
حکیم مهر: با شور و اشتیاق به تحصیل خود ادامه داد و سرانجام استادی برجسته، پژوهشگری کوشا و درمانگری ارزنده در حوزه سلامت و بهداشت دامهای کشور شد.
به گزارش حکیم مهر به نقل از ایبنا، پاسداشت یاد و نام بزرگان و مفاخر کشور راهی است برای الگوسازی؛ راهی که کمک میکند جوانان با زیست علمی و شخصی این عزیزان آشنا شوند و با الگوگیری، راه پُرتلاش و پُرافتخار آنها را ادامه دهند.
بنیاد ملی نخبگان از چند سال قبل اقدام به برگزاری مراسم تکریم از نخبگان و مفاخر معاصر ایران زمین در سراسر کشور کرده است که گزارش آن در بولتنی به نام «طواف شمع» و نشریهای به نام «هنرنامه» منتشر شده است.
بازخوردهای این اتفاق مبارک باعث شد تا خبرگزاری کتاب ایران با همکاری بنیاد ملی نخبگان تصمیم به درج برشی از زندگی شخصی و حرفهای این بزرگان زیرِ نام «قاب روایت» کند. این مجموعه به قلم محسن شاهرضایی نوشته شده و تقدیم به خوانندگان خبرگزاری کتاب ایران میشود.
متن این شماره قاب روایت به شرح زیر است:
با روستا و مشکلاتش آشنا بود. میدانست که دامداران روستایی و ازجمله پدر خودش برای نگهداری و سلامت دامهایشان چه سختیها و مرارتهایی متحمل میشوند. بههمینسبب، وقتی دیپلم گرفت و در هر دو رشته پزشکی و دامپزشکی قبول شد، تحصیل در رشته دامپزشکی را انتخاب کرد. هدفش علماندوزی و مهارتآموزی برای خدمت به دامداران بود.
در آن سالها، که مردم عادی و حتی بسیاری از تحصیلکردهها شناخت کافی از علم دامپزشکی و اهمیت آن در توسعه پایدار کشور نداشتند، «دکتر محمدقلی نادعلیان» از هر فرصتی برای معرفی این علم بهره میبرد. او با شور و اشتیاق به تحصیل خود ادامه داد و سرانجام استادی برجسته، پژوهشگری کوشا و درمانگری ارزنده در حوزه سلامت و بهداشت دامهای کشور شد.
اکثر دامپزشکان قدیمی میگن ما پزشکی هم قبول شدیم ولی نرفتیم بعید میدونم واقعیت داشته باشه البته استنا هم دارد
|
من خودم قبولی 86 پزشکی و دامپزشکی بودم. میشناسم کسی و که دندانپزشکی شهرستان نرفت. یا کسی که پزشکی ارتش آورد و دامپزشکی خوند. اینا تجربه و مشاهدات خودم بود. دیگران نمیدونم
|
حالا بعضیا مثل من از مرحله علمی پزشکی ارتش قبول شدن و بعد از مراحل بعدی نتونستن قبول بشن تا آخر عمر میگن پزشکی هم قبول شده بودیم نرفتیم.
البته که نام استاد محمد قلی نادعلیان هستش.محمد تقی ذکر کردید.
با آروزی سلامتی و طول عمر باعزّت برای مرد دانش و اخلاق، استاد گرامی ام جناب آقای دکتر نادعلیان عزیز. به شاگردی علمی و اخلاقی در محضر ایشان مفتخرم؛ شادکام و برقرار باشید استاد.
به یک نکته هم توجه بفرمایید :تقریبا 90 درصد دامپزشکان که مثلا زندگی حرفه ای موفق تری داشته اند ادعا میکنند که در پزشکی هم قبول شده اند اما نرفته اندکه این موضوع از یک نفر با هوش اجتماعی بالا بعید است .چون به هر وجه از زندگی چه مادی و چه معنوی نگاه کنیم ایجاب میکند که رشته پزشکی هم درآمد بیشتری دارد و هم خدمات مستقیم تری به بشر ارائه میدهد.
|
قبلا اینطور نبود، دامپزشکی تا سال ۸۶ عالی بود، از اون به بعد به هم ریخت. همون سالا پزشکی عمومی افتضاح بود
|
ما که سال 72 دانشگاه رفتیم اون زمان هم اینجوری بود شاید سال 86 جور دیگه ای بوده بعد باز هم جور دیگه شده !!!!!
با ارادت به استاد عزیزم که پیش از برقراری کنکور سراسری وارد دانشگاه شدند میشناسم اساتید دیگری که پزشکی مثلا تبریز یا اهواز قبول شدند و چون هر دانشکده جداگانه امتحان میگرفت،دامپزشکی تهران ماندن رو ترجیح دادن بدلایل گوناگون.اما با برقراری کنکور سراسری مثلا سال ۵۱ که من قبول شدم،دامپزشکی باید انتخاب اول یا همراه منابع طبیعی دوم میبود که باز خوشبختانه ما انتخاب اول زدیم.بعد میرفتیم سازمان سنجش که اون زمان یادمه جاده قدیم شمیران بود نمرات و رتبه هامون رو میدادن متوجه میشدیم که مثلا دندانپزشکی یا پزشکی تهران یا اصفهان یا.....هم قبول میشدیم اگر از خیر دامپزشکی و منابع طبیعی بعنوان انتخاب های اول یا دوم میگذاشتیم. داستان به این شکل بود وگرنه بنظر منهم اشتباه بود کسی پزشکی هم قبول میشد و نمیرفت. باز اضافه کنم داروسازی ودندانپزشکی این شرایط رو نداشت بطوریکه ناچار شدند در اوایل دهه ۴۰ از بین لیسانسیه های شیمی،بیولوژی و.....دانشجو برای آن دو رشته بدون امتحان جذب کردند.الان دامپزشکی اینقدر خاک توسر شده.
منم سال۷۵قبول شدم نرفتم..یکم اطلاعاتتون بیشترباشه میبینیدقدیما تاسال حدودا۸۶..خیلیااینطوربودن..!؛دلیل نداره دروغ بگن؟..:ببین این دامپزشکای جدید،باعرض معذرت،چقدر..که باورنمی کنن..؛
|
البته جناب آقای دکتر من سال 70 دامپزشکی رو دانشگاه دولتی تهران خوندم و از همون سالها هم پزشکی مطرح تر از دامپزشکی بود لطفا طوری مطرح نفرمایید که مثلا جنابعالی سال 75 تو شرایط دیگه ای بودید .
مدیر مسئول محترم حکیم مهر؛ با سلام، گویا نام استاد دکتر نادعلیان رو باشتباه، «محمّدتقی» درج فرمودید در حالی که نام درست ایشان «محمّد قلی» است. لطفاً اصلاح بفرمایید.
ای کاش کسی پیدا میشد و استادان را آنگونه خود هستند معرفی می شدند نه به واسطه رانت. کار نامه خدمات اساتید عزیز در قید حیات و بازنشسته ای چون بازرگانی و قاضی و راد و کیایی و نوروزیان و هورشتی و رضا خانی و رضوی روحانی ووو که طی خدمت خود برای حرفه دامپزشکی سنگ تمام گذاشتند ماندنی است. بد نیست برشی به زندگی این عزیزان هم زده شود تا مقایسه ای هم بشود.
دامپزشکانی که پزشکی هم قبول شده بودند ولی بخاطر عشق و علاقه دامپزشکی را انتخاب کردند، اکثرا باسواد و موفق هستند.
و دامپزشکانی که حتما میخواستند پزشکی بروند ولی قبول نشده اند و ناچارا دامپزشکی امده اند، در این رشته درمانده شده اند.