نسخه نویسی الکترونیک دامپزشکی؛ طرحی ارزشمند در راستای مدیریت مصرف دارو است

چه ربطی داره برادر!!!؟؟؟

ضمن‌تایید حرف جنابعالی باید این رو هم عرض کنم‌که گویا سازمان دامپزشکی دیواری کوتاهتر از داروخاته ها پیدا نکرده تا به بهانه نسخه الکترونیک بتونه کاری بکنه که داروخانه دار همیشه محتاج کلینیسین باشه و این وسط بتونه کلینیسین بدون هیچ مالیات و سازوکار پیچیده ای داروهارو مستقیم به دامدار بفروشه و باعث حذف و ورشکستگی داروخانه ها بشه.

سامانه نسخه‌نویسی به‌خودی‌خود قیمت دارو را تعیین نمی‌کند؛ قیمت دارو تابع عواملی مانند نرخ ارز، هزینه مواد اولیه وارداتی، تولید، حمل‌ونقل، بسته‌بندی، توزیع و سیاست‌های قیمت‌گذاری است. سخه الکترونیک قیمت دارو را تعیین نمی‌کند؛ بلکه فرایند تجویز و ثبت دارو را سامان‌دهی می‌کند. افزایش قیمت را باید در عواملی مانند نوسانات نرخ ارز، هزینه مواد اولیه و اقلام وارداتی، تولید، حمل‌ونقل، توزیع و سیاست‌های قیمت‌گذاری جست‌وجو کرد.
یک مقایسه ساده با پزشکی انسانی هم همین نکته را روشن می‌کند: نسخه الکترونیک در آن حوزه نیز اجرا شده، اما افزایش قیمت داروهای انسانی را نمی‌توان صرفاً به وجود این سامانه نسبت داد؛ عوامل ارزی و تحریمها و سختی در تهیه مواد اولیه دارویی در هزینه‌های تولید و تأمین دارو نقش مهمی دارند.
در حالی که سامانه نسخه نویسی دامپزشکی بطور گسترده اجرا نگردیده است چون شما در صورت اجرا در فروش آزاد دارو مشکل خواهید داشت اینگونه شایعه پراکنی و فرافکنی و سفسطه می نمایید.
اما برای اثبات اینکه سامانه باعث افزایش ۶۰۰ درصدی قیمت‌ها شده، باید سهم واقعی آن از هزینه نهایی مشخص شود، نه اینکه هم‌زمانی دو اتفاق را رابطه علت و معلولی بدانیم.
همچنین ادعای حذف داروخانه‌ها یا افزایش قاچاق، نیازمند شواهد مستقل است. حتی اگر چنین پیامدهایی رخ داده باشند، باید علت آن‌ها جداگانه بررسی شود.
مشکل گرانی دارو را باید با بررسی مستند زنجیره تأمین، نرخ ارز و سازوکار قیمت‌گذاری حل کرد، نه با مقصر دانستن یک سامانه بدون ارائه مدرک. حمایت واقعی از دامدار یعنی پیدا کردن علت اصلی گرانی و اصلاح آن، نه منحرف کردن بحث از ریشه‌های اقتصادی مسئله. بهتر همیشه به فکر جیب خود نباشیم و دیگران را نیز در نظر بگیریم.

این استدلال که چون دامپزشک کلینیسین و دامپزشک داروخانه‌دار هر دو مدرک دامپزشکی دارند، پس دامدار باید بتواند بدون معاینه مستقیماً دارو بخرد، از اساس تفاوت میان «دانستن دارو» و «تشخیص بیماری» را نادیده می‌گیرد. دامپزشک داروخانه‌دار و دامپزشک کلینیسین، هر دو دانش دامپزشکی دارند، اما مسئولیت حرفه‌ای و نوع خدمتی که ارائه می‌دهند یکسان نیست.داروخانه‌دار مسئول تأمین و عرضه صحیح داروست، اما تشخیص بیماری، بررسی وضعیت عمومی دام، افتراق بیماری‌های مشابه و انتخاب درمان مناسب، نیازمند معاینه و ارزیابی بالینی است. داشتن مدرک یکسان به این معنا نیست که هر دو نفر در هر موقعیتی خدمات یکسانی ارائه می‌کنند؛ همان‌طور که دانش داروشناسی پزشک، جای معاینه بیمار را نمی‌گیرد.
برای مثال، تب در یک دام ممکن است ناشی از عفونت باکتریایی، بیماری ویروسی، التهاب یا مشکلات دیگر باشد. تجویز خودسرانه آنتی‌بیوتیک نه‌تنها ممکن است بی‌اثر باشد، بلکه می‌تواند مقاومت میکروبی، باقی‌مانده دارو در شیر و گوشت و خسارت اقتصادی بیشتری ایجاد کند. گاهی یک معاینه درست، از چندین دوره درمان اشتباه و هزینه‌های چندبرابری جلوگیری می‌کند.
دارو درمان بیماری است، نه جایگزین تشخیص بیماری!
دامپزشک برای نوشتن یک نسخه ساده چند خطی دستمزد نمی‌گیرد؛ ارزش اصلی کار او در دانش، تجربه و مسئولیتی است که برای تشخیص درست، بررسی علائم، افتراق بیماری‌های مشابه و انتخاب درمان مناسب بر عهده می‌گیرد. گاهی دو بیماری علائم ظاهراً یکسانی دارند، اما درمانشان کاملاً متفاوت است. حتی یک داروی درست با دوز اشتباه، دوره درمان نامناسب یا مصرف در زمان نادرست می‌تواند خسارت جدی ایجاد کند.در دام و طیور، مسئله فقط سلامت یک حیوان نیست؛ پای تلفات گله، هزینه خوراک، کاهش تولید شیر و گوشت، انتقال بیماری، مقاومت آنتی‌بیوتیکی و باقی‌مانده دارو در فرآورده‌های غذایی نیز در میان است. آیا منطقی است برای صرفه‌جویی در هزینه یک معاینه، خطر چندین برابر شدن خسارت را بپذیریم؟
از طرف دیگر، دامپزشک کلینیسین سال‌ها برای کسب دانش و تجربه بالینی وقت گذاشته، تجهیزات و امکانات فراهم کرده و مسئولیت حرفه‌ای درمان را پذیرفته است. انتظار اینکه دامدار از دانش و مسئولیت او بهره‌مند شود، اما ارزش کارش را صرفاً به چند خط نسخه تقلیل دهد، منصفانه نیست. همان‌طور که داروخانه‌دار برای دانش دارویی خود ارزش قائل است، باید برای تخصص بالینی و معاینه دامپزشک نیز ارزش قائل شد. از طرفی هزینه نسخه نویسی و معاینه آنقدر نیست که بتوان بهانه تراشی جهت کاهش هزینه نمود در مقابل هزینه دارو هزینه ویزیت و نسخه نویسی ناچیز است. موردی داشتم دامدار 12 میلییون تومان پول دارو داده بود بدون مراجعه به دکتر دامپزشک جهت ویزیت ولی نتیجه ای نگرفته بود بنده با 3 میلیون تومان با تجویز درست دارو مشکل دام را حل نمودم.البته هیچ‌کس مدافع هزینه‌تراشی بی‌دلیل نیست؛ معاینه باید متناسب با شرایط، حرفه‌ای و دارای ارزش واقعی باشد.
حمایت از دامپزشک به معنای دفاع کورکورانه از هر هزینه‌ای نیست؛ بلکه دفاع از این اصل است که تشخیص تخصصی و مسئولیت حرفه‌ای، ارزش اقتصادی و اجتماعی دارند. حذف یا کم‌رنگ کردن نقش دامپزشک ممکن است در ابتدا ارزان‌تر به نظر برسد، اما هزینه تشخیص اشتباه، درمان بی‌هدف و خسارت به گله را چه کسی پرداخت خواهد کرد؟ دامدار، مصرف‌کننده و در نهایت کل جامعه.
در ثانی شما که مستقیم بدون مشورت با دامپزشک کلینیسین از داروخانه دارو می گیرید آیا می دانید که داروخانه دار از هر دارویی که تاریخ نزدیک و فروش کم و یا تعداد زیاد دارد در قالب داروی اصلی به شما قالب می کند تا محصولش فروخته شود در حالی که در مراجعه به درمانگاه ؛ دکتر کلینیسین سعی می کند بهترین و موثرترین دارو برای بیماری دامتان تجویز نماید تا با کسب رضایت دامدار و گرفتن نتیجه مطلوب بار دیگر نیز به وی مراجعه نمایید. یا مثلا برخی داروها از چندین شرکت تولید می شوند که برخی شرکتها برای داروخانه حاشیه سود بهتری دارد در حالی که پاسخ درمانی کمتری دارد و من در تجویز دارو این نکته را جهت پاسخ مطلوب به درمان در نظر می گیرم در حالی که بیشتر داروخانه داران عزیز جهت سود بیشتر از داروی شرکت خاص با آفر بیشتر استفاده می نمایند.