کد خبر: ۸۷۲۰۶
تعداد نظرات: ۴ نظر
روابط عمومی سازمان نظام دامپزشکی کشور:

پیام ریاست سازمان نظام دامپزشکی کشور به مناسب فرارسیدن ۱۴ مهر ماه روز ملی دامپزشکی

«دکتر عباسعلی مطلبی» در این پیام افزود: باور داریم جامعه‌ای که خواهان سلامت پایدار، امنیت غذایی مطمئن، تولید سالم و توسعه متوازن است، ناگزیر باید جایگاه دامپزشکی را به‌درستی بشناسد، قدر بداند و برای تقویت آن سرمایه‌گذاری کند...

حکیم مهر: ریاست سازمان  نظام دامپزشکی کشور به مناسب فرارسیدن ۱۴ مهر ماه روز ملی دامپزشکی پیامی صادر نمود.

به گزارش حکیم مهر به نقل از روابط عمومی سازمان نظام دامپزشکی، متن این پیام به شرح زیر است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

چهاردهم مهرماه، «روز ملی دامپزشکی»، فرصتی ارزشمند برای پاسداشت تلاش‌های جامعه‌ای علمی، مسئولیت‌پذیر و پرتلاش است که بخش بزرگی از مأموریت خود را دور از نگاه عمومی، اما در متن زندگی، سلامت و امنیت جامعه به انجام می‌رساند.

دامپزشکی امروز، فراتر از درمان بیماری‌های حیوانات، یکی از ارکان مهم نظام سلامت، امنیت غذایی و صیانت از سرمایه‌های انسانی و اقتصادی کشور است. از نخستین حلقه‌های تولید در مزارع و واحدهای پرورش دام، طیور و آبزیان تا نظارت بر سلامت فرآورده‌های خام دامی و زنجیره تأمین غذا؛ از پیشگیری، تشخیص و کنترل بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان تا فعالیت در آزمایشگاه‌ها، مراکز درمانی، داروخانه‌ها، صنایع دارویی و غذایی، مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی حضور دارد؛ و ردپای دانش، مسئولیت و تعهد جامعه دامپزشکی در بسیاری از عرصه‌های حیاتی کشور دیده می‌شود.

بخش قابل توجهی از این خدمات، شاید هرگز در معرض دید مستقیم مردم قرار نگیرد؛ اما حاصل آن هر روز در سلامت سفره خانواده‌ها، کاهش خطر انتقال بیماری‌ها، پایداری تولید، حمایت از سرمایه‌های دامی کشور، ارتقای بهداشت عمومی و اطمینان از سلامت بخشی از زنجیره غذایی جامعه متجلی است. چه بسیار مخاطراتی که پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، با دانش، مراقبت و مداخله به‌موقع فعالان این حوزه مهار می‌شوند و چه بسیار تلاش‌هایی که بی‌هیاهو، اما با مسئولیتی سنگین، شبانه‌روز در سراسر کشور ادامه دارند.

امروز وظیفه خود می‌دانم از یکایک اعضای خانواده بزرگ دامپزشکی کشور؛ از بیش از ۴۵ هزار عضو فرهیخته سازمان نظام دامپزشکی، دامپزشکان، سایر رده‌های حرفه‌ای دامپزشکی، مسئولان فنی و بهداشتی، همکاران فعال در مراکز درمانی و بیمارستان‌های دامپزشکی، درمانگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها، داروخانه‌ها، مراکز مایه‌کوبی، مراکز تولید و پرورش و صنایع وابسته، همچنین پژوهشگران، استادان و اعضای هیأت علمی، دانشجویان و نسل جوان این حرفه و تمامی همکاران پرتلاش بخش‌های دولتی و خصوصی که با دانش، تخصص و احساس مسئولیت در خدمت سلامت جامعه و توسعه کشور هستند، صمیمانه قدردانی کنم.

به‌ویژه باید از همکارانی یاد کرد که در دورترین نقاط کشور، در واحدهای تولیدی، مناطق روستایی و عشایری، در شرایط دشوار اقلیمی، در مواجهه با بیماری‌های واگیر و قابل انتقال بین انسان و حیوان، در مأموریت‌های نظارتی و بهداشتی و در شرایط اضطراری، مسئولانه در میدان حضور دارند. آنان بخشی از خط مقدم حفاظت از سلامت و امنیت غذایی کشور هستند؛ خط مقدمی که شاید کمتر دیده شود، اما آثار حضور آن برای جامعه انکارناپذیر است.

همچنین شایسته است از نقش ارزشمند همکاران بخش خصوصی دامپزشکی یاد کنم؛ مجموعه‌ای گسترده از متخصصان و فعالان حرفه‌ای که بخش مهمی از خدمات تخصصی، درمانی، تشخیصی، پیشگیرانه، نظارتی و بهداشتی کشور را بر عهده دارند و حضور آنان، در کنار همکاران بخش دولتی، ظرفیت بزرگی برای ارتقای نظام سلامت و امنیت غذایی ایران به شمار می‌رود.

سازمان نظام دامپزشکی جمهوری اسلامی ایران نیز خود را موظف می‌داند با صیانت از شأن و جایگاه حرفه‌ای اعضا، حمایت از حقوق صنفی و حرفه‌ای آنان، کمک به توسعه دانش و مهارت‌های تخصصی، تقویت استانداردهای حرفه‌ای و پیگیری مطالبات جامعه دامپزشکی، زمینه‌ای شایسته‌تر برای ایفای این مسئولیت بزرگ فراهم سازد.

باور داریم جامعه‌ای که خواهان سلامت پایدار، امنیت غذایی مطمئن، تولید سالم و توسعه متوازن است، ناگزیر باید جایگاه دامپزشکی را به‌درستی بشناسد، قدر بداند و برای تقویت آن سرمایه‌گذاری کند. آینده سلامت در جهان، بیش از هر زمان دیگری بر پیوند سلامت انسان، حیوان و محیط‌زیست، با رویکرد سلامت واحد استوار است و جامعه دامپزشکی در تحقق این نگرش یکپارچه، مسئولیتی بزرگ و نقشی بی‌بدیل بر عهده دارد.

در سالی که روز ملی دامپزشکی را با شعار زیبای «دامپزشکی؛ حافظ سلامت و امنیت غذایی» گرامی می‌داریم، این مناسبت را به همه اعضای خانواده بزرگ دامپزشکی ایران تبریک عرض می‌کنم و در برابر دانش، تعهد، صبوری و تلاش‌های ارزشمند آنان سر تعظیم فرود می‌آورم.

امیدوارم با همدلی و همراهی همه ارکان این حرفه، شاهد ارتقای روزافزون جایگاه دامپزشکی، بهبود شرایط فعالیت همکاران، افزایش نقش‌آفرینی جامعه علمی و حرفه‌ای این حوزه در تصمیم‌سازی‌های کلان کشور و شناساندن هرچه بیشتر خدمات گسترده و ارزشمند دامپزشکی به جامعه باشیم.

برای همه همکاران گرانقدر، استادان، پژوهشگران، دانشجویان و فعالان خانواده بزرگ دامپزشکی ایران، عزت، سلامتی، سربلندی و توفیق روزافزون آرزومندم.

چهاردهم مهر، روز ملی دامپزشکی گرامی باد.

دکتر عباسعلی مطلبی

رئیس سازمان نظام دامپزشکی جمهوری اسلامی ایران

 

انتشار یافته: ۴
در انتظار بررسی:
غیر قابل انتشار:
ناشناس
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۲۰:۴۴ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۲
0
4
دوست ندارم پیام را بخوانم. خسته شدیم از شعارهای بدون عمل تیم های بازنشسته. هیچ شوقی بابت فرا رسیدن روز دامپزشکی ندارم
پاسخ ها
ناشناس
| Iran (Islamic Republic of) |
۱۹:۲۵ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۳
می دانند 14 ام روز دامپزشکی است و در روز دیگری پیام می دهند؟
یک دامپزشک
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۲۳:۱۱ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۳
0
2
این پیام را که می‌خوانم، بیش از هر چیز یک سؤال اساسی برایم ایجاد می‌شود:

اگر قرار است سازمان نظام دامپزشکی صرفاً در روز دامپزشکی از شأن و جایگاه دامپزشکان سخن بگوید، پس فلسفه وجودی این سازمان چیست؟

سازمانی که قرار بوده حافظ شأن حرفه‌ای، مدافع حقوق صنفی و حرفه‌ای اعضا و نماینده واقعی جامعه دامپزشکی باشد، باید در سخت‌ترین روزهای حرفه در کنار اعضایش دیده شود؛ نه اینکه سالی یک‌بار با ادبیاتی فاخر از «صیانت»، «حمایت»، «کرامت»، «مطالبات» و «جایگاه دامپزشکی» سخن بگوید.

جامعه دامپزشکی دیگر با واژه‌ها قانع نمی‌شود؛ کارنامه می‌خواهد.

اگر سازمان نظام دامپزشکی مدعی دفاع از حقوق بیش از ۴۵ هزار عضو است، بسیار ساده است: عملکرد خود را روی میز بگذارد و نشان دهد در برابر کدام تصمیمات آسیب‌زا ایستاده، کدام مطالبه صنفی را به نتیجه رسانده، از کدام عضو در برابر ساختارهای قدرتمند دفاع کرده، برای امنیت شغلی بخش خصوصی چه کرده و در تصمیم‌سازی‌های کلان دامپزشکی کشور چه میزان نقش واقعی و مؤثر داشته است.

چون واقعیت این است که برای بسیاری از فعالان بخش خصوصی، سازمان نظام دامپزشکی بیش از آنکه «سنگر دفاع از حقوق صنفی» به نظر برسد، به سازمانی تبدیل شده که اعضا از آن انتظار دارند *حداقل مانع ایجاد مشکل جدید برایشان باشد.*

و این یک فاجعه برای فلسفه وجودی چنین سازمانی است.

سازمان نظام دامپزشکی اگر قرار است فقط پروانه صادر کند، حق عضویت بگیرد، امور اداری انجام دهد، دوره برگزار کند و در مناسبت‌های مختلف پیام تبریک صادر کند، باید یک سؤال جدی را با خود مطرح کند:

آیا برای انجام این امور، اساساً به چنین سازمانی با این ادعای بزرگ «نمایندگی جامعه دامپزشکی» نیاز داریم؟

نمایندگی صنفی یعنی وقتی منافع اعضا در خطر است، سازمان هزینه بدهد، موضع بگیرد و بایستد؛ حتی اگر ایستادن هزینه داشته باشد.

نمایندگی صنفی یعنی صدای اعضا بودن، نه تکرار ادبیات مدیران.

نمایندگی صنفی یعنی مطالبه‌گری از دولت، نه صرفاً تعامل با دولت.

نمایندگی صنفی یعنی پاسخگویی به اعضا، نه فقط پاسخگویی در برابر ساختار اداری.

و مهم‌تر از همه، نمایندگی صنفی یعنی اعضا احساس کنند سازمان متعلق به آنهاست؛ نه اینکه آنها احساس کنند صرفاً مخاطب سازمان هستند.

من بعد از سال‌ها فعالیت در این حرفه، دیگر نمی‌توانم این فاصله میان شعار و واقعیت را نادیده بگیرم.

صریح و بدون تعارف می‌گویم: دیگر نه اطمینانی به نظام دامپزشکی دارم و نه اعتمادی به روسای انتصابی آن.

این حرف حاصل عصبانیت لحظه‌ای یا مخالفت با یک فرد نیست؛ حاصل سال‌ها تجربه و مشاهده عملکرد این ساختار است.

اتفاقاً مسئله دقیقاً همین‌جاست: چرا اعضای سازمان نباید در انتخاب مستقیم رئیس و مدیران اصلی سازمان نقش تعیین‌کننده داشته باشند؟

وقتی رئیس سازمان مستقیماً حاصل انتخاب بدنه واقعی و حرفه‌ای اعضا نباشد، طبیعی است که دیر یا زود فاصله میان «نمایندگی جامعه دامپزشکی» و «مدیریت سازمان» ایجاد شود.

جامعه‌ای با ده‌ها هزار عضو متخصص، چگونه باید بپذیرد که برای مهم‌ترین نهاد صنفی خود، نقش واقعی و تعیین‌کننده‌ای در انتخاب رأس مدیریتی نداشته باشد و سپس همان مدیریت از «نمایندگی جامعه دامپزشکی» سخن بگوید؟

این تناقض را دیگر نمی‌توان با پیام تبریک روز دامپزشکی پنهان کرد.

دامپزشکان به سخنرانی درباره شأن حرفه‌ای نیاز ندارند؛ شأن حرفه‌ای را در رفتار سازمان با خودشان می‌خواهند.

به حمایت واقعی نیاز دارند، نه حمایت در متن پیام.

به نماینده مستقل نیاز دارند، نه مدیری که صرفاً در چارچوب ساختار موجود حرکت کند.

به پاسخگویی نیاز دارند، نه جملات زیبا.

و به سازمانی نیاز دارند که هنگام برخورد منافع دولت و اعضای بخش خصوصی، بتواند صریحاً بگوید:

«من نماینده اعضای خود هستم و از حقوق حرفه‌ای آنان دفاع می‌کنم.»

چهاردهم مهر برای من دیگر صرفاً روز انتشار پیام‌های تبریک نیست.

این روز می‌تواند فرصتی باشد برای یک سؤال بسیار جدی:

اگر سازمان نظام دامپزشکی نتواند از حقوق حرفه‌ای و صنفی اعضای خود دفاع کند، اگر نتواند اعتماد آنان را جلب کند و اگر نتواند نمایندگی واقعی آنان را در ساختار تصمیم‌گیری کشور بر عهده بگیرد، فلسفه وجودی آن دقیقاً چیست؟

جامعه دامپزشکی بیش از «تکریم در کلام» به *قدرت دفاع در عمل* نیاز دارد.

و اگر قرار است این سازمان واقعاً خانه ۴۵ هزار عضو خود باشد، باید یک‌بار برای همیشه از خود اعضا بپرسد:

*آیا واقعاً ما را نمایندگی می‌کنید؟*

چون امروز برای بسیاری از ما، پاسخ این سؤال دیگر بدیهی نیست.
سیاهپوش
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۱۳:۱۴ - ۱۴۰۵/۰۷/۱۴
0
1
فقط دعوتنامه در این روز برای شما ارسال می گردد برای شرکت در مراسم روز دامپزشکی چون احتیاج به سیاهی لشکردارند . وگرنه روزهای دیگر در مراجعه به به نظام دامپزشکی اصلا تورا بااینکه همکار قدیمی بودی نمیشناسندت!!
نظر شما
(به حروف کوچک و بزرگ حساس نیست)
captcha
ادامه