حکیم مهر- دکتر حسین صالحی: «سرتیپ جهانگیر اشیدری» در سال ۱۲۹۹ در شهر کرمان دیده به جهان گشود و پس از طی دوران کودکی در سال ۱۳۰۷ به دبستان و در سال ۱۳۱۳ به دبیرستان و در سال ۱۳۱۷ به دانشکده دامپزشکی (دانشکده ابتدا در کرج و در سال ۱۳۱۸ به تهران منتقل گردید) وارد و به تحصیل پرداخت.
در سال ۱۳۲۱ پس از دریافت دانشنامه، برای انجام خدمت زیر پرچم به گردان سوار کرمان روانه و مسئولیت دامپزشکی پادگان سرآسیاب و سرپرستی دامپزشکی لشگر را نیز بر عهده داشت. پس از پایان یافتن خدمت زیر پرچم به تهران عزیمت و به طور داوطلبانه با درجه ستوانیکمی داوطلب استخدام شده و به کرمان مراجعت نمود. وی درجات مختلف را در ارتش طی نمود و در تاریخ ۱۳۴۵/۹/۲۹ به درجه سرتیپی مفتخر گردید. ایشان مشاغل متعددی را در ارتش عهده‌دار بودند.
همچنین ایشان مشاغل دیگری را نیز از قبیل مدیر عامل فروشگاه‌های تعاونی سیرجان و ورامین، سرپرستی کاروان دوچرخه‌سواری سیرجان و بندرعباس، ریاست کشتارگاه دام تهران، عضویت در شورای عالی دامپروری کل کشور، بنگاه رازی حصارک، کمیته فنی دامداری ارتش و شورای عالی کانون سوارکاران را در کارنامه‌ی کاری خود عهده‌دار بودند.
ایشان در کنگره‌های ملی و بین‌المللی دامپزشکی شرکت نمود که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به کنگره بین‌المللی دامپزشکی پاریس (تیرماه ۱۳۴۶) و هفدهمین کنگره دامپزشکی در آلمان غربی (ویسبادن مهر ماه ۱۳۴۷) اشاره نمود.
از آثاری که از ایشان به یادگار مانده است، می‌توان به تاریخچه دامپزشکی در ارتش، اصلاح نژاد و پرورش اسب، اسب در فرهنگ باستان ایران، آشنایی دنیای جانوران و شگفتی‌های آنان و کتاب ماندگار تاریخچه اداره دامپزشکی و کنترل کیفی مواد غذایی نیروی زمینی ارتش اشاره کرد.
وی پس از بازنشستگی به مطالعه علوم دینی زرتشتی پرداخت و در سال ۱۳۶۰ از سوی انجمن موبدان به عنوان موبد برگزیده شد و چندین دوره عضو انجمن زرتشتیان بود و پس از درگذشت «رستم شهرزادی» رئیس انجمن موبدان شد. ایشان در اول آبان ماه ۱۳۸۳ در بیمارستان مهر تهران ذیذه از جهان فرو بست.
چه بزرگانی در دامپزشکی داشتیم. طرف در اپیدمی اخیر تب برفکی فرمودند: تا بیست روز باید مورد مثبتی دیگه تو مملکت گزارش نشه!!!! 
