تلاش برای ابلاغ شیوه‌نامه بازنگری‌شده آموزش مسئولان فنی و پروانه‌های حرفه‌ای ظرف یک ماه آینده

اصولا قدمایی که بر میدارن در جهت سخت تر کردن شرایط برای دامپزشک هاست ای کاش این جدیت رو در احقاق حق مسُولان فنی هم داشتند

شما اول وضعیت معیشتی مسئول فنی رو درست کنید مابقی خودش درست میشه

جناب دکتر مطلبی. عزیز سه استپ قبل اون
1،حقوق مسئول فنی از طریق نظام پرداخت شه. که دامپزشک باقدرت آموزشی که مد نظر شماست در. واحد. پیاده کنه ، وگرنه هیچ کمکی به اهداف بهداشتی مد نظر نمیکنه
2، نظام از حالت کسب در آمد از اعضا ، دریافت حق کارشناسی غیر متعارف خارج بشه ، بابت پروانه اعضا ، چه مبالغ سنگینی گرفته میشه
3، رتبه بندی فارغ التحصیل و مسئول فنی انجام بشه و برای برخی مسئولیت های فنی سابقه و رتبه لحاظ بشه ، نه اینکه یه تازه فارغ التحصیل با همچین آموزش هایی که بیشتر کسب درآمد بیشتر برای نظام و سود بردن بعضی افراد طراحی میشه ، بیاد همچین جایی رو با روابط اشغال کنه
4، نظام برای کل نقش آفرینان باز طراحی بشه ، وظایف تفکیک و تقسیم بشه ، همه مقاطع دارای ارزش فنی بشه ، و کلیات به شکلی نباشه که بعضی پایه های دامپزشکی فقط حق عضویت بدن که سیاه لشگر نظام تو انتخابات بشه
5 مجمع کشوری از تمام مقاطع بشه نه با نظر جنابعالی ، تک بعدی بشه یادتون باشه نظام دامپزشکی نباید انجمن برخی مقاطع بشه
می بینید بازهم :
خانه از پای بست ویران است
خواججججه در فکر ایوان است
یا علی مددی

اونوقت راجب عدم بیمه و حقوق کم دادن نظری ندارید؟
راجب برخورد اداره در برابر کارفرما چی؟....

باز هم وعده، باز هم کار کارشناسی، باز هم تفاهم با سازمان دامپزشکی کشور و باز هم امیدواری به ابلاغ شیوه‌نامه‌ای در آینده‌ای نامعلوم! گویی مأموریت اصلی سازمان نظام دامپزشکی نه حل مشکلات اعضا، بلکه مدیریت دائمیِ انتظار و تولید خبر درباره تصمیم‌هایی است که هنوز گرفته نشده‌اند!
آقای رئیس! از توانمندسازی نیروی انسانی و اهمیت آموزش و بازآموزی می‌گویید؛ اما سؤال اساسی این است: چه کسی قرار است از توان حرفه‌ای، امنیت شغلی، درآمد و استقلال دامپزشکان بخش خصوصی دفاع کند؟ دامپزشکانی که سال‌ها تجربه اندوخته‌اند، هزینه فعالیت حرفه‌ای پرداخته‌اند و در شرایط دشوار اقتصادی برای ادامه کار تلاش می‌کنند، دقیقاً چه سهمی از توجه و حمایت سازمانی دارند که با حق عضویت همین افراد اداره می‌شود؟
مشکل اینجاست که سازمان نظام دامپزشکی، به‌جای آنکه نماینده بخش خصوصی در برابر دولت باشد، در عمل بیش از آنکه صدای مستقل اعضای خود به گوش دولت برساند، به نماینده بخش دولتی در میان بخش خصوصی شباهت پیدا کرده است. نهادی که فلسفه وجودی‌اش باید دفاع از حقوق حرفه‌ای و صنفی دامپزشکان باشد، نباید نقش خود را به صدور و تمدید پروانه، برگزاری دوره‌های آموزشی و پیگیری تفاهم‌نامه‌ها تقلیل دهد؛ آن هم در شرایطی که وضعیت اشتغال، درآمد و امنیت شغلی بسیاری از فعالان این حرفه روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.
سال‌هاست به‌جای سامان‌دهی واقعی بخش خصوصی، شاهد سیاست‌هایی هستیم که نتیجه آن می‌تواند رهاسازی بازار، تشدید رقابت ناسالم و بی‌توجهی به ظرفیت واقعی اشتغال و تجربه حرفه‌ای شاغلان باشد. اگر قرار است هر روز بر الزامات و محدودیت‌های حرفه‌ای افزوده شود، در مقابل، چه حمایت ملموس و چه دفاع مؤثری از حقوق دامپزشکان صورت گرفته است؟ آیا سازمان در برابر تصمیم‌هایی که معیشت و آینده شغلی اعضایش را تحت تأثیر قرار می‌دهد، واقعاً قدرت چانه‌زنی و استقلال دارد؟
و اما درباره این خبر؛ وقتی رئیس سازمان هنوز نمی‌تواند تاریخ قطعی ابلاغ یک شیوه‌نامه را اعلام کند و همه‌چیز را به تفاهم با سازمان دامپزشکی کشور موکول می‌کند، این پرسش جدی مطرح می‌شود که استقلال سازمان نظام دامپزشکی دقیقاً در کجا معنا پیدا می‌کند؟ تعامل با دستگاه دولتی ضروری است، اما تعامل با وابستگی و انفعال تفاوت دارد. سازمان صنفی باید بتواند با استدلال کارشناسی، مطالبه‌گری و دفاع قاطع از حقوق اعضای خود، در تصمیم‌سازی‌ها اثرگذار باشد؛ نه اینکه سرنوشت امور صنفی را صرفاً به موافقت و توافق دیگران گره بزند.
در چنین شرایطی، این جمله بیش از هر زمان دیگری مصداق پیدا می‌کند:
«مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان!»
وقتی پس از سال‌ها، اعتماد و اطمینان به عملکرد سازمان و رؤسای منصوب آن تا این اندازه آسیب دیده است، دست‌کم انتظار می‌رود تصمیم‌ها و مقرراتی که مستقیماً بر زندگی حرفه‌ای و معیشت دامپزشکان اثر می‌گذارند، بدون شفافیت، پاسخ‌گویی و مشارکت واقعی بدنه بخش خصوصی پیش نروند. اگر سازمان نمی‌تواند گرهی از مشکلات اعضای خود باز کند، دست‌کم نباید با مقررات‌گذاری نامتناسب، افزایش موانع و بی‌توجهی به واقعیت‌های بازار، گره تازه‌ای بر کار آنان بیفزاید.
سؤال نهایی این است: سازمان نظام دامپزشکی برای چه تأسیس شده است؟ برای نمایندگی و دفاع از حقوق دامپزشکان یا برای مدیریت پروانه‌ها و اجرای الزامات اداری؟ برای تقویت بخش خصوصی یا برای تطبیق دادن آن با تصمیم‌های دستگاه‌های دولتی؟ برای پاسخ‌گویی به اعضایی که هزینه‌هایش را تأمین می‌کنند یا صرفاً برای حفظ ساختار و تداوم مدیریت موجود؟
سازمانی که نتواند استقلال حرفه‌ای خود را نشان دهد، از حقوق صنفی اعضایش دفاع کند و در برابر سیاست‌های آسیب‌زننده به آینده شغلی آنان بایستد، ناگزیر باید درباره فلسفه وجودی، کارنامه و ضرورت ادامه شیوه فعلی عملکرد خود پاسخ‌گو باشد.
بخش خصوصی دامپزشکی به وعده‌های تازه نیاز ندارد؛ به نماینده‌ای مستقل، پاسخ‌گو، شجاع و مدافع واقعی حقوق خود نیاز دارد.

دوره های بازآموزی باید توسط موسسات آموزش عالی آزاد که مجوز از دفتر آموزش عالی غیردولتی وزارت علوم دارند،انجام شود
این آموزش ها در قالب دوره آموزش تخصصی کوتاه مدت ارائه میشود
سازمان نظام،انجمن های علمی،انجمن های صنفی و... صلاحیت این کار را ندارند

۱۴۰۵/۷/۱۸
عرض ادب و احترام
چند سوال اساسی در خصوص ویرایش جدید

تعریف و جایگاه مراکز واکسیناسیون مستقل در ویرایش جدید چیست و کجا قرار گرفته است؟
آیا همچنان در ذیل درمان واقع می شود یا مستقلا ایفای نقش می کند؟

آیا قرار است پیشگیری و واکسیناسیون بعنوان بسته تشویقی فعالیت های درمانی به درمانگر تحت عنوان مراکز وابسته به درمان و بدون مسئول فنی هدیه شود؟

آیا بیوسکیوریتی، سرمایه های دامی کشور و اشتغال همچنان قربانی درمانگر محور بودن نگرش نگارندگان ویرایش های قبلی است؟