بسیاری از دانشجویان با ضمانتی از پیش تعیین شده و خیالی آسوده رشته های پرطرفدار مخصوصا دکتری حرفه ای را انتخاب کرده و بدون درنظر گرفتن فاصله ی بین شهری ،مطمئن از تایید انتقالی در نهایتا یک ترم پس از تحصیلشان هستند...
حکیم مهر- سرویس دانشجویی- دکتر پریسا قلوبی: بسیاری از دانشجویان حین انتخاب رشته صرفا رشته ی دانشگاهی مورد علاقه شان را در نظر گرفته و محل تحصیل ،مقصد و شهر انتخابی در ابتدا برایشان حائز اهمیت نیست. سوال اینجاست ، علت همچین انتخابی علاقه و دید منطقی به آینده ی رشته ی تحصیلی است و یا دلگرمی و ضمانت انتقالی و مهمانی از پیش تعیین شده؟ بسیاری از دانشجویان با ضمانتی از پیش تعیین شده و خیالی آسوده رشته های پرطرفدار مخصوصا دکتری حرفه ای را انتخاب کرده و بدون درنظر گرفتن فاصله ی بین شهری ،مطمئن از تایید انتقالی در نهایتا یک ترم پس از تحصیلشان هستند .
فرناز فارغ التحصیل رشته ی دامپزشکی می گوید
ما ترم اول پنجاه نفر ورودی بودیم ، ولی خوب بخاطر دارم که از ترم دوم حداقل پانزده نفر از همکلاسی هایمان را دیگر ندیدیم و تا جایی که باخبر شدیم به دانشکده های دیگر انتقال موقت یا دائم گرفته بودند .حتی این را هم بخاطر دارم که یکی از همکلاسی هایمان را حتی از ماه دوم همان ترم اول دیگر ندیدیم و باخبر شدیم که به تهران بازگشته است.چطور می شود با کدام بند ؟از کدام مسیر!؟
آگاهیم که عزیزان دارای شرایط خاص امکان دریافت تایید انتقالی موقت و دائم را دارند که ضمن گذراندن مراحل آن به محلی نزدیک تر به محل سکونت خود منتقل می شوند،
دلایلی از قبیل
ازدواج
فوت یا معلولیت سرپرست خانواده
بارداری و داشتن فرزند خردسال
دلایل پزشکی و سلامتی
شرایط خاص اجتماعی
شرایط عمومی و تحصیلی
آیا این ضوابط برای همه ی دانشجویان یکسان و شفاف و قابل پیگیری است؟
با اینکه در هیچ کدام از موارد فوق ،داشتن ارتباطات قوی با افراد بالادست،پیدا کردن واسطه ای بسیار بسیار قوی قید نشده است!اما در اکثر موارد انتقالی مطرح و موثر واقع می شوند.
آیا دانشجویی که شرایط مشابهی دارد از فرصت مشابه برای دریافت انتقالی برخوردار است؟
پریناز دانشجوی دامپزشکی می گوید
با اینکه پدرم را از دست داده ام و تلاش میکردم حداقل بخشی از مخارج خانواده را تامین کنم از طریق استشهاد محلی این موضوع را ثابت کرده و به دانشکده ارائه دادم اما همچنان با انتقالی بنده موافقت نشد با اینکه بند سرپرست خانوار را در قوانین مطرح شده داشتیم و برای من پرداخت هزینه های شهری دور به مراتب سخت تر از خیلی از دوستانی بود که به راحتی با بند های ساختگی و پرونده های پزشکی طراحی شده منتقل شده بودند.زمانی که با عزیزان مرتبط صحبت میکردم گفتند میتوانی از طریق های دیگری تاییدیه بگیری .انگار در این کشور اگر آشنا نداشته باشی حتی قانون هم کاری برایت نمی کند.
پیامد این انتقالی های منطقی و یا غیر منطقی برای دانشگاه مقصد چیست؟
-دانشگاهی که احتمالا بخاطر امکانات وسعت و یا نام معتبر در اولین های لیست انتخابی هر دانشجو قرار دارد ،آیا واقعا کشش پذیرش این تعداد دانشجو را خواهد داشت؟
-آیا ظرفیت آزمایشگاه ها کلاس های ارائه شده بیمارستان و امکانات عملی در نظر گرفته میشود؟
-کلاس ها با کیفیت مطلوب برگزار شده و در جهت ارائه ی تمامی آموزش ها آمادگی کافی را دارند؟
-آیا این اختلاف های آموزشی در دانشگاه مبدا و مقصد در روند رشد آموزشی دانشجو تناقضی ایجاد نمیکند؟
علی دانشجوی مهمان می گوید
بنده با ارائه ی پرونده ی پزشکی معتبر موفق به دریافت تاییدیه انتقالی شده ام و موظف به پرداخت شهریه ی ثابت هم در دانشگاه مبدا و هم در دانشگاه مقصد هستم ، به شدت در زمان انتخاب واحد با چالش رو به رو هستیم ، بخش آموزش دانشکده به هیچ عنوان همکاری مناسبی با ما ندارد و حین ثبت نمرات و ارسال نمرات پایان ترم به واحد مبدا بارها با خطا و تاخیر ایشان مواجهیم.
به خوبی به یاد دارم که در زمان برگزاری آزمون پره اینترنی تازه به بنده اعلام شد که برخی نمرات ثبت نشده و پس از بدو بدوهای بسیار و اثبات واحد های گذرانده در حوالی تاریخ برگزاری اعلام کردند که بنده باید در دانشکده ی مبدا آزمون را بدهم درحالی که تا قبل از این گفته بودند مشکلی ندارد اگر در این شرایط در شهر مقصد در آزمون شرکت کنم. چالش ها برای دانشجویان امثال من در شهر مقصد هم کم نبوده و نیست و برخلاف تصویر همکلاسی هایمان که ما در شرایط بسیار مساعدی هستیم ، سختی های جدید و عجیبی را به دوش میکشیم که آنها تصور نمیکنند.اصلا منطق پشت این مبلغ اضافی پرداختی چیست؟
مطلعیم که دانشجویان مهمان علاوه بر پرداخت شهریه ی ثابت و متغیر به دانشگاه مقصد ،مجدد معادل شهریه ی ثابت را در واحد مبدا نیز پرداخت میکنند.
مسئله صرفاً پرداخت شهریه بیشتر یا دشواری‌های اداری دانشجویان مهمان نیست؛ مسئله اصلی، شفافیت در فرآیند بررسی درخواست‌ها و اطمینان از اجرای یکسان ضوابط برای همه دانشجویان است.
اگر انتقالی و مهمانی بر اساس ضوابط مشخص و شرایط خاص دانشجویان انجام میشود، چرا مسیر دریافت آن برای برخی تا این اندازه هموار و برای برخی دیگر، حتی با وجود برخورداری از شرایط قانونی، دشوار و گاه غیرممکن است؟
از سوی دیگر، آیا پیش از صدور مجوزهای متعدد، ظرفیت آموزشی و امکانات دانشگاه‌های مقصد به‌درستی ارزیابی میشود؟ و آیا برای مشکلات آموزشی و اداری دانشجویان مهمان، سازوکار مشخص و پاسخگویی وجود دارد؟
انتظار می‌رود مسئولین با شفاف‌سازی ضوابط انتقال و مهمانی، اعلام معیارهای دقیق بررسی پرونده‌ها و ایجاد امکان پیگیری و اعتراض، به ابهامات موجود پاسخ دهند.
انتقالی نباید امتیازی ویژه برای عده‌ای و مسیری مسدود برای دیگران باشد. اگر قانون برای همه یکسان است، اجرای آن نیز باید یکسان، شفاف و قابل نظارت باشد.
عدالت آموزشی از جایی آغاز میشود که هیچ دانشجویی برای برخورداری از حقی قانونی، به‌جای استناد به ضوابط، ناچار به جست‌وجوی رابطه و واسطه نباشد.
