاتی که گرمای هوا کمتر است، می‌تواند از وارد شدن آسیب به اسب‌ها و البته سوارکاران جلوگیری کند.

حکیم مهر: مهم‌ترین مسئله‌ای که در آغاز مسئولیت خود با آن روبه‌رو هستید، چیست؟
روند اداری در هیئت‌های سوارکاری به این صورت است که وقتی دوره مسئولیت یک رئیس به پایان می‌رسد، تا زمان معرفی سرپرست جدید ممکن است وقفه‌ای ایجاد شود. اگرچه امور در دوره گذشته توسط رئیس و گروه قبلی به‌خوبی و به‌شکلی شایسته انجام شده بود، در فاصله زمانی ایجادشده، برخی فعالیت‌ها عملاً با وقفه مواجه شدند. یکی از کارهای من این است که این امور را دوباره سامان‌دهی کنم.
مسئله دیگر، گرمای شدیدی است که امسال با آن مواجه هستیم. فصل گرما با اوج برگزاری مسابقات سوارکاری در تابستان هم‌زمان شده است؛ بنابراین باید مقررات و روندی ایجاد کنیم که حمایت بیشتری از سلامت اسب‌ها صورت گیرد.

حکیم مهر: نخستین اقدام اجرایی شما در این زمینه چه بود؟
نخستین مسابقه ما چند روز پیش برگزار شد. برخلاف روال معمول گذشته، مسئولیت تغییر ساعت برگزاری این مسابقه را خودم پذیرفتم. پیش‌ از این نیز پیشنهادهایی در این زمینه ارائه می‌کردم، اما مسئولان اجرایی، عملیاتی کردن آن را دشوار می‌دانستند و معتقد بودند با چالش‌هایی همراه است. این بار من مسئولیت این چالش‌ها را پذیرفتم. در گذشته، مسابقات معمولاً از ساعت هفت صبح آغاز می‌شد و تا ساعت ده شب ادامه پیدا می‌کرد. در نتیجه، اسب‌ها و سوارکاران مجبور بودند اوج گرمای روز را تحمل کنند. این بار مسابقه را حدود ساعت چهار و نیم بعدازظهر آغاز کردیم و تا ساعت دو بامداد ادامه دادیم.
با اقداماتی که انجام شد، رضایت بسیار زیادی از سوی مخاطبان دریافت کردیم. از نظر دامپزشکی نیز خیالمان راحت بود که اسب‌ها آسیب‌های ناشی از گرما را کمتر تحمل می‌کنند.

حکیم مهر: وضعیت فعلی سوارکاری استان تهران را از نظر زیرساخت‌ها، باشگاه‌ها و کیفیت برگزاری مسابقات چگونه ارزیابی می‌کنید؟
برای اطلاع شما باید بگویم که استان تهران در رشته پرش و سایر رشته‌های سوارکاری، به‌جز اسب‌دوانی، بزرگ‌ترین مجموعه سوارکاری کشور را در اختیار دارد. بیشترین آمار سوارکاران و اسب‌های ثبت‌شده در رنکینگ فدراسیون مربوط به استان تهران است. سطح کیفی برگزاری مسابقات رده‌بالای ما در حد مسابقات قهرمانی کشور است. مسابقات کوچک‌تری نیز برای مخاطبان مبتدی‌تر و سوارکارانی که در رده‌های آغازین قرار دارند، برگزار می‌کنیم. تعداد شرکت‌کنندگان در این رقابت‌ها بسیار قابل‌توجه و حتی غیرقابل‌باور است؛ برای مثال، در مسابقه شب گذشته ۳۰۰ شرکت‌کننده حضور داشتند.

حکیم مهر: مسابقات سوارکاری تهران از نظر تعداد و سطح برگزاری چه جایگاهی در کشور دارند؟
مسابقاتی که در استان تهران برگزار می‌کنیم، از نظر تعداد می‌تواند با مجموع مسابقاتی که در سطح کشور برگزار می‌شود، برابری کند. افزون بر این، به دلیل وجود زیرساخت‌های مناسب و کیفیت مطلوب برگزاری مسابقات در تهران، خود فدراسیون سوارکاری نیز بخشی از مسابقاتش را در استان تهران برگزار می‌کند.
در واقع می‌توان گفت استان تهران پیشانی و ویترین سوارکاری پرش کشور است. فعالیت در برخی رشته‌های دیگر کمتر بوده، اما بیشترین مخاطبان ما مربوط به رشته پرش با اسب هستند.

حکیم مهر: جایگاه اسب‌دوانی در این تقسیم‌بندی چگونه است؟
اسب‌دوانی شرایط متفاوتی دارد و مهد اصلی آن بیشتر در شمال کشور، به‌ویژه استان گلستان و منطقه ترکمن‌صحراست. این رشته اگرچه زیرمجموعه فدراسیون سوارکاری ایران است، اما مقوله‌ای متفاوت از رشته‌هایی است که زیر نظر فدراسیون جهانی سوارکاری فعالیت می‌کنند.

حکیم مهر: تجربه و دانش دامپزشکی شما چه تأثیری بر شیوه مدیریت هیئت سوارکاری استان تهران خواهد داشت؟
با توجه به اطلاعات و تجربیاتی که در زمینه سلامت اسب‌ها دارم و همچنین به دلیل اشراف بر مقررات و قوانین بین‌المللی و طبیعتاً مقررات ملی که از آن‌ها اقتباس شده‌اند، می‌توانم فعالیت‌های اجرایی هیئت را با این ضوابط بهتر تطبیق دهم؛ به‌ویژه مقرراتی که به سلامت و رفاه اسب‌ها مربوط می‌شوند.

حکیم مهر: دامپزشکان در ساختار فعلی باشگاه‌ها و مسابقات سوارکاری چه جایگاهی دارند؟ آیا این جایگاه متناسب با مسئولیت حرفه‌ای آن‌هاست؟

براساس مقررات، در هر روز مسابقه باید دست‌کم یک دامپزشک آموزش‌دیده حضور فعال داشته باشد. این دامپزشک علاوه بر اینکه باید فارغ‌التحصیل دامپزشکی و دارای کارت عضویت سازمان نظام دامپزشکی باشد، دوره‌های آموزشی مرتبط با مسابقات سوارکاری را نیز پشت سر می‌گذارد و به‌تدریج مراحل حرفه‌ای این حوزه را طی می‌کند.
حضور دامپزشک در مسابقات از اهمیت و اعتبار بسیار بالایی برخوردار است؛ به‌گونه‌ای که نظر دامپزشک مسابقه درباره برخورداری اسب از سلامت و آمادگی لازم برای شرکت در رقابت که اصطلاحاً «Fit to Compete» نامیده می‌شود، لازم‌الاجراست و هیچ‌کس نمی‌تواند این نظر را نقض کند. هیئت داوران نیز موظف است نظر دامپزشک را به شرکت‌کننده ابلاغ کند.

حکیم مهر: وضعیت سلامت و رفاه اسب‌ها در باشگاه‌های سوارکاری استان تهران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
سلامت و رفاه اسب‌ها موضوعی نسبی است. اگر استان تهران را با سایر استان‌ها مقایسه کنیم، قطعاً از سطح بسیار بهتری برخوردار است. البته میان وضعیت موجود و شرایط ایده‌آلی که در ذهن داریم یا در دستورالعمل‌ها نوشته شده، در برخی زمینه‌ها فاصله‌هایی وجود دارد.
اسب‌هایی که وارد مسابقات می‌شوند، معاینه و وضعیت سلامت و آمادگی آن‌ها برای شرکت در رقابت بررسی می‌شود. باشگاه‌هایی که نظارت و رسیدگی کمتری دارند، معمولاً در مسابقات نیز کمتر موفق هستند. به همین دلیل، اسب‌های بهتر به‌طور طبیعی در باشگاه‌های درجه‌یک و مجهزتر نگهداری می‌شوند؛ البته هزینه نگهداری در این باشگاه‌ها نیز به‌مراتب بیشتر است. به این ترتیب، باشگاه‌ها تا اندازه‌ای به‌صورت طبیعی و براساس کیفیت عملکردشان از یکدیگر متمایز می‌شوند.

حکیم مهر: آیا در حال حاضر نظارت بهداشتی مستقلی بر باشگاه‌های سوارکاری استان تهران وجود دارد؟
تاکنون نظارت بهداشتی بر باشگاه‌ها به این شکل نبوده است که برای هر باشگاه پرونده‌ای مستقل داشته باشیم و براساس آن، نظارت بهداشتی مستمر انجام دهیم. بااین‌حال، رعایت مسائل مربوط به سلامت و بهداشت از جمله سرفصل‌هایی است که هنگام تمدید مجوز و پروانه باشگاه‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد و نظارت‌های موجود در همین سطح انجام می‌شود.

حکیم مهر: آیا برای حضور الزامی و نظام‌مند دامپزشکان واجد صلاحیت در باشگاه‌ها و مسابقات استان تهران برنامه‌ای دارید؟
در زمینه مسابقات استان تهران، از گذشته برنامه‌هایی داشته‌ایم. من پیش‌تر مشاور هیئت سوارکاری استان تهران بودم و در کمیته دامپزشکی فدراسیون نیز فعالیت می‌کردم. یکی از برنامه‌های ما این است که دامپزشکان بیشتری را به این حوزه جذب کنیم.
برای این منظور، اطلاعیه‌های متعددی درباره دوره‌های آموزشی رشته‌های مختلف منتشر می‌کنیم. برای مثال، آموزش‌های مربوط به مسابقات استقامت با آموزش‌های سایر رشته‌ها متفاوت است. از طریق این اطلاعیه‌ها، دامپزشکان جوان و علاقه‌مند را جذب می‌کنیم و به‌عنوان پیش‌نیاز حضور در مسابقات، اطلاعات لازم را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهیم.
دامپزشکان ابتدا در یک دوره آموزشی یک‌روزه شرکت می‌کنند و سپس به‌عنوان کارآموز، در کنار دامپزشکان باتجربه در مسابقات حضور می‌یابند. آن‌ها در این مرحله به‌صورت عملی فعالیت و کارورزی می‌کنند. پس از آن، در دوره‌های تخصصی خود شرکت می‌کنند و در صورت قبولی، مدرک مربوط را دریافت کرده و به‌عنوان دامپزشک مسابقات منصوب می‌شوند. در استان تهران نیز به‌صورت گسترده از ظرفیت این دامپزشکان استفاده می‌کنیم. ما به‌هیچ‌وجه اجازه نمی‌دهیم مسابقه‌ای بدون حضور دامپزشک برگزار شود؛ به این معنا که شأن و جایگاه دامپزشک را مطابق مقررات بین‌المللی حفظ می‌کنیم.

حکیم مهر: برای پیشگیری از آسیب‌های اسکلتی‌ـ‌عضلانی، لنگش و حوادث جدی در اسب‌های ورزشی چه اقداماتی باید انجام شود؟
خوشبختانه دستورالعمل‌های دامپزشکی و ورزشی در مقررات ملی و بین‌المللی وجود دارند. توصیه ما این است که تمام این دستورالعمل‌ها و ملاحظات دامپزشکی و ورزشی به‌درستی رعایت شوند. همکاری نزدیک هر باشگاه یا صاحب اسب با دامپزشک و نعل‌بند نیز می‌تواند به میزان زیادی از بروز مشکلات بعدی جلوگیری کند. اگر توصیه‌های دامپزشک و نعل‌بند جدی گرفته شود و بازدیدها و معاینات به‌صورت منظم و دوره‌ای انجام گیرند، بسیاری از آسیب‌ها قابل پیشگیری خواهند بود.

حکیم مهر: نبود امکانات اسکان اسب‌ها در محل برگزاری مسابقات چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟
در مسابقات بین‌المللی، اسب‌ها وارد محل برگزاری مسابقه می‌شوند و چند روز در آنجا می‌مانند. در روز نخست، دامپزشک سلامت و آمادگی اسب را تأیید می‌کند و پس از آن، اسب تا پایان رقابت در محل رویداد مستقر می‌ماند. به همین دلیل، تردد اسب‌ها به تعداد روزهای مسابقه بسیار کمتر است.

در مسابقات داخل کشور هنوز چنین بستری به‌طور کامل فراهم نشده است، هرچند تلاش‌هایی برای ایجاد آن در حال انجام است. اغلب محل‌های برگزاری مسابقات، امکانات لازم برای اسکان اسب‌های شرکت‌کننده را ندارند. شاید بتوان گفت بیش از ۹۰ درصد این مراکز از چنین امکاناتی برخوردار نیستند. در نتیجه، اسب‌ها ناچارند در روزهای مسابقه مرتباً به محل برگزاری رفت‌وآمد کنند.
این رفت‌وآمدها علاوه بر تحمیل هزینه‌های زیاد، بر سلامت اسب نیز تأثیر می‌گذارند. همچنین ممکن است اسب پس از طی مسیر و رسیدن به محل رویداد، از سوی دامپزشک مسابقه فاقد آمادگی لازم تشخیص داده شود و اجازه شرکت در رقابت را دریافت نکند. در چنین شرایطی، هم هزینه مالی زیادی به مالک و مربی تحمیل می‌شود و هم اسب بدون ضرورت، فشار ناشی از حمل‌ونقل و جابه‌جایی را تحمل کرده است.

حکیم مهر: برای جلوگیری از این هزینه‌ها و فشارهای غیرضروری چه پیشنهادی دارید؟
طرحی در ذهن دارم که در حال حاضر در مرحله پیشنهاد اولیه است و باید میزان امکان اجرای آن بررسی شود. براساس این طرح، پیش از انتقال اسب به محل رویداد، سلامت و آمادگی اولیه آن در محل نگهداری اسب ارزیابی و تأیید شود. پس از دریافت این تأیید اولیه، مالک برای انتقال اسب و حضور در مسابقه هزینه کند. اجرای این طرح می‌تواند از بخشی از هزینه‌های مالی و آسیب‌های احتمالی ناشی از حمل‌ونقل غیرضروری جلوگیری کند؛ بااین‌حال، این پیشنهاد هنوز خام است و باید ابعاد اجرایی آن بررسی شود.

حکیم مهر: آیا ایجاد پرونده جامع سلامت و شناسنامه الکترونیکی برای اسب‌های فعال در مسابقات استان تهران امکان‌پذیر است؟
در حال حاضر بستر لازم برای اجرای کامل این طرح فراهم نیست. ایجاد پرونده جامع سلامت و شناسنامه الکترونیکی به زیرساخت فناوری اطلاعات و امکان نظارت مستمر نیاز دارد و طبیعتاً هزینه‌ها و چالش‌های خاص خود را نیز به همراه خواهد داشت. این امکانات باید به‌تدریج فراهم شوند.
ایجاد چنین سامانه‌ای مورد علاقه و تأکید ماست و از طریق بخش فناوری اطلاعات هیئت سوارکاری استان تهران نیز تلاش‌هایی را در این زمینه آغاز کرده‌ایم. من این موضوع را به‌عنوان یکی از همکاران فدراسیون، به فدراسیون سوارکاری نیز پیشنهاد داده‌ام، اما برای عملیاتی شدن آن باید منتظر فراهم شدن زیرساخت‌های موردنیاز باشیم.

حکیم مهر: در حال حاضر چه اطلاعاتی از اسب‌ها ثبت می‌شود و پرونده سلامت چگونه می‌تواند به آن افزوده شود؟
در حال حاضر بانک اطلاعاتی مربوط به شناسایی، زاد و ولد و ثبت اسب‌ها در معاونت فنی فدراسیون سوارکاری وجود دارد. پیشنهاد ما این است که در همان بستر، پرونده‌ای جداگانه برای ثبت اطلاعات سلامت هر اسب ایجاد شود. البته افزودن این بخش با چالش‌هایی همراه است و اجرای آن واقعاً کار آسانی نخواهد بود.

حکیم مهر: همکاری هیئت سوارکاری با اداره کل دامپزشکی استان تهران و دانشکده‌های دامپزشکی چگونه تقویت خواهد شد؟
این ارتباط و همکاری از سال‌های گذشته وجود داشته است. خود من نیز همواره تلاش کرده‌ام به رؤسای وقت هیئت توصیه کنم که همکاری بیشتر و مؤثرتری با مجموعه‌های دامپزشکی داشته باشند. آن‌ها نیز صادقانه این پیشنهادها را پذیرفته‌اند و در حد امکانات خود برای توسعه این همکاری‌ها تلاش کرده‌اند.
من به دلیل اینکه دامپزشک و عضوی از خانواده دامپزشکی هستم و هم‌زمان در حوزه سوارکاری نیز فعالیت دارم، تقویت این ارتباط را برای خودم یک الزام می‌دانم. تلاش خواهم کرد راهکارهایی پیدا کنم که سطح همکاری هیئت سوارکاری با اداره کل دامپزشکی استان تهران و دانشکده‌های دامپزشکی افزایش یابد و تأثیرگذاری این همکاری‌ها بیشتر شود.

حکیم مهر: موضوع دوپینگ در سوارکاری ایران تا چه اندازه جدی است و مهم‌ترین خلأ موجود در آزمایش، نظارت و برخورد با تخلفات چیست؟
استفاده از مواد ممنوعه در تمام دنیا وجود دارد و متأسفانه در ورزش‌های انسانی نیز دیده می‌شود. موارد ممنوعه ممکن است شامل یک روش درمانی، یک ماده مصرفی یا ترکیبی از هر دو باشد. به همین دلیل، مقررات سخت‌گیرانه‌ای برای مقابله با آن‌ها تدوین شده است.
مقررات بین‌المللی مقابله با دوپینگ در سوارکاری، اگر سخت‌گیرانه‌تر از مقررات ورزش‌های انسانی نباشد، دست‌کم مشابه آن است. حتی به نظر من در برخی موارد سخت‌گیری بیشتری دارد؛ زیرا موضوع سلامت اسب‌ها مطرح است و اسب اختیاری در مصرف مواد ممنوعه ندارد. تمام این اقدامات توسط عوامل انسانی انجام می‌شود و این عامل انسانی است که ممکن است به‌اشتباه یا به‌صورت عمدی مرتکب تخلف شود. فدراسیون جهانی سوارکاری هر سال فهرست داروها و مواد ممنوعه را منتشر می‌کند و ما نیز تابع همان مقررات هستیم.

حکیم مهر: مسئولیت نظارت و مقابله با دوپینگ در مسابقات داخلی بر عهده چه نهادی است؟
هیئت سوارکاری استان تهران یا هیئت‌های سایر استان‌ها نمی‌توانند به‌صورت مستقل در حوزه دوپینگ اقدام کنند. این مسئولیت بر عهده فدراسیون سوارکاری است که از طریق کمیته دارویی و مبارزه با دوپینگ فعالیت می‌کند.
در مسابقات، افسر دوپینگ حضور پیدا می‌کند و نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی یا هدفمند انجام می‌شود. به نظر می‌رسد میزان نمونه‌گیری‌ها باید افزایش یابد. البته این سخن به‌معنای انتقاد از اقدامات موجود نیست؛ زیرا زیرساخت‌ها و شرایط اجرایی فعلی محدود است و برای افزایش تعداد نمونه‌گیری‌ها باید امکانات بیشتری فراهم شود.

حکیم مهر: مهم‌ترین چالش‌های مقابله با دوپینگ در سوارکاری ایران چیست؟
مهم‌ترین چالش‌ها، فرهنگ‌سازی و هزینه‌ها هستند. اقدامات مختلفی برای فرهنگ‌سازی انجام می‌شود و کلاس‌های آنلاین و حضوری، برنامه‌های اطلاع‌رسانی و بروشورهای آموزشی در این زمینه وجود دارد. بااین‌حال، ممکن است منافع مادی برای فردی که به دنبال استفاده از دوپینگ است، به‌اندازه‌ای باشد که او را به نادیده گرفتن این فرهنگ و مقررات ترغیب کند.
چالش دیگر این است که در کشور آزمایشگاه مورد تأیید برای آزمایش نمونه‌های دوپینگ اسب نداریم. اگر اداره کل، دانشکده علوم پزشکی یا هر نهاد واجد صلاحیت دیگری بتواند یک آزمایشگاه معتبر برای این کار معرفی یا ایجاد کند، هزینه‌های آزمایش نمونه‌ها به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد و می‌توان تعداد نمونه‌گیری‌ها را افزایش داد.

حکیم مهر: ارسال نمونه‌ها به آزمایشگاه‌های خارج از کشور با چه مشکلاتی همراه است؟
ارسال نمونه‌ها هزینه‌های بسیار سنگینی دارد و با چالش‌های دیگری نیز مواجه است. ممکن است شرکت‌های حمل‌کننده از دسترس خارج شوند، در شرایط جنگی فعالیتشان متوقف شود، هزینه‌های بسیار بالایی مطالبه کنند یا اساساً محموله‌ای را از ایران نپذیرند. همه این موارد، روند ارسال و آزمایش نمونه‌ها را دشوار می‌کند. به نظر من، مؤثرترین راهکار ایجاد یک آزمایشگاه معتمد در داخل کشور است. دوپینگ، چه در حوزه انسانی و چه در حوزه دامپزشکی، ابعاد قانونی دارد. آزمایشگاه مربوط به این حوزه باید مانند پزشکی قانونی کاملاً معتبر و معتمد باشد؛ به‌گونه‌ای که نتایج آن دقیق، قابل‌اعتماد و از نظر حقوقی خدشه‌ناپذیر باشد.

حکیم مهر: به‌عنوان داور بین‌المللی، مهم‌ترین فاصله میان استانداردهای مسابقات سوارکاری ایران و رویدادهای معتبر جهانی را در چه می‌دانید؟
در این زمینه نیز فاصله‌ای وجود دارد؛ زیرا کشورهای پیشرو سال‌های زیادی از ما جلوتر هستند. ما باید با الگوبرداری از مقررات، پایبندی به آن‌ها و اجرای دقیق ضوابط، این فاصله را تا حد زیادی کاهش دهیم. استعدادهای خوبی در کشور داریم و بستر مناسبی نیز وجود دارد، اما باید الگوبرداری درستی انجام دهیم تا بتوانیم فاصله خود را کمتر کنیم. اینکه بگوییم می‌توانیم کاملاً به سطح کشورهای پیشرو برسیم، شاید سخن واقع‌بینانه‌ای نباشد. اروپا با فاصله زیادی از دیگر نقاط دنیا، در رشته پرش با اسب حرف اول را می‌زند.

حکیم مهر: زیرساخت‌ها و هزینه‌ها چه نقشی در این فاصله دارند؟
کشورهای اروپایی زیرساخت‌های بسیار خوبی دارند و هزینه‌های سنگینی نیز در این حوزه انجام می‌شود. بخشی از این هزینه‌ها باید از سوی شرکت‌کنندگان و مخاطبان پرداخت شود، اما در حال حاضر چنین شرایطی در ایران وجود ندارد. برای مثال، نمی‌توان هزینه ثبت‌نام ۴۰۰ یورویی مسابقات خارجی را عیناً در ایران اجرا کرد. هزینه‌ها ناگزیر باید با شرایط داخلی متناسب شوند.

حکیم مهر: سوارکاری ایران در چند دهه گذشته چه میزان پیشرفت کرده است؟
من از سال ۱۳۶۵، زمانی که دانشجو بودم، سوارکاری را آغاز کردم و اکنون حدود ۴۰ سال از آن زمان گذشته است. در این مدت، پیشرفت‌های بسیار زیادی در سوارکاری کشور اتفاق افتاده است. بااین‌حال، مسئله این است که الگوها و کشورهای پیشرو نیز هم‌زمان پیشرفت کرده‌اند و به همین دلیل، بخشی از فاصله همچنان حفظ شده است. البته توانسته‌ایم تعدادی از مسائل اصلی خود را برطرف کنیم.

حکیم مهر: اگر اختیار و امکانات لازم را برای اصلاح فوری فقط یک مسئله در سوارکاری استان تهران داشته باشید، کدام مسئله را انتخاب می‌کنید؟
موضوعی که برای من اهمیت ویژه‌ای دارد، حفظ رفاه و سلامت اسب‌هاست که خود یکی از زیرساخت‌های اصلی سوارکاری محسوب می‌شود. در همین چارچوب، مقابله با دوپینگ و جلوگیری از بی‌رحمی و خشونت علیه اسب‌ها را در اولویت قرار می‌دهم. اگر بتوانیم در این زمینه موفق عمل کنیم، گام مثبت و بزرگی برداشته‌ایم.

حکیم مهر: اگر در پایان نکته‌ای باقی مانده است، بفرمایید.
از پایگاه خبری حکیم مهر تشکر می‌کنم که در زمینه موضوعات دامپزشکی اطلاع‌رسانی مؤثری انجام می‌دهد. من خودم کانال تلگرامی حکیم مهر را مرتب دنبال می‌کنم و هر زمان مطالب مرتبطی منتشر شود، آن‌ها را برای همکارانم نیز ارسال می‌کنم.
فعالیت حکیم مهر از این جهت نیز مثبت است که می‌تواند در دامپزشکان انگیزه ایجاد کند. نکته‌ای که همواره به دوستان و آشنایانی که در این زمینه از من سؤال می‌کنند می‌گویم، این است که دامپزشکی طیف بسیار وسیع و نامحدودی از فرصت‌های فعالیت را در بر می‌گیرد.
نباید خودمان را محدود به این تصور کنیم که دامپزشک فقط می‌تواند در حوزه حیوانات کوچک، دام‌های بزرگ یا بخش تولید فعالیت کند. این‌ها تنها بخش‌هایی از حوزه‌های فعالیت دامپزشکی هستند. یک دامپزشک می‌تواند فعالیت‌های بسیار گسترده‌ای داشته باشد؛ همان‌گونه که من وارد حوزه سوارکاری شدم، مسیرهای مختلف آن را طی کردم و تا این مرحله پیش رفتم.

حکیم مهر: ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.