دانشجویان پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی در شرایط مشخص امکان انتقال از دانشگاه‌های خارج به داخل ایران را دارند، اما برای دانشجویان دامپزشکی چنین مسیر مشخص و مصوبی وجود ندارد

حکیم مهر- دکتر پربسا قلوبی - فعال حوزه دانشجویی: بطور کلی انتقالی و جابه جایی دانشجویان دامپزشکی خارج و داخل کشور همواره چالش بزرگی برای علاقمندان به این مسیر بوده است،مسیر انتقال دانشجویان پزشکی دندانپزشکی و داروسازی بسیار مشخص تر و همراه با ضوابط دقیق تری می باشد و این درحالی است که سازوکار قابل استنادی برای دانشجویان دامپزشکی وجود ندارد .

از آنجایی که وضعیت غیر قابل پیش بینی اقتصادی فشار فراوانی را برای ساکنین داخل ایران به همراه داشته است، به دنبال آن تامین هزینه های تحصیل فرزندان در خارج از کشور توسط خانواده هایی که در ایران ساکن هستند و کسب درآمد می کنند بسیار سخت تر و نگران کننده خواهد بود.
خانواده ای که تصمیم به براورده کردن رویای فرزندش با دلار حدود سی هزار تومن گرفته بود، اکنون با افزایش نرخ ارز و تورم n درصدی و وضعیت بی ثبات دلار چگونه امکان تامین دارد؟

«درسا» دانشجوی اسبق پزشکی اوکراین (دانشجوی انتقال یافته به ایران) می گوید: زمانی که دلار در سال ۹۷ در عرض چند ماه چند برابر شد، به چشم خود دیدم که یکی از اعضای پانسیون ما بعد از تماسی که با خانواده اش داشت تصمیم به خودکشی گرفت. رویای از دست رفته ی او به خاطر خبری بود که والدینش در تماس آخر گفته بودند: «عزیزم، با این اتفاق اخیر ما دیگر قادر به تامین هزینه های تحصیل نخواهیم بود و احتمالا مجبوری به زودی به ایران برگردی.»

مبحث فشار افتصادی و تورم های جاری در کشور  از بزرگترین چالش های مطرح شده برای دانشجویان هموطن در خارج از کشور است و می توان آن را بزرگترین علت تمایل به بازگشت برای این قبیل دانشجویان دانست. همچنین میل به زندگی و خدمت در کشور و زادگاه خود و یا عشق به زندگی با خانواده، علت های قانع کننده ای برای انتخاب مسیر بازگشت خواهد بود.

اما اگر این تصمیم را دانشجوی دامپزشکی بگیرد، آیا همانقدری که دانشجوی پزشکی و سایر رشته های دکتری حرفه ای در ایران حمایت می شوند، مورد استقبال قرار می گیرد؟ و آیا مسیر از پیش تعیین شده ای برای بازگشت وجود دارد؟

«صبا» دانشجوی دامپزشکی ترم هفت از گرجستان می گوید؛
ما حتی برای انتقال به کشور خودمان نمیدانیم باید به کدوم ارگان درخواست بدهیم و پروسه ی تطبیق به چه شکل خواهد بود؟چند تن از هم کلاسی هایم این مسیر را پیش گرفتند اما از طریق اشناهای مهم و معتبر خود از راهی نامشخص ! حتی وقتی جویا شدیم که این مسیر به چه شکل خواهد بود جوابی ندادند و شاید اجازه ندارند که اطلاعاتی فاش کنند.

این ابهام باعث شده بسیاری از دانشجویان به جای طی کردن یک فرآیند شفاف و برابر، ناچار به اتکا بر ارتباطات شخصی یا شنیده‌های غیررسمی شوند؛ موضوعی که با اصول عدالت آموزشی و شفافیت اداری همخوانی ندارد.

به نقش احتمالی وزارت علوم و بهداشت، دانشگاه های دامپزشکی و یا کدامین نهاد مسئول باید اشاره شود؟ نبود آیین نامه ی قابل انتشار و یا دسترسی برای این دانشجویان به چه علت است؟ چرایی ابهام این مسیر را چه کسی پاسخگوست؟

راهکارهای احتمالی

- شاید بهتر باشد که شرایطی فراهم شود تا افراد علاقمند به تحصیل در رشته ی دامپزشکی، ضمن حفظ ظرفیت پذیرش دامپزشک برای کشور، درصورت علاقمندی به این رشته و عدم موفقیت به قبولی در واحدهای سراسری یا آزاد، به واحدهای پردیس یا بین الملل وارد شوند. در این حالت احتمالا فرد مجبور به ترک خاک خود نبوده و هزینه های احتمالی با درصد کمتری در کشور خودش پرداخت خواهد شد.

- اعلام دانشگاه های مورد تایید از نظر وزارت علوم ایران در خارج از کشور برای دانشجویان  علاقمند به بازگشت پس از پایان تحصیل.

- اعلام همکاری دانشگاه های داخلی برای جذب دانشجوهای متمایل به بازگشت و تطبیق حین تحصیل، خود می تواند مسیر را واضح تر و راه را هموارتر کند.

- ایجاد سامانه ای دقیق برای پاسخگویی، انتشار و اعلام آیین نامه ی مصوب، بررسی شرایط و امکان تطبیق، و انتشار رسمی تجربه های موفق در این زمینه.

ابهام پاسخ مناسبی برای آینده ی دانشجو نیست!

با تعیین شرایط لازم برای مسیر مطرح شده، حداقل می توانیم تا حدودی دانشجویان را از بلاتکلیفی نجات داده همچنین مانع انصراف احتمالی آنها و به چالش کشیده شدن رویا و آینده ی پیش رو و یا از دست رفتن همیشگی نیروی مستعد به همراه اتلاف وقت و هزینه های گزاف شویم. این مطالبه نیز درخواست امتیاز ویژه برای دانشجویان دامپزشکی نیست، بلکه شفافیت عدالت آموزشی و درخواست قوانین برای کسانی است که تصمیم به بازگشت برای ادامه ی تحصیل در کشور خود می گیرند.