نسخه به‌روزرسانی شده «مدیریت جمعیت سگ‌ها» در سایت سازمان جهانی بهداشت حیوانات منتشر شد (+لینک دانلود نسخه ترجمه شده)

با سلام و احترام خدمت مترجمین محترم
لطفا وقتی نام خود و سازمان خود را پای مطلبی که تالیف نکرده اید میگذارید از عنوان مترجم استفاده نمایید چرا که خواننده حق دارد بداند که ممکن است در نوع ترجمه شما ایراد وجود داشته باشد و ترجمه شما نتواند منظور اصلی نویسنده را انتقال دهد

Dog Control Management
خدمت مترجمین محترم عرض کنم که این عبارت را اشتباه ترجمه نموده اند شایسته است تا اصلاح نمایند

درج نام و لوگوی سازمان دامپزشکی در مطلبی که هیچ نقشی در تالیف آن نداشته است شایسته نیست

این اقدام سازمان دامپزشکی، قابل تقدیر و بسیار با اهمیت است. علاوه بر اینکه زحمات مترجمین محترم قابل ستایش است، زمان انتشار این ترجمه نیز (متعاقب انتشار دستورالعمل مدیریت کنترل جمعیت و ساماندهی سگهای بلاصاحب توسط سازمان شهرداریها و دهیاریهای وزارت کشور) مقایسه روش بومی با بین المللی و بررسی میزان انطباق این دو را بسیار راحت تر نموده است.
توجه به کلیات و پرهیز از ورود به جزئیات کم اهمیت، می تواند باعث دلگرمی افرادی شود که بدون هرگونه چشمداشتی، برای افزایش آگاهی مسئولان و عوام جامعه، اقدام به انجام اینگونه فعالیتها می نمایند.

مقاله تنها کلی گویه کرده اما این روش ها چگونه قرار است پیاده سازی شود؟
یکجا می گوید سگ حیوانی اهلی شده است و از نظر اخلاقی ما در قبال آن مسئولیت داریم، جای دیگر از گزش و آسیب به اموال و دام و غیره می گوید.
اگر اهلی شده است چرا اینقدر آسیب زایی دارد؟ دوما کجای تاریخ تکاملی سگ این حیوان توسط انسان اهلی شده؟ منابع علمی از جهش ژنی و قابلیت هضم نشاسته در این سگ سان می گویند نه اهلی سازی توسط انسان!

در جای دیگر خود مقاله عنوان می کند:
"با همکاری جامعه محلی، سگهای بدون صاحب شناسایی شده، زنده گیری میشوند و تحت مراقبتهای بهداشتی (شامل واکسیناسیون علیه بیماری هاری) قرار می گیرند. سپس شرایط تحت سرپرستی قرار گرفتن ارزیابی شده و در صورت عدم امکان واگذاری، عقیم سازی شده و به محل قبلی خود یا در نزدیک به محل زنده گیری رهاسازی می شوند. این روش بیشتر در شرایطی پذیرفته می شود که حضور سگهای پرسه زن بسیار گسترده است و جامعه محلی حضور آن ها به خوبی پذیرفته اند.
این روش در همه شرایط قابل اجرا نیست و ممکن است در کشورها یا مناطقی که قوانین آن را ممنوع می کند غیرقانونی باشد و مقامات ذی صلاح بازگرداندن سگ های عقیم شده را نوعی رها کردن تلقی نمایند. چالش ها و مسائل ناشی از سگها، مانند آلودگی صوتی، مدفوع، جراحات ناشی از گزش و حوادث رانندگی، کاهش نمییابد زیرا سگها به جامعه محلی بازگردانده شده و رفت و آمد آنها محدود نمی شود."
حالا سوال اینجاست که اگر مشکلات ناشی از سگ های ولگرد کاهش نمیابد و فقط به این دلیل که آستانه تحمل مردم بیچاره نسبت به مشکلات ناشی از گله های سگ ولگرد بالا رفته است و باید بسوزند و بسازند، دیگر این چه راهگاری است؟ بیشتر به سود کیست؟ سگ ها یا مردم نگون بخت؟ مردم آستانه تحملشان را نسبت به مدفوع و سر و صدا و گزش و غیره بالا ببرند چون فلان دیدگاه سگ را مهمتر از باقی حیوانات و انسان می شمارد؟ این دیگر چه منطقی ست؟!!!