می‌پذیرم که آزمون جدید از آزمون‌های سال‌های گذشته دشوارتر خواهد بود/ داوطلبان در شیوه جدید به انتخاب رشته‌های کم‌طرفدار مجبور نمی‌شوند

به نظرم مشکل از فرضی شروع شده که طرح شد چون آزمونهای قبلی قدرت تفکیک نداشتند، پس راه‌ حل منطقیش تجمیعشون و افزایش تعداد دروس هستش.
این رابطه اثبات نشده است.
اگر مشکل قبلی کیفیت سؤال، تکراری بودن و منابع و ضعف روان‌ سنجی یا ظرفیت بسیار پایین رشته‌ ها بوده، آزمون جامع تر هیچ‌ کدوم رو حل نخواهد کرد و حتی فقط سطح دشواری و تورم حجم مطالعه میده.
نسل اول این آزمون نباید تاوان خطاهای ساختار رو بده.
اگر حدود 500 متقاضی برای 13 سیت جراحی داریم قبل از هر چیزی مسئله ظرفیت هستش نه مسئله آزمون.
آزمون جدید که نیومده این ظرفیت رو بیشتر بکنه؟ کرده؟ نکرده؟ فقط نحوه توزیع متقاضیان رو عوض کرده.
قبول داریم که داوطلب الان انتخاب دوم داره. ای مزیت بزرگی هستش"اما" فقط برای کسی که چند رشته را انتخاب میکنه. برای داوطلبی که صرفا جراحی میخواد، ممکنه نتیجه برعکس باشه چرا که آزمون گسترده‌ تر، رقابت گسترده‌ تر و با همان ظرفیت محدود!
خدمتتون سناریویی رو مطرح میکنم تا بره تو مختون
ممکنه کسی رسما مجبور به انتخاب رشته محبوب نباشه، اما وقتی ظرفیت رشته کم طرفدار بسیار محدود هستش، سیستم معرفی شده شما عملا با کمبود ظرفیت بنده خدا رو به انتخاب دوم سوق میده.
دکتر اگر اجباری وجود نداره با هدایت انتخاب وجود نداره یکی نیستش. شما ادعا کردین که این طرح اختیار دانشجو رو بیشتر کرده، باید داده واقعی انتخاب اول و انتخاب نهایی بعد از اجرا منتشر بشه که ندارین

مشکل دیگه انتقال معیار موفقیت از عمق به breadth هستش. اگر داوطلب شما در یک حوزه تخصصی بسیار قوی باشه اما در آزمون جامع از کسی که حافظه و پوشش منابع عمومی بهتری داره امتیاز پایینتری بگیره چی؟
این مدل شما زمانی قابل دفاع هستش که ثابت کنه نمره آزمون جامع، عملکرد آینده رزیدنت رو بهتر از آزمون تخصصی قبلی پیش‌ بینی میکنه، بنده هم به کاندیدهای رزیدنسی جراحی هم تاکید کردم که باید رادیو و داخلی و کلینیکال پاتو بخونند ولی برای آینده کاریشون بوده نه در ستینگ آزمون! چون ثابت نمیتونیم بکنیم که این مدل امتحان موفقه، ظرفیت دانشکده ها یکی نیست.

در ضمن شما کلاس های شبه کنکوری رو تبلیغ میکنید چون هرچه دامنه آزمون وسیع تر بشه وابستگی به کلاس، جزوه، بانک سؤال و زمان آزاد بیشتر میشه. تجربه نشون داده که بخشی از مزیت از دانش واقعی به توانایی تأمین منابع و آمادگی آزمونی منتقل میشه و عدالت آموزشی بهتر نمیشه

مسئله عمده ای از دانشجویان بحث ارزیابی هاست، 50 درصد ارزیابی دانشگاه هم با آزمون متمرکز حل نمیشه. اگر همان دانشگاهی که محل تربیت رزیدنت هستش بخشی از نمره را تعیین میکنه، مسئله بایاس و تعارض منافع و تفاوت استاندارد مصاحبه و.... وحتی ترجیح دانش‌ آموخته داخلی همچنان باقی میمونه.
آمار اینکه حدود نیمی از پذیرفته‌ شدگانِ دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل همان دانشگاه بودند هم به تنهایی نه بایاس رو ثابت میکنه نه رد، دقت داشته باشید که باید نسبت داوطلبان داخلی، رتبه آزمون و سایر متغیرها مشخص باشه.

شما چرا ظرفیت دانشگاه آزاد رو با مقایسه ساده 3 تا 5 نفر دانشگاه تهران با 15 تا 20 نفر یک واحد دیگر قضاوت میکنید؟
اینها چطور میتونه یکی باشه؟
همین اختلاف انقدر بزرگ هستش که باید ممیزی بشه. معیار واقعی باید کیس آموزشی باشه عضو هیئت علمی و تجهیزات و تعداد عملیات ها، نسبت استاد به رزیدس و میزان اکسپوژر هر دستیار باشه.


اگر ظرفیت واقعی آموزش کنترل نشده باشه که نشده، آزمون بهتر فقط افراد را سریعتر وارد برنامه‌ ای میکنه که کیفیتش مشخص نیست

مدل آزمون شما آزمایشی مارکت شده ولی نتیجه همان دوره قطعی هستش. اگر سال اول برای کشف اشکالات هست، نباید اولین cohort تمام ریسک خطای طراحی را بپردازد. باید قبل از آزمون مشخص شود سؤال معیوب آزمون شما چگونه حذف میشود، اعتراض دانشجو چطور بررسی میشه و از همه مهمتر چه شاخصی باعث اصلاح مدل در آینده خواهد شد؟

بخشنامه ها رو هم لطفا منتشر کنید تا تصویر تصمیم‌گیری واضح تر شود

اصلا هر چی که سازمان سنجش و شما اساتید دانشگاه میگین درست
، فقط اینکه الان بیان برا اساتید دانشگاه هم امتحان بزارن سالیانه از بقیه دروس دستیاری ازشون امتحان بگیرن هر کی حد نصاب نیاورد اخراج کنند بقیه که شایسته هستند بیان سرجاشون، مثال از استاد آبزیان بیان داخلی دام بزرگ بپرسند ببینیم چی بلدن، بابا کم با روان دانشجویان بازی کنید، من مصاحبه رفتم دانشگاه چمران استادش تو چشماش نگاه کرد رک دراومد گفت من دانشجوی خودمو روش ۶ساله شناخت دارم اونو میخوام بگیرم برا تخصص، منی که رتبه ۶ بودم رد شدم و رتبه ۱۱ قبول کردند ، اگه راست میگین مصاحبه را بردارین

بگین عزیز دردونه‌های دانشگاه خودتون رو به زور می‌خواین بفرستین تخصص
بهانه الکی نیارین

عمومیش خیری نداشت و نداره چه برسه به تخصصش

این کارها فقط در جهت ایجاد هرج و مرج برای باز کردن فرصت های رانت جدیده. اگر راست میگید مثل پزشکی مصاحبه و زبان رو بردارید و فقط ملاک رو آزمون قرار بدید.

متاسفم براتون با کارهای نسنجیده

هیچ نظارتی بر جذب دانشجوی دوره تخصص حداقل در دانشگاه آزاد وجود ندارد. با یک استادیار ۱۰ تا رزیدنت می گیرند و بیشتر.

چرا آزمون جامع پیش درمانگاهی و آزمون بورد رو برا کلیه دانشجویان دانشگاه های دولتی و آزاد به صورت یکپارچه و سراسری برگزار نمیکنید؟بعضی دانشگاه ها سوالات سخت طرح میکنند تا با رد شدن دانشجو،منفعت مالی نصیب دانشگاه شود،همچنین شنیده شده که در برخی دانشگاه ها سوالات آزمون جامع پیش درمانگاهی و آزمون بورد تخصصی
لذا خواستار برگزاری یکپارچه و سراسری آزمون های مذکور مانند وزارت بهداشت در راستای عدالت آموزشی هستیم

ظرفیت مندرج در دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری از سال 1402 به بعد،صرفا به صورت ظاهری کاهش یافته و در اصل کاهش ظرفیتی رخ نداده،به عنوان مثال ظرفیت یک رشته محل در دفترچه 20 نفر درج شده اما پس از اعلام نتایج کنکور سراسری،تعداد داوطلبانی که جهت ثبت نام به دانشگاه محل قبولی مراجعه میکنند،بسیار بیشتر از عددی است که در دفترچه انتخاب رشته درج شده است! رئیس سابق کارگروه تخصصی دامپزشکی وزارت علوم و مدیر کل سابق دفتر گسترش آموزش عالی وزارت علوم که خودشون از اساتید دامپزشکی دانشگاه تهران هستند،از این موضوع به عنوان دستاورد مهمی در آموزش دامپزشکی یاد کردند! دستاوردی که صرفا روی کاغذ است و در عمل اجرا نمیشود!

چرا مرحله تکمیل ظرفیت را حذف کردید تا دانشگاه آزاد با استدلال ریزش داوطلب،اقدام به افزایش ظرفیت پذیرش کند؟از طرفی با حذف تکمیل ظرفیت،یک سال از عمر داوطلبان باید پشت آزمون سپری شود،همچنین کمک فراوانی به موسسات کمک آموزشی است

چرا وزارت بهداشت امکان نظارت مستقیم و حاکمیتی روی دانشگاه آزاد داره اما شما(وزارت علوم)این امکان رو ندارید؟! لطفاً پاسخگو باشید

غیر منطقی بودن این تصمیم اصلا قابل توضیح دادن نیست. واقعا یک سال زندگی داوطلب بخاطر تصمیمات اشتباه این عزیزران از دست میره. امیدوارم هنوز که وقت دارند ازمون رو به شیوه قبل برگزار کنند.

اصلا مطرح نکردید که چرا فردی که تمام رزومه تحصیلیش بر فرض برای جراحی جمع شده چرا باید شانسی در مصاحبه برای رشته داخلی دام کوچک که هیچ رزومه ای براش نداره داشته باشه؟! چه خوش خیال

این شیوه آزمون گرفتن فقط سال های جوانی ما داوطلبان را میگیرد و شما با این نحوه آزمون گرفتن دارید میگویید که به عنوان دامپزشک عمومی ما را قبول ندارید.خب چه کاری بود کنکور سراسری تخصص را به جای دامپزشکان عمومی برای بچه های دوازدهمی میگذاشتید و خود را راحت میکردید
بعد آنهایی که میگویند پزشکی هم اینطوریه اولا پزشکی مصاحبه اش ۵۰ درصد امتیاز ندارد و اینکه پزشکان فقط یک موجود زنده را مطالعه میکنند و آن هم انسان هست ولی ما داوطلبان که مدرک دکتری عمومی دامپزشکی را داریم و تا سطحی به علوم همه حیواناتی که در دانشگاه تدریس میشود تسلط داریم(وگرنه اصلا مدرک نداشتیم) ولی می‌خواهیم خود را از لحاظ علمی در حیوانی که علاقه داریم ارتقا بدهیم.مثلا دواطلب دستیاری طب پرندگان چرا باید منابع سنگین و زمان بر بیماری های دام بزرگ و کوچک را امتحان بدهد؟این دامپزشک تا حدی که ضروری بوده و به عنوان دامپزشک عمومی این دروس را بلد است چرا باید به صورت تخصصی آنها را مطالعه کند هم وقتش میرود و هم مورد علاقه اش نیست و خواندن آنها به صورت تخصصی برایش دشوار تر است
من به عنوان دامپزشک دکتری عمومی و داوطلب کنکور تخصص به این شیوه آزمون گرفتن اعتراض دارم

متأسفم برای این طرز تفکر. واقعاً چه زمانی دامپزشکی شبیه پزشکی بوده که حالا قرار است آزمون تخصص آن را هم شبیه پزشکی کنیم؟

کسی که دکترای حرفه‌ای دامپزشکی دارد و می‌خواهد وارد دوره تخصص شود، طبیعتاً یک تخصص مشخص را انتخاب کرده؛ نه اینکه قرار باشد دوباره از تمام مباحثی که در دوره عمومی گذرانده، به یک اندازه آزمون بدهد. اگر قرار بود همه این دروس همچنان ملاک اصلی باشند، اصلاً فلسفه انتخاب تخصص چه می‌شد؟

واقعاً آدم گاهی فکر می‌کند شرکت در آزمون تطبیق مدرک، شرافت و منطقی بیشتر از چنین آزمون‌هایی دارد؛ آزمونی که تازه بخش کتبی آن فقط ۵۰ درصد سهم دارد و ۵۰ درصد دیگر به مصاحبه و نظر اساتید محترم واگذار شده است. نتیجه چنین سیستمی هم چیزی جز ایجاد زمینه برای سلیقه‌ای شدن پذیرش و تضییع حق بسیاری از داوطلبان نیست.

از طرف دیگر، اگر قرار است زبان را هم در نظر بگیریم، دامپزشکی یک درس زبان تخصصی هم در ساختار آزمون خود دارد؛ در حالی که شرایط پزشکی دقیقاً مشابه آن نیست.

اگر واقعاً قرار است دامپزشکی را از هر نظر شبیه پزشکی کنیم، چرا فقط آن بخش‌هایی را انتخاب می‌کنید که به نفع این تغییر است؟ اگر قرار است الگوبرداری شود، باید تمام جوانب آزمون، شیوه پذیرش و معیارهای ارزیابی نیز عادلانه و شفاف باشد، نه اینکه فقط بخشی از ساختار پزشکی انتخاب شود و نتیجه‌اش فشار بیشتر بر داوطلبان باشد.

در نهایت واقعاً این سؤال مطرح است که هدف از چنین تغییراتی چیست؟ آیا قرار است یک نظام عادلانه‌تر ایجاد شود، یا قرار است راه برای ورود افراد خاص و «سوگلی‌های» عده‌ای هموارتر شود؟

داوطلبان حق دارند بدانند بر اساس چه معیارهایی قرار است آینده تحصیلی و شغلی‌شان تعیین شود. آزمون تخصص باید شفاف، استاندارد با تخصص مورد نظر و عادلانه باشد؛ نه سیستمی که بخش قابل‌توجهی از سرنوشت افراد را به سلیقه افراد واگذار کند.

در پایان می رسیم به اینکه بهترین روش مصاحبه حضوری با حضور حداقل ۵ یا ۷ استاد (( رای اکثریت )) و اگر در مورد ۱۳ نفر به شک و تردید افتادند که خیلی بعید است قرعه کشی و یا شیر یا خط جواب می دهد.