
حکیم مهر: دبیرکل انجمنهای علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران با اشاره به چالش حمایت مالی از پروژههای دانشجویی گفت: دانشجویان ایدههای بسیار خوبی دارند که میتواند هزینههای کشور را کاهش دهد؛ اما به علت نیاز به بودجه اولیه و نبود حمایت مالی، بسیاری از پروژهها در همان ابتدا متوقف میشود و اغلب دانشجویان مجبور میشوند این پروژهها را در خارج از کشور ادامه دهند.
به گزارش حکیم مهر به نقل از ایسنا، «دکتر کیانوش برزگر محمدی» دبیر کل انجمنهای علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: امسال یکی از سالهایی است که فعالیت بسیار بزرگی در حیطه دامپزشکی در اواسط آذرماه در کشور انجام میشود و آن هم برگزاری سیزدهمین کنگره ملی و اولین کنگره بینالمللی دانشجویان دامپزشکی است. این کنگره پس از یک وقفه حدوداً هفت ساله از سال ۹۷، امسال مجدداً با حضور دانشجویان و انجمنهای علمی سراسر کشور برگزار میشود.
وی افزود: سیزدهمین کنگره ملی دامپزشکی شامل نوآوریهای دیجیتال و ارائه پروژههای عملیاتی، مسیر توسعه علمی و پژوهشی آینده دانشجویان را هموار میکند.
دبیر کل انجمنهای علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران با بیان اینکه این کنگره صرفاً مختص دانشجویان دانشگاه تهران نیست، گفت: برگزاری این کنگره تنها محدود به دانشگاه تهران نیست و همبستگی و حضور دانشجویان و انجمنهای علمی دامپزشکی از سراسر کشور در این کنگره دیده میشود. دوستان و همکاران ما از تبریز، ارومیه، کرمانشاه، دانشگاههای آزاد سراسر کشور، دانشگاه سمنان و سایر دانشگاهها چه در بخش اجرایی و چه به عنوان شرکتکننده در کنار ما هستند تا بتوانیم این فعالیت علمی را بهطور مشترک برگزار کنیم.
برزگر محمدی با اشاره به سنگینی و زمانبر بودن برگزاری چنین کنگرهای گفت: تمام تمرکز ما امسال در انجمنهای علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران بر رروی برگزاری هرچه بهتر این کنگره است و در حقیقت بیشترین توجه ما در انجمنهای علمی به کار پژوهشی و تجربه شرکت دانشجویان، مخصوصاً دانشجویان سالهای پایین، معطوف شده است.
وی با اشاره به فرا رسیدن ۱۶ آذر، «روز دانشجو» را بهترین فرصت برای مطالبات دانشجویان برشمرد و با اشاره به چالش حمایت مالی از پروژههای دانشجویی گفت: دانشجویان ایدههای بسیار خوبی دارند که میتواند هزینههای کشور را کاهش دهد؛ اما متاسفانه به علت نیاز به بودجه اولیه و نبود حمایت مالی، بسیاری از پروژهها در همان ابتدای مسیر متوقف میشوند و اغلب دانشجویان مجبور میشوند این پروژهها را در خارج از کشور ادامه دهند. یکی از بزرگترین اقداماتی که میتوان در روزهای منتهی به «روز دانشجو» انجام داد، این است که دانشجویان بتوانند پروژههای عملیاتی خود را با بودجه مناسب اجرا کنند.
دبیرکل انجمنهای علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران درباره اهمیت پژوهش دانشجویی تأکید کرد: یکی از معضلات اصلی کشور این است که دانشجویان در مقاطع مختلف تحصیلی—لیسانس، فوق لیسانس، دکترای عمومی و دکترای تخصصی—صرفاً پروژه یا پایاننامهای انجام میدهند که اغلب کاربردی نشده و هزینه زیادی صرف آن میشود، اما در نهایت اثر عملی در آینده ندارد. پژوهش در مجلات معتبر و شرکت در کنگرههای داخلی و بینالمللی میتواند به روز بودن دانشجویان را تضمین کند و بدنه مدیریتی و اجرایی آینده کشور را شکل دهد.
وی به درخواست دانشجویان دوره دکتری تخصصی برای حمایت از پروژه های پژوهشی اشاره کرد و گفت: انتظار داریم وزارت علوم از پروژههایی که برای دوره دکترای تخصصی تصویب و اجرایی می شود، حمایت کند؛ نه اینکه صرفاً در حد حرف باقی بماند یا مصوبهای تصویب شود که قابلیت اجرایی نداشته باشد و فقط به چند نفر محدود شود. این اقدام میتواند انگیزه دانشجویان را برای ادامه تحصیل حفظ کند.
برزگر محمدی درباره نوآوریهای این دوره کنگره گفت: در مقایسه با دورههای قبلی، امسال پوسترها به صورت دیجیتال و بر روی نمایشگرهای پیشرفته ارائه میشوند و دیگر کارتهای شرکتکنندگان به صورت چاپی صادر نمیشود. سعی شده است از جدیدترین فناوریها برای برگزاری کنگره استفاده شود.
وی تأکید کرد: انجمنهای علمی مرتبط با گرایشهای مختلف دامپزشکی در سراسر کشور دست به دست هم دادهاند تا این کنگره به بهترین شکل ممکن برگزار شود و این فعالیت صرفاً محدود به انجمنهای علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران نیست.
برزگر محمدی در توصیهای به دانشجویان گفت: بهتر است از ابتدای ورود به دانشگاه با انجمنهای علمی آشنا شوند، زیرا بسیاری از مشکلات کشور در همین انجمنها قابل بررسی و حل است. مهم نیست دانشگاه یا رشته شما چیست، اگر فعالیتهای خود را به درستی انجام دهید، قطعاً دیده خواهید شد.
وی گفت: انجمنهای علمی هویتی ۱۰۰ درصد دانشجویی دارند و تنها دانشجویان میتوانند عضو حقیقی آنها باشند. این فرصت به دانشجویان میدهد که در دوران تحصیل تجربههای اجرایی، علمی و پژوهشی کسب کنند و قبل از ورود به بازار کار با آزمون و خطاهای لازم آشنا شوند.
برزگر محمدی در پایان گفت: انجمنهای علمی همواره تلاش کردهاند در کارگاهها و ورکشاپها به مسائل روز بپردازند و بحث اشتغال و وضعیت رشتهها در ایران و خارج از کشور را مورد بررسی قرار دهند. پژوهشهای کاربردی هرچقدر امروز هزینه داشته باشند، در آینده چندین برابر به کشور بازمیگردد و توسعه علمی کشور با این سرمایهگذاری رابطه مستقیم دارد.
اولین کنگره نیست ۷ سال قبل اولین کنگره بود قلاوند هم درست میگه ............
جناب آقای دکتر قلاوند. بنده تحلیلی را ذکر نامم در این موارد نوشتم و برای حکیم مهر گرام فرستادم. متاسفانه چاپ نشد. نمیدانم چه روابطی اسم که حکیم تیر رس نقد دانشگاه و اساتیدش نمی رود. امیدوارم سر به را شود.
|
روی سکوی zenodo میتونید تفکراتتون رو بارگذاری و ثبت کنید حتی با نام مستعار، اون سکو برای شماست. پوسترها مقالات هر چیزی، در اختیار شماست.
ما با ترکیبی خطرناک از عارضه ساختاری حقوقی و فساد سیستماتیک روبرو هستیم. تحلیل من به عنوان یک ناظر این است که رابطه فعلی دانشگاه و دانشجو مصداق بارز -دارا شدن ناعادلانه- و بهرهکشی یک سویه است (Restitution and unjust enrichment). دانشگاه مالکیت معنوی (IP) و منافع حاصل از تحقیق را مصادره می کند، اما هزینه های سنگین تأمین مالی اولیه و اخلاق زیستی را به دوش دانشجو میاندازد . اما لایه پنهان ماجرا اینجاست که همین بودجه های اندک پژوهشی نیز غالبا در شبکه تعارض منافع اساتید ذی نفوذ گم میشود. ما شاهدیم که چگونه برخی اساتید با استفاده از رانت علمی، گرنتهای دولتی را به سمت شرکت های دانش بنیان خصوصی خود کانالیزه کرده و دانشجو را به نیروی کار ارزان برای پروژه های تجاری خود تبدیل میکنند. شرکت هایی که بعضاً به پناهگاه های مالیاتی و ابزاری برای پولشویی قانونی بدل شده اند.
این وضعیت مصداق ترک فعل حاکمیتی و نقض اصول ۳ و ۴۳ قانون اساسی است ، زیرا دولت با اصرار بر قوانین مالی قطعینگر که پژوهش –احتمالی- را درک نمیکنند، عملا مسیر نوآوری را مسدود کرده است . در حوزه استراتژیک دامپزشکی، این انسداد مالی و انحراف منابع، بازی با آتش است! چرا که طبق قاعده دفع ضرر محتمل، توقف پروژه هایی مانند واکسن سازی به دلیل بروکراسی یا فساد، یعنی خلع سلاح کردن امنیت زیستی کشور در برابر بیماری های زئونوز و تحمیل هزینه های میلیاردی درمان در آینده.
لذا راهکار، صدقه دادن به دانشجو نبوده بلکه مقرراتزدایی هوشمند، حذف واسطه گری مالی اساتید، اعطای شخصیت حقوقی مستقل به تیم های دانشجویی برای دریافت مستقیم منابع و فعال سازی ظرفیت اعتبار مالیاتی صنایع است تا دانشجو از جایگاه یک برده آموزشی به شریک تجاری واقعی در اکوسیستم علم و فناوری ارتقا یابد .
عزیزان من، ما نمی توانیم با قوانین قرن بیستم، دانشگاه های قرن بیست و یکم (نسل 4و5+) را اداره کنیم. انقلاب علمی نیازمند انقلاب حقوقی و اداری است. بنده شعار ندادم، توقع دارم بقیه هم شعاری برخورد نکنند.
این مقاله را هم برای آینده مطالعه نمایید: doi.org/10.5281/zenodo.17244793